Een half uur geleden wilde ik een grappig stukje maken voor dit blog en had het "schrijf"schermpje al voor me staan, toen kwam mijn ICTH collega Manuel langs en na het gesprek dat ik net heb gehad is deze categorie erbij gekomen.
Ik vroeg hem of zijn dagen niet erg zwaar waren geweest aangezien zijn vrouw een half jaar gelden is overleden. Hij vertelde dat de kerst erg zwaar was geweest, hij had wel een kerstboom neergezet maar geen cadeautjes, voor zijn dochter had hij wel iets gekocht maar dit niet onder de boom gelegd. Waarom niet? Omdat zijn vrouw altijd degene was die zorgde voor de pakjes onder de boom en hij vond het niet gepast om dat dit jaar zelf al te doen. Verder vertelde hij dat hij vooral de kleine dingen zo erg mist, zoals het naar huis bellen rond twaalf uur om te vragen aan zijn vrouw wat ze had gegeten en wat ze aan het doen was, het thuiskomen en altijd zijn vrouw bij de deur zien staan die hem verwelkomde.
De opmerking die hij als laatste maakte zorgde voor een nog grotere brok in mijn keel "mijn vrouw was altijd thuis en ze deed zo ontzettend veel, een man denkt vaak, wat heb je gedaan want ik zie niets maar het gaat ook niet om die dingen die je ziet maar juist om de dingen die je niet ziet, de zorg en liefde voor onze dochter. Het huis draaide om mijn vrouw, zij was de baas van het huis en het belangrijkste in ons leven. Mis haar heel erg.."
Esje is er stil van heel erg stil en juist op dit soort momenten realiseer je je des te meer hoe ontzettend kostbaar je relatie is en hoe zuinig je hier op moet zijn.....
Vooral met bijzondere dagen mis je degene die je verloren hebt, het slijt wel maar het heeft tijd nodig.
Hoe triest het ook is, het leven gaat door.
Dat zijn ware woorden Yvon maar het greep me gewoon aan dus ik wilde er toch iets over vertellen op dit blog... :-) knuf