Goedemorgen allemaal, vanuit het bewolkte en mistige Zwijndrecht een berichtje van een al even mistig en snotterig persoon want het is een heel speciale dag. We zijn 10 jaar bij elkaar en hoewel ik me lichamelijk nog niet echt feestelijk voel heeft Mart me vanmorgen ontzettend blij gemaakt met een kaart en een gedichtje. Kwam nogal slaperig beneden en daar lag dus deze kaart:
Hij heeft gisteren toen ik aan het salsadansen was het volgende gedicht gemaakt, was er stil van....
10 jaar geleden
kwam ik je in de disco tegen
ik wilde je wat vragen
maar je wilde je er niet aan wagen
je was de jongens meer dan zat
maar je dacht die toffe gozer is wel wat
even praten, dansen en zoenen
en toen stond jij je telefoonnummer op te noemen
na onze eerste afspraak op maashaven was het raak
we gingen samen naar de kermis in de stad
wat hebben wij een leuke avond gehad
ik zag de liefde in onze ogen
en dacht "dit vuur mag niet doven"
Nu kijk je vol liefde naar mij
vol vertrouwen en op een gelukkig leven voor ons allebei
10 jaar later, wat is het voorbij gevlogen
zie ik nog steeds de liefde in je ogen
ik ben echt superblij dat wij elkaar hebben gevonden...
Liefs Martje
Woorden zijn verder overbodig....
Van harte prins en prinsesje
Zoals je wel weet wens ik jullie alle geluk. Het is heel ontroerend van je prinsje. Ik had alweer tranen.
Gaan jullie nog uit eten of doen jullie iets anders......... Waarom niets gezegd dan had ik wellicht ook iets kunnen doen.
lieve Esther en Martin
Even een reactie op jullie 10 jarig samen-zijn, ik vond julli gedicht zeer ontroerend en heel de wereld mag weten dat jullie nog steeds heel gelukkig zijn met elkaar PRACHTIG. Tracht net zoals wij, nu zijn wij 35 jaar getrouwd, en dat hopen we nog een paar jaartjes vol te houden wel met een paar ups en downs zo nu en dan maar dat kan de pret niet drukken. Dus wat ik hiermee zeggen wil =als jullie er samen aan werken komt het helemaal dik voor elkaar. Heel veel liefs en geluk voor jullie tweetjes van Klaaske en Herman. Een fijne dag en tot ziens waar dan ook.
Lieve Yvon en KLaaske,
Heel erg bedankt lieve dames voor jullie mooie reacties...om eerlijk te zijn was ik het helemaal vergeten te vertellen Yvon maar je hebt nu toch al genoeg gedaan door je lieve reactie. We gaan misschien dit weekend uit eten zodra ik weer wat meer smaak heb. Morgen komen mijn ouders nog even langs voor Mart zijn verjaardag en verder houden we het rustig. Jullie nogmaals een smakelijke middag met mosselen en ik spreek jullie snel weer.
He luitjes,
Op naar de volgende 10 jaar.
Hoi lieverds,
wacht morgenochtend nog maar even af.
Maar toch nog wel een gedichtje.
Terwijl de prins met zijn prinsesje op het grote witte paard de wereld ingingen, renden er kabouters achter hun aan. Maar gezien hun korte beentjes is dat niet echt goed gegaan. Toen hebben ze de engeltjes geroepen die sneller zijn en boven hen konden vliegen en zelfs op hun schouders kunnen staan. Deze engeltjes blijven bij jullie en laten jullie niet meer gaan.
Dank je wel pa !!!!!!!!!
En jij Yvon, heel erg creatief bezig geweest dame, heb wel ontzettend moeten lachen om die kabouters, zag ze al aan de benen van dat paard hangen hahahaha. De engels staan stevig op onze schouders en zullen ons steunen bij de volgende tien jaar. Ben erg benieuwd wat er vanmorgen gaat gebeuren..
Dikke kus van mij