Esther's weblog

Vandaag was het dan eindelijk zo ver, mijn eerste bruiloft als fotograaf! De laatste dagen was ik 1 brok zenuwen en alle ramp scenario's zijn de revue gepasseerd. Mart en An hadden positief op me ingesproken ik kon het en dat wist ik! Mijn hoofd wist dit maar mijn maag was nog niet overtuigd!

Vanmiddag rond twee uur was ik er en ging het dan echt gebeuren en ik moet zeggen......ik vond het erg indrukwekkend om als buitenstaander zo dichtbij mensen hun prive leven te mogen komen. Je ziet de liefde tussen twee mensen, trotse ouders, prachtige kinderen en een familie en vriendengroep die heel hecht zijn met elkaar. Zo hecht dat ik samen met de bruid en haar vader inclusief twee schoteltjes bruidstaart naar haar zus zijn gereden. Haar zus is vijf dagen geleden mama geworden en kon er niet bij zijn dus zijn we gewoon naar haar gegaan.

Nog zo'n voorbeeld is dat we vanmiddag ook nog naar het verpleeghuis zijn geweest naar de oma van de bruidegom zijn geweest zodat ze haar kleinzoon en bruid toch even kon zien. Het was een hele mooie dag hoe vermoeiend ook.

Eenmaal thuis deed ik het geheugenkaartje wat vol stond in mijn pc en opende de map LEEG! NIETS NJENTO!! Het zweet brak me uit ik werd spontaan misselijk en de tranen kwamen meteen opzetten dit was een ramp!

De foutmelding full cf heb ik direct op internet opgezocht. Na heel wat zoeken hebben we een programma gevonden die de foto's heeft terug kunnen halen. Toen waren er weer tranen maar nu van blijdschap! Wat een dag zeg ga nu lekker slapen!

Nee ik heb vanavond geen Chinees gehaald maar vanwege dit getal rolde ik net bijna van de bank. Ik zat een beetje te zappen en kwam terecht op Nederland drie waar het programma Experience bezig was. In dit programma strijden een aantal 20-tigers tegen elkaar om een droomstage te winnen. Vanavond stond er een stage bij de Liberije als gastheer of vrouw op het spel. Het finale spel werd bij de Liberije gestreden en Joyce mocht de tafel met o.a. Joop Braakhekke (met de nadruk op het eerste woord) bedienen. De gasten kregen als welkomst aperatief een glaasje bubbels. Na het soort champagne te hebben nagevraagd kwam Joyce opgetogen terug, Braakhekke vroeg ' wat betekent het nummer 734 op de fles?' Joyce sloeg rose rood uit en zei 'nou eh tja ik eh vermoed eh denk dat dat nummer gewoon voor de plek staat waar de fles heeft gelegen.....' Joyce heeft de droomstage niet gewonnen. En nu is het tijd voor een biertje en dat zal een ware smaak Experience worden proost!

Het weekend is jammer genoeg al weer voorbij maar ik heb wel een ontzettend leuk weekend om op terug te kijken. Donderdagmiddag ben ik vanaf kantoor richting Rotterdam gegaan om An op te halen. Ze heeft bij ons gegeten en geslapen en vrijdagochtend zijn we rond half 8 weggereden richting Bussloo voor ons meidenweekend. Mart was zo lief geweest om de auto uit te lenen en hij was zelf in alle vroegte op de fiets, met tegenwind, richting werk vertrokken. Wat een scheet he!

Voordat we naar de Thermen gingen zijn we eerst gaan inchecken bij de Slaapfabriek
in het plaatsje Teuge, dankzij de TomTom reden we er in 1 keer naar toe. We hadden voor de zekerheid ook allebei de routebeschrijving in onze tas zitten (duo organistie & Co) maar waren erg blij dat An de TomTom ook in had gepakt. Al die weilanden en schapen lijken op elkaar.

Bij het inchecken werd ons verteld dat we in Rome zouden gaan slapen, onvoorstelbaar, van Zwijndrecht naar Rome in anderhalf uur, It's Amazing! De kamer zag er mooi uit, inloopdouche, boxpring alles in een warme bruine kleur, heel sfeervol. (ik lijk wel een reclame folder).

En toen was het echt tijd om naar Thermen Bussloo in..jawel Voorst te gaan (leuk he die onverwachte wendingen). Het was duidelijk vakantietijd want het was heel erg rustig dus voor ons weer een jippie a jee momentje. De hele dag je kont niet kunnen keren dat is echt niet fijn. Nou we konden niet anders zeggen dan 'dit ziet er goed uit zeg' en ik kan ook niet anders zeggen dan dat we het ook hier weer heerlijk hebben gehad. Zoals inmiddels bekend krijg ik het telkens voor elkaar om tijdens zo'n dagje iets te doen of te zeggen waardoor An bijna stikt en ook deze keer was het raak.

We lagen buiten in het zwembad en hingen daar lekker aan de rand te babbelen, ik vertelde over een collega die, als ze me belt, meestal zegt 'hoi vrouw' of 'is goed vrouw' dus ik zei heel hard 'denk dat ze uit de achterhoek komt of zo' Voorst schijnt daar dus ook al bij te horen dus een groot deel van de bezoekers komen uit die buurt. Zo maak je geen vrienden en op dat soort momenten zou ik mijn tong wel af willen bijten, An daarentegen is dol op deze acties dus die lag weer compleet in een deuk.

Op een gegeven moment gebeurde er ook weer iets vreemds, wij hadden lekker in de sauna gezeten en wilde ons na het afspoelen even scrubben. Dat was mogelijk maar hiervoor moesten we naar een doucheruimte die eigenlijk bij een 3-stappen stoombehandeling hoorde.

Stap 1 was deTurkse Sauna
Stap 2 het scrubben en afspoelen
Stap 3 een warm bad om mee af te sluiten

Wij gingen alleen voor stap 2 maar dit werd duidelijk niet getolereerd door een wild uit haar ogen kijkende vrouw die ons wegkeek uit 'haar srub ruimte' Ik wist niet dat er ook bij een Thermen territorium drift kon ontstaan. Gelukkig ben ik voorzien van een fors aanwezig achterwerk dus ik bleef lekker staan waar ik stond maar echt ontspannend is het niet met twee priemende ogen in je rug.

De rest van de dag hebben we genoten van alles wat er was aan sauna's, zwem en stoombaden en niet te vergeten, de twee behandelingen (hot-stone en hammam) waren zeer ontspannend en we waren daarna zo zacht als baby's.

Na zo'n dagje genieten was het tijd om lekker te gaan eten. In het hotel hebben we ons opgefrist om vervolgens naar Twello te rijden waar we bij restaurant Swinckels zowel hebben genoten van het eten als van het uitzicht op een wel zeer aantrekkelijke ober. Wij doen dat dan wel weer zo opvallend dat hij het ook door had en hier, dat vertelde An, zeer veel lol over had met zijn collega. Tja..subtiliteit is niet ons meest sterke punt. Ik vroeg op een gegeven moment aan An, 'hoe oud zou hij zijn, 23 of zo?' An dacht dus dat ik het had over de leeftijd van de fles wijn en zei 'geen idee maar hij is wel duur' Nou dat zijn dus DE momenten dat je mij bijna op kan rapen :-)

Voor de mensen die er benieuwd naar zijn, ons etentje bestond uit:

Huisgerookte Hollandse makreel, een salade van komkommer in het zuur
met een sinaasappelschilletje en dille geserveerd met rijke olijfolie

Gegrilde zwaardvisfilet met een frisse salsa van tomaat, sjalot, koriander en kruidenolie

Fris dessert van verse aardbeien, een stroopje van aceto balsamico en een bolletje citroenijs en voor An een zachte chocolademousse, een chocolademuffin en een bolletje chocolat chip ijs

Na het eten zijn we weer richting hotel gereden waar we nog vrij lang melig hebben zitten doen met een biertje maar rond 12 uur zijn we lekker gaan slapen. De volgende ochtend zijn we rond 8 uur opgestaan. Ik moest wel lachen toen ik tijdens het douchen riep
'je kan er bij hoor' we leken wel een getrouwd stel. Het ontbijtje was erg goed, lekker vers brood, verse jus, allerlei soorten beleg, echt top voor een hotel wat puur wordt gerund door de familie die er woont.

Na het ontbijt zijn we richting Apenheul gegaan, onderweg nog even gestopt bij een kabelbaantje wat bij een 'speeltuin' hoorde, meiden onder elkaar veranderen vanzelf in kinderen onder elkaar dus jawel hoor, ook wij moesten de kabelbaan uitproberen. Dat moet nogal een spektakel zijn geweest voor de omwonenden, stel je voor, je wordt wakker, doet je gordijn open en ziet twee volwassen vrouwen in volle vaart voorbij komen. Nog erger, nadat we allebei apart waren geweest zijn we ook nog een keer samen gegaan in een nogal vreemde houding en dit hebben we gefilmd. Ach ja, als je maar lol hebt en dat hadden we!

De rest van de dag hebben we aapjes gekeken, toen we net aankwamen was het nog even spannend of het wel door zou gaan want het heeft een uurtje geregend maar daarna was en bleef het droog en kwam de zon ook weer door. Na afloop van al dit apen geweld zijn we richting Zwijndrecht gereden, daar nog even wat gedronken en vervolgens An thuis gebracht. Het was echt een super weekend. Enige minpuntje was dat ik mijn stem kwijt was maar ja, twee vrouwen met elkaar...dan vraag je erom :-)

Gisteren zijn Mart en ik lekker naar het strand op Rockanje geweest waar het
zo rustig was dat we bijna in slaap vielen, daar de hele middag lekker liggen zonnen, gezwommen, gelezen en lekker liggen luieren, vooral voor mijn stembanden was zo'n rustig dagje wel even lekker, ik heb mijn stem weer terug dus hoef niet meer als muppet door het leven haha.

Afgelopen vrijdag was het een graadje of 33, de mussen konden niet meer van het dak vallen omdat ze ter plekke al waren verbrand en ik zat me heel de ochtend en een deel van de middag te verheugen op de komst van mijn nieuwe telefoon de Samsung Wave.
Nou Waven deed ik hoor toen eindelijk rond 15.00 uur de bezorger voor onze deur stond. Dolblij met dit nieuwe stukje techniek (met bibber bibber een touch-screen waarvan ik nog maar kort geleden zei dat ik dat niet wilde want knopjes waren veel handiger) heb ik een groot deel van de vrijdagavond, zaterdag en eigenlijk tot aan nu genoten van mijn nieuwe speeltje.

Nu is het zo, dat er altijd gezegd wordt, dat vrouwen en techniek niet samen gaan, deze hardnekkige leugen, want dat is het, wil ik bij deze meteen doorverwijzen naar het land der fabelen. Ik kan legio voorbeelden opsommen om aan te tonen dat het zo is maar dit zou betekenen dat ik bewijs nodig heb, dus dit doe ik niet. Wat wel een waarheid is als een koe (vreemd gezegde trouwens) is dat ik erom bekend sta alles zelf uit te proberen. Gebruiksaanwijzingen vind ik maar lastige boekwerkjes, ik zou inmiddels beter moeten weten....

Vanmorgen stuurde ik Mart een sms en daar kreeg ik maar geen antwoord op, aangezien hij de hele dag op de vrachtwagen zit begon ik me toch wat zorgen te maken. Dus dan maar even ouderwets bellen, hij nam op en was verbaasd want hij had me inmiddels al vier smsjes terug gestuurd (ik ben nogal een aanhoudend type). Na heel wat testen met collega's kwam ik tot de slotsom dat Mart zijn telefoon niet deugde. Zojuist hebben we thuis weer zitten testen maar nee hoor, geen sms van Mart. Opeens kwam ik tot de ontdekking dat ik Mart bij mijn instellingen had gebombardeerd tot 'geblokkeerd' oftewel 'ongewenst' persoon. Dus Mart was/is nogal eh...verdrietig.

Maar mensen kinderen wat is hij mooi zeg!!!

Twee gebeurtenissen in twee dagen die het vermelden waard zijn kunnen makkelijk verteld worden in 1 blogje dus we beginnen maar met de onderbroek.

Op de maandag verblijf ik een groot deel van de dag op het stadskantoor waar ik aanwezig mag zijn bij drie wethoudersoverleggen. Ook deze keer was ik weer van de partij, het was erg warm want de koelinstallatie was kapot dus de temperatuur liep nogal op. Net voor mijn twee bijeenkomst zou beginnen ging ik nog even naar het toilet. In de ruimte voor de toiletten hangen de wasbakken en spiegels, deze ruimte is afgesloten met een deur (belangrijk detail) dus ik waande mij onbespied en kon wel 'even' mijn hempje goed doen. Dit hempje zat onder mijn jurk en was een beetje raar gaan zitten. De meest snelle manier is jurk omhoog, hempje recht trekken en jurk weer naar beneden doen. Zo ging het ook deze keer, helaas ging de deur open op het moment dat ik aan was gekomen bij fase twee van dit proces. En niemand minder dan mevrouw de Burgemeester stapte de ruimte binnen. Ze is een vrouw en heeft dit vast wel vaker gezien maar toch...ik ben tot op heden nog nooit 'formeel' aan haar voorgesteld maar ze heeft nu dus wel mijn roze onderbroek gezien....

Gebeurtenis twee is minder lollig, althans, voor mij was het niet lollig. Gisteren zijn Mart en ik een stuk gaan wandelen en onderweg heb ik wat foto's gemaakt, net voor we weer richting huis gingen kwamen we de familie zwaan tegen, we hebben hier wel vaker staan kijken en ook nu ging het gewoon goed. Ik zat foto's te maken van de kleintjes en was daarbijn op mijn knieeen in het gras gaan zitten vlak aan de waterkant, wilde ze namelijk niet teveel storen. Helaas kreeg vader zwaan er opeens genoeg van, hij kwam met een rotgang op me af en stoof het water uit, wat er daarna gebeurde heb ik niet live mee gemaakt, Mart wel want die zag het gebeuren. Ik had me in paniek omgedraaid met mijn rug naar de zwaan toe en probeer overeind te komen, iets wat niet lukte.

De woendende zwaan probeerde me bij mijn voet te pakken en Mart was bezig om me als een gek overeind te krijgen en de zwaan af te weren. Alles bij elkaar heeft het hele voorval misschien 10 seconden geduurd en kon ik gelukkig net op tijd
weg rennen, met de zwaan nog steeds rennend achter ons aan. Maar geloof me, het heeft aardig wat indruk gemaakt, stond te trillen op mijn benen. Hoop dat de foto's mooi zijn geworden!

Best wel....

Deze vrouw vond ooit deze leeuw in de jungle waarzij werkte.
De leeuw was zwaar gewond, ziek en uitgeput.
De vrouw heeft de leeuw verpleegd en verzorgd tot hij weer gezond was.
Daarna heeft de vrouw de leeuw overgedragen aan een dierentuin.
Bekijk de reactie van de leeuw als de vrouw hem komt opzoeken in de dierentuin

Amazing Hug.wmv

In deze periode vliegen de vrije dagen om je oren, althans, als ambtenaar zijnde
hoor je mij totaal niet klagen, heb wel even moeten wennen aan werkdagen van
9 uur (excl. 3 kwartier pauze) maar daar staat wel een wekelijkse vrije vrijdag tegenover.

Tel daar nog wat extra vrije dagen bij op en voor je het weet heb je werkweken van 2 a 3 dagen en geloof me dat went wel erg snel!

Afgelopen week was het weer feest, vanaf woensdagavond was het weekend, Mart moest vrijdag wel werken maar ja, in de transportwereld is dat toch een heel ander verhaal, tijd is daar namelijk veel geld en dat kan vooral in deze tijd niet gemist worden.

We hebben ons op Hemelvaartsdag schuldig gemaakt aan winkelen, iets wat, volgens de landelijke metingen, maar 4% van Nederland heeft gedaan (volgens mij hebben ze verkeerd geteld want het was wel erg druk). Ik ben op zoek naar een goed zittende spijkerbroek maar dan niet eentje die meteen 100 euro of meer kost en ook niet zo'n exemplaar die zo laag zit dat je billen buiten boord hangen. In mijn enthousiasme maar weer eens bij outlet Rosada in Roosendaal beland waar we binnen anderhalf uur weer uit kwamen zonder spijkerbroek. Op weg naar huis zijn we nog even bij de Hornbach wezen kijken en kwamen daar heel blij met een nieuw kleed naar buiten, die we hadden was wel erg hard aan vervanging toe.

Vrijdag ben ik naar An geweest om lokaties te bekijken voor onze volgende shoot met Nancy die in het teken zal staan van Lady Gaga dus we kunnen helemaal los voor wat betreft de kleding en make-up. Verder hebben we nog even gekeken voor een leuk weekendje weg met z'n tweetjes, de vakantie naar Italie is verleden jaar niet door gegaan dus het lijkt ons erg leuk om er dan tenminste twee daagjes samen op uit te trekken. Het plan was de Zwaluwhoeve maar op basis van de recensies werden we daar echt niet blij van dus dat hebben we maar even gelaten voor wat het was.

Zaterdag en zondag stonden in het teken van de voor en achtertuin, onze auto leek wel op een sjouw ezel met al die aarde en nieuwe plantjes, de zaterdag hebben we besteed aan het kopen van de spullen en het verwijderen van de oude troep en gisteren hebben we vanaf 8 uur 's morgens tot 17.00 uur buiten gestaan. Het is een klus maar als je ziet hoe het er nu uitziet zijn wij weer erg blij. Nu de tegels nog een keertje vervangen en dan is dat onderdeel tenminste klaar.

Bovenstaand gezegde kwam dit weekend vrij goed van pas, ben weer eens ouderwets gaan stappen, een echte meidenavond met An, Nancy en Alyssa. De avond begon om 18.00 uur bij An thuis, gewapend met twee tassen (ik zou blijven slapen en had mijn eigen kussen bij me dus dan loop je al snel met twee tassen) kwam ik aan. De eerste vijf minuten heb ik op de grond doorgebracht met een hele blije Dana die duidelijk liet merken het leuk te vinden me weer te zien.

Na het omkleden, opmaken etc. heeft Jef ons bij Nancy afgezet, daar zijn wij 30-tigers met een roseetje op de bank gaan zitten terwijl de 20-tigers nog bezig waren met hun omkleed en opmaakfeestje. Eenmaal compleet zijn we in combinatie met een setje dobbelstenen en een glaasje gaan indrinken, dat ging hard, erg hard..

Rond kwart voor 12 zijn we richting metro gelopen/gewankeld en een half uurtje later stonden we in Club Vie, althans....dat heb ik meegekregen...heb er weinig van mee gemaakt. Ik heb vooral een innige relatie gehad met een sta tafel die bevestigd was aan een stevige pilaar, de rand van die tafel was mijn redding want zonder die rand had ik, net zoals aan het begin van de avond, weer op de grond gelegen. Ik heb mensen gezien, lichten en muziek gehoord maar verder?? Ja ik weet nog dat ik op een gegeven moment op het toilet een sms aan Mart stuurde maar toen ik controleerde wat er stond zag ik 'liefdrere maratget ddjaa lijkpjidsh jhoij' dus het heeft even geduurd voordat er iets Nederlands op mijn scherm verscheen.

Na anderhalf uur hadden we het wel gezien en besloten richting stadhuisplein te gaan, vanaf de maasboulevard is dat een behoorlijk stukje en aangezien ik schoenen aanhad met hakken van ongeveer 12 a 14cm en mijn voeten aanvoelde of er punaises inzaten, heb ik ze uitgetrokken en ben op mijn panty's verder gegaan, wonderbaarlijk hoe schoon het is op straat want ik liep op roosjes en niet in glas wat je zou verwachten.

Onderweg kwamen we langs de Mac dus het besluit was snel genomen hier even wat broodnodige energie naar binnen te werken, een tafel naast ons zaten er twee kereltjes die heel andere middelen naar binnen wilde werken, er lag iets op tafel wat leek op poedersuiker.... dat het personeel en de beveiliging hier niet was gediend dat werd vrij snel duidelijk.

Na deze snack zijn we nog even richting de Coconuts op het stadshuisplein gegaan maar zowel de muziek als het publiek vielen zwaar tegen dus na een klein uurtje besloten we om de taxi te pakken en naar huis te gaan. Nancy ging voorin zitten en
zei tegen taxichauffeur van nog maar net 19 jaar 'Naar Hoogvliet, twee adressen, € 40'
De jongen zei 'is dat het normale bedrag?' Nancy zei 'dat weet ik niet maar meer betalen we niet' Dat noem ik nog eens onderhandelen! Een meid met ballen! We hebben ook in de taxi nog een hoop lol gehad en uiteindelijk kwamen rond 5 uur aan bij An. Daar hebben we samen nog even een biertje gedronken (ja stappen maakt dorstig) en zijn we ons bed ingerold.

Zondagochtend kwam ik na een uurtje of 4 slaap gedoucht maar nog lang niet fris beneden en daar had Jef de oven gevuld met heerlijke broodjes, er was kaas, filet, sap en een gekookt eitje maar dat laatste heb ik maar even overgeslagen want dat ging mijn maag nog een stap te ver. Dankzij dit ontbijtje is de kater niet erger geworden (dank je wel Jef) en heb ik de zondag nog redelijk door kunnen brengen. We zijn nog even bij ma geweest en daarna ben ik thuis lekker op de bank gaan liggen, het licht ging om 21.00 uur echt uit het had erger gekund :-)

Deze week gelukkigeen korte week, drie daagjes en dan weer een lang weekend, vanmiddag nog een overlegje en verder doe ik het heel rustig aan.

Vrijdag 23 april 2010, een dag met twee bijzondere gebeurtenissen, vandaag is mijn moeder jarig, gefeliciteerd lieverd, en vandaag stond om 8 uur sharp An voor de deur om me op te halen voor een dagje Ridderkerk. Jawel, na bijna twee jaar was het HOOG tijd deze traditie weer nieuw leven in te blazen.

Om tien over half 9 stonden we voor de deur, ik zou binnen even een parkeerkaart halen, helaas de deur was nog dicht, ze gingen pas om 9 uur open. Ok, geen probleem wij praten de tijd wel vol. Eenmaal binnen kon het grote genieten beginnen. Dat begon in ons geval met een kopje koffie en een verrassing voor An. Ik had namelijk een paar dagen terug al een mail gestuurd met de vraag of we naast de behandeling die voor ons gereserveerd stond ook nog een hot stone massage kon reserveren. Ze adviseerde mij dit op de dag zelf te vragen aangezien het vrij druk was met de behandelingen. Gelukkig kregen we te horen dat het kon, helaas konden we niet tegelijkertijd maar goed, je ligt toch met je ogen dicht dus dat was geen probleem.

Tot aan de hot-stone ging alles helemaal leuk en goed, we hebben wat afgelachen en bijgekletst, dit in combinatie met lekker eten, een stoombad, zwembad, bubbelbad en natuurlijk de kruidentuin. Toen was het tijd voor mijn hot-stone, 45 minuten was ik compleet in andere sferen, het is niet uit te leggen, dit moet je gewoon ervaren, als herboren en wat licht in mijn hoofd kwam ik weer naar buiten. An was vrij kort na mij aan de beurt dus toen zij naar binnen ging besloot ik even lekker te gaan zwemmen. Het zonnetje scheen dus ik ben lekker in het buitenbad aan de rand gaan hangen, naast mij lagen2 forse dames aan de rand met hun rug naar mij toe dus met hun achterwerk naar achteren...dit laatste aspect is voor de rest van het verhaal nogal belangrijk.

Ik kreeg het een beetje koud dus ik besloot naar binnen te gaan, zonder bril zie ik weinig diepte dus voor mijn gevoel waren die dames vrij ver weg, ik kon ze onmogelijk raken, fout gedacht... ik zette mij af van de rand en ging meteen over in een schoolslag, daarbij kwam ik frontaal met mijn hand tussen de billen van 1 van de dames, wij schrokken ons beiden rot, ik heb 100 keer sorry gezegd en ben heel snel naar binnen gevlucht. Ik hoef niet uit te leggen dat An, na eerst haar hand voor haar mond te hebben geslagen compleet in een deuk lag.

We heben ons dagje Thermen afgesloten met het diner en zijn daarna moe maar compleet ontspannen en nog steeds melig van mijn 'ongewenste' intimiteitenslag richting huis gereden.

Van 8 tot 11 april zijn Willem en ik in Normandie geweest en daarna zou het avontuur op mijn blog terecht komen maar eerlijheidshalve heb ik gedurende die vier dagen niets op papier gezet. Ik heb mijn hotelkamer alleen maar gebruikt om erin te slapen/te douchen en te plassen (dit laatste moet je niet te leterlijk nemen) en aangezien we iedere dag om 7 uur zijn opgestaan en ik tegen 23.00 uur uitgepierd naar bed ging, heb ik me niet echt aan mijn woord gehouden onze belevenissen na terugkomst direct te publiceren.

Gelukkig heeft Willem op zijn blog (die jullie via mijn blog kunnen benaderen) uitgebreid beschreven wat we tijdens deze vier daagjes gedaan en gezien hebben dus aangezien ik hier niet teveel in herhaling wil vallen verwijs ik jullie voor dit deel graag door naar zijn blog. Ik wil hier vooral ingaan op het feit dat ik na het ontdekken van Frankrijk heel graag nog eens terug ga, de taal was voor mij een grote hindernis maar gelukkig sprak Willem genoeg Frans om ons door die dagen heen te loodsen.

Ik heb heerlijk gegeten, ja dat kunnen die Fransoosjes wel, genoten van het zonnetje, de uitzichten die ik voor mijn camera kreeg proberen vast te leggen (varierend van zee en bergen tot boerderijtjes en de geboorte van een kalfje) en ervaren hoe het was om Mart een paar dagen niet te zien. Dat laatste viel niet mee, er was voldoende afleiding maar toch zijn mijn gedachten erg vaak naar hem afgedwaald en de dingen waarvan ik thuis soms denk 'pfff' die miste ik. Wat kan een mens toch gek in elkaar steken he?

Heb leuke dagen gehad maar het was ook erg fijn om weer thuis te komen en bij thuiskomst bleek ik niet de enige te zijn want sinds zondag 11 april hebben wij er weer een nieuwe zin bij 'wij gaan elkaar tot moes knuffelen'.