Bij het bewerken van mijn site was er iets mis gegaan, in plaats van een nieuw stukje te schrijven had ik mijn oude tekst bewerkt zodat wat er ooit stond weg was, tsja, een beetje Belgen hoort er natuurlijk bij. Vandaar opnieuw mijn verslag over de vakantie. De eerste paar dagen gingen vrij snel voorbij zonder echt veel te doen, beetje opruimen thuis, beetje computeren, beetje in de tuin hangen, boodschappen doen, lekker eten en tijd voor elkaar nemen. Afgelopen dinsdag zijn we actief bezig geweest met het mooier maken van mijn computerkamertje, het was zo'n kale boel. Dus planken gehaald, een schilderijtje en een hoop plantjes + hangers. Na veel geboor en geschroef zijn we tot het volgende resultaat gekomen:
Ziet er gezellig uit he?
Verder wilde we deze week naar Zeeland maar het had al wat centjes gekost om het kamertje leuk aan te kleden dus hebben we dat maar even laten zitten. Wel zijn we een dagje naar de Apenheul geweest, ik wilde hier zo graag een hele berg foto's gaan maken en de weersvoorspellingen waren goed dus op naar Apeldoorn. De aapjes zaten allemaal buiten en hadden het reuze naar hun zin, tot mijn grote vreugd want ze zijn allemaal erg fotogeniek, logisch als je de hele dag mensen met camera's om je heen hebt, je zou het bijna sterallures kunnen noemen. Na een dagje schieten zijn we nog even fijn twee uur in de file gaan staan zodat we om 19.00 uur thuis waren. Het was het me toch wel waard want kijk eens!
Deze week stond toch wel in het teken van de beestjes want eenmaal thuis kwamen wij oog in oog te staan met een lief klein poesje wat helemaal in een hoekje weg zat gedoken op de schutting. Dacht eerst dat ze daar per ongeluk terecht was gekomen en haalde haar naar beneden (denk schijnbaar nog steeds dat een kat niet goed zelf kan klimmen en springen maar goed, dat is nou eenmaal de liefde voor een beest die bij mij in grote hoeveelheden aanwezig is). Helaas had ze weinig zin om weg te gaan en bleef waar ze was. Ze was ook niet echt schuw en klom bijna in me toen ik haar een aai over haar bol gaf. Na een dag negeren en zelfs met water te hebben gegooid, heel gemeen maarja, we wilde dat ze naar haar eigen huis terug zou gaan, kreeg ik toch wel medelijden met haar. Dus dan begin je met eten geven, kartonnen doosje gemaakt met een handdoekje zodat ze droog zat. Een dag later het doosje in de schuur zodat ze
's nachts veilig zat en langzaam maar zeker begon ook Mart wat meer voor haar te voelen. Nu zitten we dus met een dilemma...houden of toch maar niet...niet vergeten dat we hier met een tweetal katten zitten die echt niet zitten te wachten op een nieuwkomer en het gevoel dat we nu bijna verplicht zijn om haar in huis te nemen. Morgen eerst maar eens naar de dierenarts om te kijken of ze een chip heeft. Hier een paar foto's van ons kleine, lieve mormeltje
Wordt vervolgd!
Laat een reactie achter