Papa???

Vanmorgen zat ik weer eens met een tijdschrift maar nu niet in de metro maar op een bankje te wachten op de trein. Naast mij stond een moeder van een jaar of 35 met haar zoontje van een jaartje. Kindlief zat in zijn wandelwagen met een muts tot ver over zijn oren, sjaal, wanten, kortom het hele arsenaal om je tegen de winterkou te beschermen. Met grote ogen nam hij alles in zich op en opeens werdt zijn aandacht getrokken naar een jonge man van rond de 30. De meneer in kwestie keek hem en lachte naar hem, de kleine lachte terug en riep "papa!!!!!" Meneer vond deze opmerking minder en riep meteen heel hard "nou voorlopig nog niet hoor!!!" De reden dat dit zo luid moest werd mij meteen duidelijk aangezien er een paar mooie dames een paar meter verderop stonden waar hij duidelijk meer interesse in had dan in het vaderschap. De moeder werdt zo rood als een tomaat maar kan zijn en zei verschrikt tegen haar prinsje "nee joh dat is je vader niet!" Ik stikte inmiddels bijna van het lachen, zo zie je maar weer dat het openbaar vervoer niet altijd bar en boos is, je maakt tenminste nog eens wat mee.