Ons zwervertje is weg, de mevrouw die langs is geweest was helaas niet haar baasje dus daarna hebben we de dierenambulance gebeld. Ze stonden binnen een uur voor de deur en een hele vriendelijke man heeft haar aan alle kanten bekeken en allerlei eigenschappen opgeschreven (kleur pootjes, kijken of er specifieke plekjes zaten etc.) dit deed hij omdat de eventuele eigenaar dan sneller opgespoord kan worden. Ze liet alles toe en maar knorren en likken. Het doet ons aan de ene kant best verdriet dat het zo moest lopen maar aan de andere kant is het voor haar beter. Ze komt nu waarschijnlijk of snel terug in haar eigen huis of er komen mensen die haar een nieuw thuis kunnen geven. Toen de ambulance wegreed was het toch wel even slikken maargoed..we kunnen onszelf niet verwijten dat we haar hebben laten stikken. Ze zit de komende twee weken in een asiel in Dordrecht en wordt daar helemaal nagekeken en verzorgd en daarna hopen we dat ze een goed leven krijgt, ergens anders dan bij ons in de tuin en in een koude schuur.
Dit is wellicht beter, maar op zich toch wel emotioneel. Je hecht je toch aan het beestje. Ze zal wel goed terecht komen. Het is verder ook belangrijk dat ze van de kwaaltjes afgeholpen wordt, zodat ze een grote mooie poes kan worden.
We hebben er in eerste instantie nog aan gedacht om haar toch in huis te nemen maar dan is het toch een keuze die niet wordt genomen omdat we dat zelf graag willen maar omdat we ons verplicht voelen. Een beestje neem je voor een hoop jaartjes. Daar komt bij dat Sita een heel gestresst beestje is als het op andere katten aankomt. Geef toch teveel om mijn eigen beesten om er een vreemde tussen te zetten met alle ellende van dien. Maar toch blijft het erg moeilijk....