De zaterdag begon helaas nog steeds met een snotneus en het gevoel of ik de marathon had gelopen maar we gaan gewoon door, zit in de genen zal ik maar zeggen. Net voordat we boodschappen gingen doen ging de deurbel...?? Er stond een dame met een mooie bos rozen en deze bleken dus van Yvon en Willem te zijn voor ons tien jarig jubileumpje, erg lief!!! Het zijn er ook precies tien, hier een foto van twee ervan:
Rond 16.00 uur stonden pa en ma op de stoep en zij hadden ook al een grote bos bloemen bij zich, het was erg gezellig en we hebben vissoep gegeten met stokbrood en natuurlijk de rouille, wist niet dat mijn vader dat zo lekker zou vinden, het schaaltje werd bijna leeg gelikt en kon zo de kast weer in. Ga hem maar inhuren als onze vaatwasser ooit kapot gaat. Het was erg gezellig en we hebben weer uitgebreid bijgekletst.
De bloemen zien er goed uit, echt wat ik in gedachten had. De bolcrysanten zijn ook erg mooi, echt mijn kleur dat mooie bruin. Het zijn trouwens de enige die ik mooi vind.
Zijn mooi he de rozen, zal van de week nog een foto maken als ze helemaal uit zijn, ze staan in ieder geval te pronken op de vensterbank. Wist helemaal niet dat bolcrysanten zo groot waren! Ja die vader van mij heeft wel smaak.
Nogmaals bedankt voor de gezellige middag en de halve avond en het
etentje, wij vonden het zeer geslaagd.
Wij hopen dat jij weer helemaal gezond ben.
Heel veel groetjes.
Hoi lieve pa, wij vonden het ook erg leuk, was even bang dat de soep misschien te weinig zou zijn maar voor ma was het precies goed zo. Voel me wel weer wat beter maar het is nog niet 100%, komt vanzelf wel goed, onkruid vergaat niet!