Esther's weblog

Gisteren en vandaag heeft in het teken gestaan van de vakantieveilingen.nl want An en ik, oftewel, snip en snap, willen ook dit jaar weer een weekendje weg.

Nu zou je de daar de volle prijs voor kunnen betalen maar waarom zou je? Dus An en ik zijn vanaf gisteren aan het proberen geweest een veiling binnen te slepen voor een arrangement bij thermen Bussloo inclusief behandeling en uitgebreide lunch. We hadden afgesproken niet hoger te bieden dan 60 euro, mooi prijsje voor twee personen toch?

Nou wij proberen en proberen, helaas, het ging elke keer net mis, steeds in de laatste paar seconden ging de prijs zo snel omhoog dat het niet mogelijk was om ertussen te komen. Vannacht is zelfs Jeff nog voor ons aan het bieden geweest maar ook hij greep er net naast, tot vanmorgen... Met heel veel geduld en een ijzeren concentratie is het hem gelukt om echt op 1/10e van de laatste seconde het winnende bod te plaatsen.

Nu nog een leuk hotelletje of bed and breakfast erbij zoeken en dan gaan snip en snap weer samen op pad!

Jeff.....

1 mei 2012 was onze eerste hardloop training en ik kan me zo voorstellen dat de lezers van dit blog heel stiekem gedacht hebben 'ben benieuwd hoe lang die
twee a-sportievelingen dat gaan volhouden'.

Geloof me, ook wij waren vrij pessimistisch, vooral na trainig twee waarbij we een serie van 2-1-2-1-2-1-2 minuten moesten hardlopen. Het zijn maar twee minuten maar jezus wat kunnen 120 seconden lang duren! Maar ook deze training hebben we volgehouden, weliswaar met een rood hoofd en een natte rug van het zweet maar da doet er niet toe.

Als we donderdag 3 mei hadden geweten wat er nog zou komen hadden we gelachen om die paar minuutjes. Gisteren was onze derde en laatste trainingsdag van deze week. We hadden bedacht om lekker vroeg te gaan want dat zou een mooi begin van de dag zijn! Dus 's morgens in alle vroegte zijn we, toen het nog droog was, naar het park gegaan hier vlak in de buurt en hebben daar de 3 x 3 minuten gedaan, een ware hel en wat waren we blij dat ze erop zaten. Eenmaal thuis zijn we lekker gaan douchen en daarna voelde we ons erg fit dus dat is wel weer een postief puntje.

Nu even rustig aan tot dinsdag want dan begint de 2e trainingsweek. Ik hou jullie op de hoogte van onze vorderingen.

Onder het motto 'beter goed geleend dan slecht bedacht' wil ik hier een verhaal achterlaten wat An me vertelde, tenminste...mailde maar dat is ongeveer hetzelfde.

An werkt in Rotterdam, zeg maar gerust, midden in het centrum dus in de pauze gaat zij regelmatig even een rondje stad maken. Vorige week was ze bij het Kruidvat naar binnen gelopen en werd hier spontaan aangesproken door een oud dametje. Deze zat met een waar dilemma want ze was erop uitgestuud door haar buurvrouw.

Deze buurvrouw had ontdekt dat er op haar frisse muur een hele nare beschadigde plek was ontstaan en had er geen zin in om deze te moeten witten. Dus ze had bedacht om haar buurvrouw op pad te sturen. Ze had bedacht dat deze even wat deodorant voor haar moest kopen, let wel, van dat spul wat van die mooie witte strepen achterlaat, oftewel, de ouderwetse troep van zoveel jaar geleden. Het plan was om deze deodorant op de bewuste beschadiging te sprayen zodat deze niet meer zou opvallen...een briljante en voor zeer frisse oplossing...een soort Eau de Latex....

An zette haar meest behulpzame glimlach op en vertelde aan de oude dame dat het wel erg lastig, zeg maar gerust onmogelijk zou gaan worden om deze witte vlekken deo te vinden. Vervolgens kwam An met een nog veel briljanter idee, 'waarom koopt u niet gewoon tandpasta, dat werkt misschien ook wel'

De oplossing blijft hoe dan ook fris....nu vraag ik me alleen wel af in hoeverre An heeft verteld dat er heel wat tandpasta op de markt is met allerlei leuke kleurtjes.....

Bedankt voor dit heerlijke verhaal An! Ik hou me aanbevolen hoor als je nog meer van dit soort ontmoetingen hebt.

Dinsdag 1 mei 2012, de dag van de arbeid, jawel, er moest zeer zeker eerst gewerkt worden maar na het werken waren wij nog niet klaar, wie zijn wij? Nou Mart en ik.

Laat de volgende mededeling even op je inwerken..........

WIJ HEBBEN VOOR DE EERSTE KEER HARDGELOPEN

Gaat het? Lees nog even een keertje terug om er zeker van te zijn dat je het goed hebt gelezen...hebben ze echt??? Ja we hebben echt hardgelopen. Niet omdat we iets gepikt hebben en er was ook geen nood aan de man, het was geheel vrijwillig.

Denk bij dat hardlopen ook een paar echte hardloopschoenen, een trainingsbroek en
t-shirt + allebei een mp4 speler met onze digitale Running Coach en het feest is compleet. De running coach werkt heel erg stimulerend want in combinatie met muziek en een dame die verteld hoe lang je nog moet en wanneer je mag lopen is het goed vol te houden.

De verwachting was eerlijk gezegd dat we het niet vol zouden houden maar niets is minder waar, we vonden het leuk en het ging goed, zeker als je bedenkt dat we allebei niet echt sportief zijn. Dit was echt lekker en het mooiste komt nog, donderdag gaan we weer. Het trainingsschema dat we volgen is speciaal voor beginners en gaat ervan uit dat je na 18 trainingen 5km kan hardlopen.

Wordt vervolgt, het begin is er!!!

Vandaag is de eerste keer dat mijn moeder jarig is en dat ik haar niet
meer kan feliciteren, haar een kus kan geven en een aai over haar wang.
De afgelopen jaren was ze zich er niet meer echt van bewust dat
ze jarig was maar vond ze het wel erg fijn om een extra knuffel te krijgen.
Ik ben me er wel bewust van dat ze vandaag jarig had geweest en het voelt
raar dat ik dit niet meer met haar kan delen....

Onderstaande email werd zojuist rond gestuurd door een collega....

Beste mensen,

Voor het maken van een presentatie voor de Wet Werken Naar Vermogen ben ik op zoek naar Playmobiel.

Wie heeft er een grote verzameling waarvan ik vrijdag 4 mei gebruik kan maken.

Ik zoek onder andere: een (of meerdere) tafel(s) , een (of meerdere) stoel(en), een rolstoel, diverse mannetjes en vrouwtjes (verschillende beroepen), een werkplaats (brandweer of garage).

Als je maar een paar stukjes hebt dan is dat ook welkom.

Bij voorbaat dank.

Op 7 maart werd Mart belaagd door een peloton vol vijandige bacillen, deze
zorgde eerst voor een aanval op de neus en zorgde voor zoveel snot
dat er een hele boom aan zakdoeken doorheen is gegaan. De snot invasie besloot
om op zondag versterking te gaan halen en kwam op de proppen met een
invasie kriebelbeestjes en scherpe naalden.

Deze hebben zich vanaf maandag in zijn keel en hoofd gestationeerd en gebruiken deze locaties sindsdien als overdekte speeltuin (je weet wel, waar ruim 1000 kinderen zo hard krijsen dat je er standaard met migraine en een zenuwen inzinking vandaan komt onder het mom van 'als zij genieten dan genieten wij ook') Eerst werd er nog gedacht aan een voorhoofdholte onsteking en hier zou de antibiotica kuur korte metten mee moeten maken, helaas, deze is nog steeds niet aangeslagen. Gevolg van dit alles is barstende hoofdpijn die maar niet over gaat, constant hoesten en heerlijke koortsaanvallen met gisteren een record van 39+

Vannacht hebben we samen een paar uur op de bank doorgebracht met kopjes thee, water, roomijs en fruit om de keel een beetje te ontzien.

Grote kans dat dit alles een ordinair griep virus blijkt te zijn en daar is maar 1 remedie voor...hopen dat het snel overgaat!!

Ik ben al jarenlang gezegend met een geweldige vriendin en deze geweldige vriendin vindt het erg leuk om mij zo af en toe eens te verrassen met een 'origineel' uitje, deze keer had ze echt goed uitgepakt... An had een workshop paaldansen voor ons binnen gesleept bij vakantieveilingen.nl. En dan niet het soort paaldans waarbij je in je string en met ontblote borsten in een nachtclub mannen moet vermaken maar sportief paaldansen op HOOG niveau.

We zijn eerst in de stad maar eens begonnen met een lekker hapje want op een lege maag aan zo'n paal hangen leek ons geen goed idee, voor alle zekerheid heb ik naast de zeer gezonde kip salade er ook maar twee glaasjes rose achteraan gegooit om de soepelheid van mijn spieren te versterken. An hield het heel verstandig bij 1 glaasje. Eenmaal bij de lokatie aangekomen ontstond er wat communicatie storing want een workshop gaven ze niet, wel proeflessen, we stonden ook niet op de lijst. Na wat heen en weer gebel met de baas konden we ons dan toch om gaan kleden.

Eenmaal terug in het zaaltje waar het gemiddeld 28 graden was en ongeveer 30m2 kon ik de verleiding niet weerstaan om maar meteen de paal in te springen op dezelfde manier waarop de lerares het deed, ja dat ging dus mooi fout...iedere vorm van souplesse ontbrak en met volle vaart kwam ik frontaal met mijn 'gevoelige' delen tegen
die paal aan..auw...de eerste blessure was gemaakt.

Vervolgens moesten we opwarmen, ja wist ik veel, ik dacht dat we meteen van start gingen, nee er moest eerst een dansje gedaan worden, het wordt Zumba genoemd en An is er dol op maar iedere vorm van dans waarbij er pasjes gedaan moeten worden met armen en benen is niet aan mij besteed. De dames gingen omlaag, omhoog en van links naar rechts en ik besloot om dan maar een beetje mee te hupsen. Daarna volgde er een soort bootcamp waarbij we buikspieren, beenspieren en bilspieren moesten mishandelen. En toen moesten we ook nog opdrukken, de salade en de rose draaiden overuren in mijn maag.

Eindelijk was het dan zover, we mochten nu echt gaan beginnen, de lerares vond het nodig om te laten zien wat je na 5 jaar training ongeveer kan en An en ik dachten maar
1 ding 'oh mijn god' gelukkig was het niet de bedoeling dat wij dit ook konden binnen vijf kwartier dus wij mochten beginnen met wat rondjes draaien rond de paal. Na wat onhandig gedoe begon ik er de lol wel van in te zien en draaide rond dat het een lieve lust was. An mopperde dat zij niet rond draaide dus haar volgende wens was om op haar hoofd aan de paal te hangen, ok, dan gaan we dat dus doen. Nou dat ging best lekker maar toen kwam het moment dat ze dus weer richting grond wilde. Ik ga niet in detail treden maar het zal er in combinatie met die paal best 18+ uit.... gevolg was dat ik dus
echt op de grond rolde van het lachen.

Vervolgens wilde ik ook wel eens los van de grond maar dat was geen succes, ik gooide mijn been omhoog en voelde dat mijn lichaam maar 1 ding wilde en dat was gewoon weer op de grond staan. Conclusie, het is een ontzettend intensieve sport en ik heb
echt diep respect voor meiden die met 1 hand aan zo'n ding kunnen hangen. Rond tien uur was de proefles afgelopen en zijn we nog maar even een lekker koud biertje gaan drinken.

En nu een dag later voelen mijn spieren echt aan als lood en mijn benen zijn een
soort landkaart vol met blauwe plekken maar het was ontzettend leuk!

Maandag 30 januari 2012, een memorabele dag, althans, voor mij want vandaag heb ik voor de eerste keer de presentatie geven die bij onze nieuwe werkwijze hoort, een project waar ik behoorlijk trots op ben en waar ook behoorlijk wat tijd in is gaan zitten.

Op 16 januari was de officiële kick-off en aangezien mijn naamgenote ontzettend bedreven is in het geven van voorlichtingen heeft zij de presentaties tot op heden op zich zich genomen.

Afgelopen donderdag liet ik, in haar bijzijn, vallen dat ik maandag, vandaag dus, een presentatie voor mijn rekening zou nemen, eenmaal gezegd was er, voor mij, geen weg meer terug. Vanaf dat bewuste moment heb ik een paar dagen de tijd gehad om een heerlijke zenuwen knoop in mijn maag te laten ontstaan. Een knoop die ik, door een zeer geslaagde dag met An op zaterdag en een heerlijke strandwandeling met Mart gisteren behoorlijk heb weten te beperken.

Helaas werd het vervolgens zondagavond, bedtijd en voila, daar kwam de knoop in volle hevigheid opzetten. De gehele nacht heb ik liggen draaien, zweten en heb het gevoel gehad of ik een enge ingreep moest ondergaan. Vanmorgen (vannacht) rond kwart over 5 ben ik maar onder de douche gedoken en heeft Mart me daarna gezelschap gehouden tot ik naar mijn werk moest, Mart moest vandaag pas laat beginnen dus hoe lief ben je dan om je vriendin zo te steunen?

De maandag vorderde langzaam maar op een gegeven moment werd het dan toch echt 14.00 uur, de klanten gingen zitten en ik kwam/zag en overwon...nou ja....overwon...ik herkende mezelf niet meer terug. De zenuwen waren weg, ik stond er of ik het al tig keer had gedaan, geen moeilijke momenten, geen gehakkel, geen rode vlekken, ik had er zelfs lol in...en om 14.40 uur ging alles uit...letterlijk!!! De stroomvoorziening in Schiedam hield het voor gezien, de powerpoint presentatie viel letterlijk in het water. Gelukkig hadden we alles voor de klanten op papier klaar liggen dus kon ik door, al was het wel even schakelen.

Uiteindelijk is er een groep klanten weg gegaan die mij bedankten voor mijn uitleg en ik verliet omstreeks vier uur het pand omdat er nog steeds geen stroom was, volledig rustig maar ontzettend trots!! Dit smaakt naar meer!

Vandaag hadden we afgesproken met An en Jeff, die zouden gezellig bij ons komen eten en dan vind ik het altijd wel leuk om weer iets nieuws te maken. Dat pakt over het algemeen best goed uit, helaas liep dat deze keer iets anders.

's Morgens had ik in een receptenboekje een wokrecept gezien met veel verse groente en kip, er zaten ook wat spannende toevoegingen bij zoals tomatenpuree, lichte sojasaus, sherry en sinaasappel. Alles bij elkaar leek me dat wel een leuke smaakbeleving. Na het boodschappen doen en het voorbereiden kon het koken beginnen. De kip met ui, knoflook, peultjes en paprika zag er lekker uit maar toen moest de beruchte saus er nog bij, die saus met die sherry en tomatenpuree. Het dikke mengel schepte ik vrolijk door het geheel maar de geur die eraf kwam veroorzaakte geen holladiee stemming, verre van dat.

Uiteindelijk ben ik An een vorkje gaan laten proeven en die zei ze iets proefde wat ze niet kende, een of ander kruid of zo, dat bleek de ingekookte sherry te zijn, uiteindelijk stonden we met vier man te proeven en kwamen tot de eindconclusie dat we dit maar niet moesten gaan eten. Inmiddels was het al 19.00 uur en we hadden best wel trek, dus pc aan, site van de bezorgbeer opgestart en spareribs en zalmmootjes besteld, een half uur zaten we alsnog aan tafel, met vier kartonnen dozen en konden we eindelijk eten.