Archieven van juni 2006

Het weekend is weer voorbij, helaas maar het was weer zeer leuk, vrijdag naar An geweest, daar een erg gezellig dagje gehad, gewinkeld, gedronken, gelopen, gefietst en gekletst, wat beginnen leuke dingen toch vaak met een
-g. Zaterdag waren er erg vroeg wakker, 07.00 uur ging de wekker al, eerst boodschappen doen, het was wat meer dan normaal in verband met het door ons georganiseerde etentje bij Willem en Yvon. Na de boodschapjes op naar de meubelsuper voor het ophalen van de stoelen, helaas waren deze niet helemaal in orde want in twee van de vier stoelen zitten lelijke vouwen dus dit moet op worden gelost, hoop niet op een levertijd van 14 weken maar goed, dat is van later zorg. Rond 15.30 uur zijn we naar Oude Tonge gereden met een tas vol eten. We hebben heerlijk gegeten:

1. voorgerecht, warme garnalen met knoflook/rode peper en gembersiroop gemengd met salade
2. hoofgerecht, gestoomde scholrolletjes met garnaaltjes, krieltjes, worteltjes met gehakte hazelnoten en courgette
3. nagerecht, vanille ijs met aardbeien
4. voor erbij 2 flessen witte wijn en een fles dessertwijn voor bij het ijs

Een leuke avond gehad, veel gelachen en bijgekletst, rond 00.30 uur waren we toch wel erg moe en zijn
lekker naar huis gegaan. Op naar de volgende (eet) afspraak

Gisteren even naar de stad om mijn foto's op te halen bij de hema, twee lijsten gekocht bij de mediamarkt en bij de
H&M liep ik spontaan tegen een hele leuke bikini aan, nog leuker, hij zat meteen goed dus ja...hij ligt nu thuis tussen mijn twee andere bikini's in, hoop dat weer snel mooi weer gaat worden. Eenmaal thuis was het even droog dus camera gepakt en op naar het park waar alle rozen in volle bloei staan, prachtig om te zien maarja, niet als het keihard gaat gieten.

Had die bikini toch maar aan moeten doen, had hij meteen zijn waterdoop gehad.

De titel van dit bericht zal wel vraagtekens oproepen maar als ik zeg dat ik in de zon heb gezeten en Mart geklust dan word het wel duidelijk, hij is geen zon-man en had meer zin om de buitenboel op te knappen dus hij is aan het schuren en verven geweest , alles moest uren drogen dus gisteren hebben we de hele dag met de deur op gezeten. Na het schuren en verven kon hij even niets doen dus ik toch maar naast me komen zitten en omdat hij nog zo wit is adviseerde ik hem om zich GOED in te smeren. Mart smeerde zich in op zijn manier dus hier en daar een lik en klaar..dat heeft hij geweten, nu dus lekker verbrand op zijn buik, armen en knieen. Ach, de deur is in elk geval mooi bruin geworden, die heeft hij gelukkig wel goed ingesmeerd haha.

De mensen die zowel mijn site als die van Willem lezen hebben al gezien dat we naar de dierentuin zijn geweest in plaats van naar het bos, hoef dus niet meer te vertellen waarom we daar niet meer heen zijn gegaan maar ik kan wel wat nieuws vertellen over de dierentuin. Het fotograferen met een mede hobbyfotograaf/vriend is en blijft erg leuk omdat je het van elkaar begrijpt als je een half uur bij een stel leeuwen staat, Willem heeft een grote passie voor de mandrilapen en na het zien van deze beesten snap ik dit wel, het zijn prachtige dieren maar echt fotogeniek zijn ze niet, als je ze net scherp in beeld hebt gaan ze met hun kont naar je toe zitten. Het was een erg leuke dag en hoewel we eigenlijk driftig op zoek waren naar de baby tijgertjes en het een teleurstelling was dat ze binnen zaten werden we weer helemaal blij van de leeuwenshow. Aan het einde van de middag stonden we "standaard" foto's te maken bij deze luilakken en we wilden net doorlopen toen de oppasser met een paar voetballen aankwam. Nou dat was feest, heb nog nooit een leeuw in het water gezien maar deze ging echt tekeer om een bal te pakken te krijgen. Willem was inmiddels in de weer met het objectief dat hij ooit graag wil hebben, deze had hij even geleend van een andere fotograaf dus hij als een kind zo blij. Over kinderen gesproken..dat ging vandaag niet echt lekker.
Ben blij dat ik niet de enige ben die daar last van heeft. Bij het berenbos heb je erg flexibele hekken die bij de minste beweging heen en weer gaan, dus je moet er vrij rustig mee omgaan. Willem had zijn camera net goed ingesteld en wilde een foto maken en hop het hele hek ging heen en weer, een jongetje van een jaar of 7 was erin geklommen dus zijn hele camera veerde gezellig mee. Dat ging een poosje zo door, pa en ma zeiden er niets van dus na een paar minuten explodeerde Willem en riep iets wat duidelijk maakte dat hij het er niet helemaal mee eens was en beende vervolgens weg. Ik ben er maar achteraan gelopen, wilde niet achter blijven met twee ouders.
Het was een zeer leuke dag!!

Caya mogen we op 8 juli op komen halen, een eigen tijgertje erbij, leuk!!!!!

We zijn eruit hoor, geen bos maar we gaan naar Ouwehand dierenpark, niet te laat vertrekken, om 08.00 uur is hij bij mij en dan gaan we eens lekker naar de beestjes toe en 's middags niet al te laat terug want anders kan je onderweg ook weer apies kijken maar dan in de file. We gaan er een "beestachtige" dag van maken, de mandril apen wil ik nu ook wel eens voor mijn lens krijgen en er zijn tijgertjes geboren dus hopen dat ze zich laten zien.

Afgelopen week donderdag zaten Willem en ik te lunchen, we gaan hier een terugkerend ritueel van maken zodat we even gezellig bij kunnen kletsen, dit gaat regelmatig over fotograferen omdat dit een gezamenlijke hobby is en het is zo'n onderwerp waar je nooit over bent uitgepraat. Willem zijn grote wens is om een keer een mooie zonsopgang te fotograferen en dan niet in de stad maar vanzelfsprekend in een mooi bos want daar kan je naast de zonsopgang ook nog wel wat "wilde dieren" tegenkomen. Een vereiste bij dit soort plannen is natuurlijk wel dat het mooi weer is en dat er ook wel zon te zien is. De afgelopen dagen is het prachtig weer geweest en we hebben al heel wat zonsopkomsten voorbij moeten laten gaan. Morgen is de grote dag maar ik ben bang dat ik dit plan toch moet gaan herzien, ten eerste, het weer van nu is te vergelijken met dat van morgen, wolken overheersen en heel misschien krijgen we later op de dag zon, dat is dus flink in ons nadeel. punt 2, ik vind midden in de nacht optaan geen probleem maar dan moet ik daar wel wat voor terugkrijgen en dat moet dan geen wolkendek zijn en miezerig weer. Dus, ik moet er toch nog even met Willem over babbelen vanmiddag tijdens onze lunch en grote kans dat we een nieuwe afspraak maken, het moet tenslotte wel leuk blijven.

Men neme een paar nieuwe, zwarte, puur leren schoenen, die trekt men aan en wat denk je? Juist...auw...de pasvorm is goed dus aan de voorkant heb ik geen last maar mijn hielen voelen aan of er glassplinters in zitten. Kan ze uit doen maar ben bang dat mijn voeten dan weer zo gaan opzetten dat ik ze niet meer aankan. Toen ik binnenkwam strompelen meteen maar een paar pleisters erop geplakt, zelfs zittend voel ik ze nog, zucht...ga vrijdag maar met mijn blote voeten dat bos in...

Sinds een tijdje hebben mart en ik het gehad over een derde poesje, sinds we niet meer in ons flatje wonen en meer ruimte tot onze beschikking hebben is dit onderwerp regelmatig door mij aangesneden, Mart zag het in eerste instantie niet zitten, twee is toch genoeg? Tsja...wat is genoeg als je een enorme kattenliefhebster bent, als we nog groter zouden wonen had ons huis, wat mij betreft, al een kattenboot geweest maar je moet rustig aan beginnen. Dus om de zoveel weken liet ik Mart heel enthousiast foto's zien van kleine katjes, langzaam maar zeker begon hij er zelf toch ook wel de lol van in te zien. Heel toevallig kwam ik afgelopen week dinsdag terecht op een site met verschillende kittens. Veel soorten maar eentje sprong er echt tussenuit, de Neva Masquerade, een Siberische kat met blauwe oogjes en heel veel haar, toen ik verder las werd duidelijk dat het hier gaat om ontzettend lieve dieren die gek zijn van mensen, kinderen, honden en katten dus de ideale kat voor ons. In totaal waren er vijf verschillende fokkers waar er eentje uit sprong, het gaat hier om mensen die naast hun kinderen, honden, konijnen, schildpad ook Siberische katten hebben waar ze 1 a 2 keer per jaar een nestje van hebben. Het belang van het dier staat bij hun voorop en aandacht hebben voor de dieren vinden ze belangrijker dan alleen maar bezig zijn met geld verdienen. Dat is voor hun vooral een leuke bijkomstigheid. Tot mijn grote vreugde zag ik dat ze nog een kater en een poesje beschikbaar hadden dus heb ik meteen de stoute schoenen aangetrokken en ze gemaild. De rest van de middag hoorde ik niets maar 's avonds was er zowaar een antwoord dat er inderdaad een poesje beschikbaar was. We mochten vrijblijvend langskomen om haar te bekijken, meteen gebeld en een afspraak gemaakt voor vanavond. Sinds dat telefoontje hebben we het over niets anders meer dan over Caya, zo gaat ze heten als we haar inderdaad willen. 99% Zeker dat dit ook gaat gebeuren want zien is kopen, zo werkt dat nou eenmaal. Het is spannend maar ook een beetje eng want hoe zal het gaan met Sita en Tommie, iets waar ik me vooral nogal druk om kan maken, Mart heeft dit gevoel een beetje weggenomen door te zeggen "we hebben twee weken de tijd om ze aan elkaar te laten wennen dus dat komt wel goed" Als ze er is nemen we samen een week vrij en de week erop blijft Mart thuis dus eigenlijk staat niets ons in de weg om er een leuke tijd van te gaan maken.

Vanmorgen werden we rond 08.30 uur wakker en Mart keek me aan met een blik van "ik heb het niet naar mijn zin" Hij had geen zin om te ziten, hij had geen zin om te staan, hij had geen zin om weg te gaan, kortom Mart had een dipje. Zelf voelde ik me eigenlijk wel fit en ondanks dat ik gisteren nog tegen Yvon zei dat ik niets meer zou gaan doen dit weekend had ik echt een doe bui. Thuis blijven was dus geen optie, dus aangekleed, camera gepakt en op naar Blijdorp met de trein en de bus, dat park bij ons is wel leuk hoor maar al die vogels word je op den duur ook wel een beetje beu, ik had de trein om 09.40 uur en om 10.20 uur stond ik al bij de Flamingo's hoe bedoel je snel?

Het heeft wel zo zijn voordelen hoor om alleen rond te lopen want je kan net zo lang ergens blijven staan tot je het zelf beu word, jammer genoeg waren er nog genoeg mensen die mij beu werden want ondanks ik op mijn hurken bij de tijgers zat en niemand in de weg stond kreeg ik toch commentaar. Na een kwartiertje hoorde ik naast me de opmerking "kan die Truus met die camera niet ergens anders heen gaan?" Mijn antwoord daarop was "nee mevrouw, ik betaal ook entree geld en ik blijf hier net zo lang als ik dat wil" Zij was nog niet klaar en zei "ja maar mijn kind kan zo niets zien" Waarop ik terug zei "dan moet je kind maar even geduld hebben" Nou ik was dus meteen aso maar goed, dat neem ik dan maar voor lief.

Gelukkig waren er ook nog genoeg leuke momenten, het was erg druk maar wat wil je op 2e pinksterdag, dat is de goden wel een beetje verzoeken. De leukste opmerkingen van deze dag wil ik julie niet onthouden:

1. moeder met dochter bij de zebra's
kind: "mama wat zijn dat?"
moeder: "die ken jij wel, het begint met zee
kind: "zeehonden!!!"
moeder: zucht...nee dat zijn zebra's

2. klein meisje met haar broertje bij de pinguins
meisje: kijk Tom dat zijn pinguins maar dat is een heel moeilijk woord dus zeg maar gewoon
vogel en anders zwart met wit

Kinderen zijn toch wel leuk!

Heb van 10.30 tot 15.00 uur in de dierentuin rondgewandeld en was echt bekaf van al dat lopen. Mart was zo lief om me even op te komen halen, echt geweldig! Ga nu mijn 412 foto's bekijken en hopelijk terugbrengen tot 100 want het zijn er wel heel erg veel geworden.

Vrijdag 2 en zaterdag 3 juni is het nationale verhuisweekend geweest, An en Jef zijn nu echt definitief over naar hun nieuwe paleisje. Vrijdag hebben An en ik het huis schoongemaakt, ze had de woonkamer al gedaan en dat scheelde toch wel een hoop werk want we waren nu ongeveer rond drie uur klaar met de zolder en bovenverdieping. Dat kwam ook omdat we tussendoor een broodje wilde gaan halen, de winkels liggen op een kleine tien minuten lopen maar die tien minuten werd ruim een half uur, we waren een beetje verkeerd gelopen. In ieder geval smaakte het broodje extra lekker en Dana had haar wandeling ook weer gehad. Eenmaal weer terug in Zwijndrecht zijn Mart en ik boodschappen gaan doen en op tijd naar bed want de wekker zou om 05.30 uur gaan.

Zaterdagochtend eerst naar Mart zijn werk om de vrachtwagen op te halen, die mochten we voor vandaag lenen, erg lief van zijn baas want dat scheelt weer, vervolgens naar Spijkenisse om in te gaan laden. We waren met twee mannen en drie vrouwen dus de dames waren extra trots dat ze nog zoveel zware spullen naar beneden konden krijgen. Helaas ging niet alls in 1 keer mee dus eerst naar het nieuwe huis, daar alles uitgeladen en meteen naar de goede kamer gebracht, er moest heeeeel erg veel op zolder, jammer dat een zolder altijd helemaal boven is.
Na het uitladen weer terug naar de oude woning, daar opnieuw een wagen volgeladen. De zus van Jef moest helaas weg want die had nog andere afspraken, met z'n viertjes dus weer terug en daar hebben de mannen alvast het bed en kasten in elkaar gezet en An en ik zijn verder gegaan met uitladen. Bijna aan het eind kwam er een vriendelijke buurman om te vragen een handje te helpen, kijk daar zeggen we geen nee tegen.
We hebben hem met zonnebank, bed en ander zwaar spul het huis in gestuurd en hem bedankt met een koud biertje.

Vervolgens zijn we Dana op gaan halen bij de ouders van Jef, ze lag lekker buiten in het zonnetje, omdat ze al vaker in het nieuwe huis is geweest rende ze meteen naar binnen maar stond wel vreemd te kijken naar al die spullen die er opeens stonden, ze had haar mat snel gevonden en vond het wel best. Wij hebben vervolgens gegeten, patatje en hamburgers zijn extra lekker als je hard hebt gewerkt, het was de bedoeling om spareribs te halen maar helaas was de keuken nog dicht. Na het eten de vrachtwagen teruggebracht en naar huis gereden, om 22.30 uur lagen we uitgeteld op bed.

Vandaag een heel rustig dagje....pfff....wist niet dat een mens zoveel spierpijn kon hebben haha.
An, Jef, heel erg veel geluk in jullie nieuwe huis!