Archieven van november 2005

Alles wat er gisteren is gebeurt ga ik hier niet tot in de kleinste details bespreken want sommige dingen zijn nou eenmaal prive. Toch in het kort een omschrijving van een heftige dag. Na een ochtend gewerkt te hebben heb ik mijn vriendin opgevangen die mijn steun hard nodig had, dus wat uurtjes vrij genomen en met haar meegegaan. Mart kwam me aan het einde van de middag ophalen maar omdat er zoveel files stonden zijn we maar even gebleven. Eenmaal thuis zat Mart een balletje gehakt te eten en een klein uurtje daarna stond hij voorover geklapt van de buikpijn. Een week geleden heeft hij buikgriep gehad en tussendoor had hij nog wel wat vage klachten maar niets ernstigs, niet ernstig genoeg om er thuis voor te blijven in elk geval. Meteen de dokter gebeld en die wilde dat we naar het ziekenhuis kwamen, daar eenmaal aangekomen wat vervelende onderzoekjes en daaruit kwam naar voren dat het niet ging om een blindendarmonsteking maar een verwaarloosde buikgriep. Nu dus op dieet van zacht voedsel, geen bier, geen kruiden, weinig tot geen zoetigheid, arme Mart, alles wat hij zo lekker vindt mag hij niet meer... Vandaag moeiljk om mijn ogen open te houden, ben best moe maar het gekke is, werk is wel lekker voor de afleiding en dat is tenminste iets waar ik wel controle over heb.

Tijdens dit soort dagen is er eigenlijk maar 1 ding wat me opvrolijkt en dat is dit paardje, hij hoort thuis bij de serie van Diddl (dat is een muis met grote oren) Ja, Esther is fan van een knuffelpaardje, dit paardje vrolijkt me altijd op!

Na een heel gezellig weekend dat vrijdag al begon met een bezoekje aan mijn oud collegaatje Claudia en haar dochter Xiomara en op zaterdagavond met An en Jef was het gisteren meteen weer met de billen bloot, niet letterlijk natuurlijk. De hele ochtend was het weer spits met allerlei aanvragen en andere werkjes die spoed hadden. Om 15.30 uur had ik mijn plannings/beoordelingsgesprek met Dick, dacht dat het met een half uurtje wel rond zou zijn maar nee hoor, om 17.05 uur kwam ik pas weer uit zijn kamer. Goed gesprek gehad, hoop afspraken gemaakt om het hier bij de balie wat meer leefbaarder te maken want het is te druk. Er komt in januari een administratief medewerker bij die de balieklusjes op gaat lossen dus heb ik meer tijd voor mijn eigen werk. Verder moet ik minder aardig worden, zeg nu te veel en te vaak ja tegen k.u.t. klusjes die niet voor mij zijn. Volgens Dick sta ik nu bekend op de afdeling als

"de persoon waar je alles aan kan vragen, ze pruttelt wel tegen maar ze doet het uiteindelijk toch"

Aangezien ik niet 28 jaar ben geworden om als een 16 jarige onder het kleed te worden geveegd gaat er iets radciaal veranderen hier! Wordt vervolgd....

Vanmorgen was het geen pretje om naar buiten te gaan want regen in combinatie met een koude wind is niet fijn voor deze koukleum. De bus ging gelukkig op tijd dus een paar minuten voor 8 stond ik op de trein van 8.02 uur te wachten. Vlak voordat hij moest komen riep een vriendelijke dame van de NS om dat de trein naar Rotterdam Centraal niet vanaf spoor 4 maar vanaf spoor 3 zou vertrekken. Er hadden zich al een hele groep mensen verzameld dus de hele groep ging als 1 man naar het andere spoor. Daar aangekomen werd er door een vriendelijke man van de NS omgeroepen dat we niet naar spoor 3 maar toch naar spoor 4 moesten gaan, dus weer als 1 man terug met heel wat mopperende mensen, lag inmiddels zelf dubbel van het lachen want het was ontzettend komisch. Bij spoor 4 terug werd het omroepsysteem weer in werking gezet en we kregen het volgende te horen "de trein van 8.02 uur zal niet vertrekken, de volgende stoptrein komt om 08.12 maar deze heeft een vertraging van ruim 10 minuten" Het hele volk ontplofte en de op-en aanmerkingen op de NS waren niet van de lucht. Tsja, het is vervelend en je moet even bellen dat je wat later bent maar ga eens gezellig in de file staan met dit weer, duurt nog langer! Hoorde vanmorgen op de radio dat er 50 files!! in Nederland stonden, ze namen niet eens de moeite om ze allemaal voor te lezen, ga maar niet zeggen dat Nederland vol is want dan krijg ik weer een hele anti racisme groep achter me aan maar het is wel redelijk druk in Nederland....

Vrijdag was ik nog heel erg positief over het ophalen en even in elkaar zetten van ons nieuwe bed maar alles liep iets anders dan gepland. Het begon vrijdag al met Mart zijn werkdag, 12 bonnetjes in totaal dus op tijd thuis, dacht hij.... In Oude Tonge heeft hij twee uur bij een klant gestaan die niet wilde betalen en na heel wat heen en weer gebel en zelfs gefax is het uiteindelijk toch nog goed gekomen. Vervelende was wel dat hij er na die klant nog twee in Capelle had dus om 20.30 uur was hij pas thuis. We wilden het bed wel ophalen want we wilden dit weekend lekker rustig aan doen. Het busje van de Zuiderster moest vrijdag ook nog terug worden gebracht dus al met al waren we pas rond 23.00 uur klaar. De volgende dag eerst boodschappen gehaald en toen "even" het bed in elkaar zetten. Dat even heeft ruim 4 uur geduurd want ons oude bed was 1.60 breed en deze 1.80 dus zouden we aan beide zijden 10 cm over houden, niet mooi. Dus we hebben geschroefd en geboord en gezaagd, ja we ja want ik heb voor het eerst in mijn leven de decoupeerzaag in mijn handen gehad en nog met succes ook. Aan het einde van de middag stond ons nieuwe bed dan eindelijk maar wel met resultaat want als je ziet hoe het was en nu is dan is het een hele verbetering, hierbij wat foto's:

het oude bed

Esje met de decoupeerzaag aan de slag

Ben zo blij met mijn handige vent

Het resultaat van een dagje hard werken

De avond zijn we afgesloten met de marine nasi van Yvon, erg lekker dame, het was zeer smakelijk!! Pan was bijna leeg maar werken maakt hongerig.
Vanmorgen had ik geen zin om vroeg op te staan dus ik lag nog heerlijk te ronken toen de telefoon ging, het bleek Willem te zijn. Het was inmiddels al 10.30 uur maar mijn ogen zaten nog dicht. Hij ging foto's maken in Blijdorp en vroeg of ik mee wilde, normaal gesproken erg leuk en het was prachtig weer, maar deze dame had een luierdag ingepland en heeft gevraagd of het een andere keer ook goed was. Dit was geen probleem, gelukkig is hij zelf ook thuis gebleven want ik voelde me toch wel een beetje schuldig. Volgende keer beter Willem en dan gaan we er een beestachtig dagje van maken.

Vanaf morgen hebben wij een ander bed en nu hoor ik jullie denken, wat heeft de Roteb hiermee te maken? Ik zal het even uitleggen. Afgelopen week zondag waren wij bij mijn ouders en na bijgepraat te hebben onder het genot van een kopje koffie en een stukje taart (hij was erg lekker pa) vertelde vaderlief over hun nieuwe aankoop. Het bed van mijn ouders is erg groot (1.80 bij 2 meter), ziet er nog zo goed als nieuw uit en toch wordt het vervangen door twee aparte bedden. Mijn ouders zijn op een leeftijd gekomen dat het bijna een olympische wedstrijd is om het bed op te maken. Mijn moeder moet twee keer op adem komen tijdens dit dagelijkse werkje dus tijd om het haar wat makkelijker te maken. Met twee aparte bedden kan je er tenminste omheen lopen dus voor haar rug een stuk beter. Oude bed zou pa door de Roteb op laten halen, wel zonde maarja, wat moet je anders? Ik heb het bed altijd erg mooi gevonden, het is helemaal van hout, creme kleurig met beuken accenten dus perfect voor onze slaapkamer. Mart zag het ook wel zitten dus, bed gaat niet naar Roteb maar blijft in de familie, zie het maar als een erfstuk. Vanavond gaan we het ophalen met een busje van de Zuiderster en morgen gaan we dus alles in elkaar zetten. Foto's volgen!

Ben niet ziek, ben niet op vakantie en ik ben het ook niet zat met dit weblog, juist niet maar het is de afgelopen 1 1/2 week zo hectisch geweest zowel op het werk als thuis dat het schrijven er een beetje bij is ingeschoten. Na ruim een week alleen maar door te hebben gewerkt en ook geen pauze te hebben genomen is het hier eindelijk weer eens een beetje overzichtelijk aan het worden. Je moet je voorstellen dat je door de verhuizing al een week werkachterstand hebt wat op den duur twee weken wordt omdat men hier denkt dat je 16 uur per dag werkt. Tel daar ook nog eens werk bij op wat bij een ander thuishoort maar waar die persoon in kwestie niets mee doet en 1200 vragen van mensen die toch aan de balie op de 8e komen terwijl ze naar de 7e toe moeten. Dat is dus het
@##@@@%% van bij een balie zitten terwijl het geen baliefunctie is. Maar goed, zoals ik al zei, het is weer wat werkbaarder en voordat het straks drie weken geleden is dat ik hier heb zitten pennen wilde ik toch even snel wat van me laten horen. Beloof beterschap! En, vanaf nu is mijn motto:

"Wat er ook gebeurt, hoe druk het ook is, het is en blijft maar werk, als het thuis maar goed gaat, dat is wat telt!"