Archieven van januari 2007

De term kantoorhumor komt hier weer eens om de hoek kijken maar toch kan ik die humor alleen toepassen op de prullentas, het plakbandapparaat valt onder de noemer "zinloos gezeur"
Ik begin maar met het gezeur, dan sluiten we gewoon leuk af.

Zinloos gezeur
Het bestellen van kantoorartikelen behoort bij mijn functie en normaal gesproken vind ik dit altijd wel leuk om te doen, beetje winkelen met het geld van de baas. Een collegaatje van me die bekend staat als "lopende tijdbom" omdat ze zich echt over alles druk maakt, kwam gisteren
behoorlijk pissig naar me toe want waarom had ik een blauw plakbandapparaat voor haar besteld? Begreep even niet wat ze bedoelde, ze had zo'n ding toch nodig, wat maakt de kleur dan uit? Nou ze heeft alles op haar bureau in het zwart dus dit ding was onbruikbaar en spuuglelijk! (haar woorden) Ze zette het ding nogal bruut op mijn bureau en beende weg, mij in opperste verbazing en opkomende boosheid achterlatend.

Ben vervolgens naar toe gelopen en heb gevraagd of ze even met me mee wilde lopen naar de afdeling. Daar heb ik alle mensen die er zaten gevraagd wie er zijn zwarte plakbandapparaat wilde ruilen want anders kom de dame in kwestie onmogelijk haar werk doen. Ik weet het, niet netjes om iemand publiekelijk voor lul te zetten maar boontje komt om haar loontje. Uiteindelijk kreeg ik een zwart exemplaar en was het drama opgelost. Kijken dit soort mensen niet naar het nieuws vraag ik me dan af? Al die ellende op de wereld en je dan druk maken om de kleur van een plakbandapparaat..vind het triest...

De prullentas
Een paar mensen hebben hem al gezien, mijn grote slagschip van een tas, soms heb ik een kleintje bij me maar soms zijn er dagen bij dat ik veel zooi mee wil nemen en daar heb ik dus mijn slagschip voor, een exemplaar van een cm of 40 breed en een inhoud van 300kuub. Dit monster staat dan netjes onder mijn bureau en je zou zeggen dat het duidelijk is dat het hier om een tas gaat. Nou dat ging dus even mis vandaag. Mijn collegaatje Irma stond hier gezellig te kletsen, ze had een papiertje in haar handen, maakte hier een propje van en mikte dat ding zo mijn tas in!!! Ze dacht dat het een prullenbak was..... fijn... ze schrok er volgens mij meer van dan ik want ik kon er de humor wel van inzien maar ze verschoot zelf van lichtroze naar rood. Kantoorhumor is geweldig!!

Het zal niemand ontgaan zijn dan ons kleine Nederland ongeveer uit elkaar barst wat betreft de internet/mobiele en vaste telefonie aanbieders. Iedere week vinden we opnieuw folders met geweldige aanbiedingen waarbij je internet en bellen in 1 kan doen, belbundels, voordeelnummers, je hoofd gaat ervan duizelen. Aangezien wij erg blij zijn met onze chello verbinding die lekker snel is maar het "klassieke" KPN abonnement te duur vinden omdat
we weinig thuis zijn en als we thuis zijn niet vaak bellen zijn we overgestapt op Slim bellen via KPN, je betaald een vast bedrag per maand en krijgt zoveel belminuten, hartstikke mooi, scheelt ons 30 euro per twee maanden. Het afsluiten van deze nieuwe service ging razendsnel, ik ging er nog vanuit dat het automatisch in zou gaan vanaf januari. Helaas had ik me hier een beetje in vergist. Lees en huiver:

Op vrijdag 19 januari stond er om 07.15 uur (!!!!) een koerier aan de deur met een pakketje van de KPN, vrijdag slaap ik graag uit dus de dag begon al met irritatie. In het pakketje zat een modem die aan moest worden gesloten om gebruik te kunnen maken van Slim bellen, de uitgebreide handleiding was gemaakt voor alle Jip en Jannekes onder ons dus deze was binnen vijf minuten aangesloten. Via het nummer 1369 moet je het modem activeren, alle lampjes brandden behalve die voor het internet, dat kabeltje hadden we logisch gezien niet aangesloten, we hadden immers al internet. Onze telefoon had een keurige kiestoon maar na het intoetsen van het nummer volgde er niets. Het modem hebben we vervolgens op alle mogelijke manieren aangesloten maar helaas, zonder resultaat.

In het Jip en Janneke boekje stond vermeld dat als je het modem echt niet aan kon sluiten je een monteur mocht bellen die gezellig langs zou komen om het voor je te doen, ik was als een kind zo blij. Op maandag 22 januari de KPN klantenservice gebeld en binnen vijf minuutjes een afspraak gemaakt voor 2 februari. Nou opgelost toch? Nee dus!

Op woensdagavond lag er een keurige bevestiging van deze afspraak in de bus en op het laatste blaadje stond vermeld dat wij € 99 (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) moesten betalen voor deze monteur. Hierover was niets gezegd en nog erger, hierover stond niets in het boekje. De mensen die mij een beetje kennen weten wanneer de grens is bereikt en jawel..dat was nu!

Opnieuw klantenservice gebeld, zeer duidelijk gemaakt dat het ten eerste wel heel erg makkelijk verdienen is om voor vijf minuten werk zoveel geld te vragen en vervolgens dat ze mochten kiezen, of gratis een monteur of ze konden wat mij betreft het dak op met hun
(bedenk hier zelf een vies woord) pakket. De meneer aan de andere kant was nogal verbijsterd door deze uitbarsting en vertelde mij dat ik door zou worden verbonden naar de annuleringsafdeling om af te spreken wat de mogelijkheden waren. Na 20 minuten in de wacht te hebben gestaan heb ik met een zeer rood hoofd en een nog rodere nek de telefoon erop gegooid en heb een zeer boze mail naar de KPN gestuurd.

Aangezien ik donderdag en vrijdag aardig tot rust was gekomen door een heerlijke dag in Ouwehand Dierenpark en een beregezellige winkeldag met An kon ik het zaterdag aan om toch nog een poging te gaan wagen. Ik bedacht me namelijk dat de KPN in staat zou zijn om expres niet te reageren op mijn mail en die monteur gewoon langs zouden sturen. Na een kop koffie en met een grijns op mijn gezicht (denk positief en lach) opnieuw gebeld.

Een supervriendelijke dame stond me ter woord en zij vond het bedrag voor de monteur ook erg hoog maar dit bleek een standaardtarief te zijn voor alle reparaties/aansluitingen. Ik kon ook contact opnemen met de technische service die me dan mondeling door de installatie zou begeleiden. Dit nummer was nog gratis ook maar het kon wel "even" duren omdat er veel mensen gebruik van maakten. Ach het was toch gratis dus doe maar dan.

Had Mart inmiddels zo ver gekregen dat hij in gezelschap van een boekje wel even aan de lijn zou blijven tot er respons kwam, het heeft dus ruim 35 minuten geduurd voordat hij eindelijk iemand kreeg, vind het knap dat hij zo lang geduld heeft op weten te brengen maarja, wat was het alternatief? Terugsturen van het pakket met alle gevaren van dien want dan zeggen ze weer dat ze het nooit ontvangen hebben of een dure monteur.

Uiteindelijk na al die moeite is het dan toch goed gekomen, de techneut gaf aan dat we toch het kabeltje van internet ook aan moesten sluiten en hij moest even wat dingen aanpassen in onze verbinding maar nu is dan slim bellen eindelijk een feit!!!!!

Lieve lezers, de mensen die mij goed kennen weten wat een flap uit ik kan zijn, er gaan allerlei gedachten door mijn hoofd en daar zijn ze meestal ook veilig want wat je denkt dat hoort een ander niet. Nu zit er een soort van beestje in mijn hoofd die af en toe zomaar mijn mond uitvliegt, samen met die gedachten en dan heb je de poppetjes weer aan het dansen.

Vandaag is dat beestje weer actief geweest en in dit geval was het een BEEST. Een collega van me (lees leidinggevende) waar ik best wel veel tegen kan en mag zeggen en die het andersom ook leuk vindt om mij af en toe op de kast te jagen stond zonet op de afdeling. Ik zat zo eens naar zijn kleding te kijken en had daar zo mijn gedachten bij en die kwamen er in de volgende woorden uit:

"Als je je broek nou iets hoger optrekt hoef je geen blouse meer aan"

Resultaat van dit verhaal is dat ik nu wens dat ik een vliegje ben dat hard weg kan vliegen, de kans op doorgroei binnen deze afdeling is helaas voorbij dus lieve mensen, mocht er hier binnnekort een verhaal staan over een ma (managementassistente) die werkt zoekt dan weet je hoe dat zo is gekomen...

Soms hoor je verhalen waarvan je denkt "dit moet ik delen" Vanmorgen was zo'n moment, mijn collega Frank vertelde me een verhaal wat je bijna een mop kan noemen.

Frank had in zijn schuur een klein fietsje met zijwieltjes staan die nog van zijn dochter was geweest, het fietje was inmiddels 8 jaar oud en werdt niet meer gebruikt en aangezien het nog in zeer goede staat verkeerde besloot hij de fiets op marktplaats te zetten, verkoopprijs € 15.

Op een gegeven moment kreeg Frank een mail met de tekst "Iek wil fiets." Hij stuurde een bericht terug met de melding "dat is heel fijn, je kan op marktplaats bieden" Er kwam weer een mail terug "Iek geef 10 euro" Frank bleef rustig en mailde terug "doe er vijf bij en hij is van jou" Weer een mail terug van de koper met "ies goed" De afhaaldatum werdt geprikt maar op die dag geen koper. Frank belde en koper zei "iek weet niet waar jij woont" Inmiddels al een beetje minder geduldig opnieuw een datum afgesproken, op die dag belde koper met de melding dat het niet uitkwam, drie keer is scheeprecht, dus nog een keer afgesproken, gisteren om 13.00 uur, dit is nog een keer gewijzigd naar 16.00 uur.

Uiteindelijk stond de koper voor deur, hij had zijn vrouw gestuurd en die gaf met een grote glimlach € 5. Ze hadden dus begrepen dat Frank met zijn zin "doe er vijf bij" € 5 bedoelde
in plaats van €15. Na enige uitleg begreep de vrouw het en gaf het geld. Naast de vrouw stond een jongen van 1.50m en voor hem was het fietsje dus bedoelt want hij moest nog leren fietsen.

Zal nog lastig worden op een fiets speciaal gemaakt voor 0-4jarigen maar goed, klant is koning.

Wie kent niet de uitdrukking "snoep gezond eet een appel" of "2 ons groenten en 2 stuks fruit"
Sinds vandaag heeft de term fruit een totaal andere lading gekregen en om trouw te blijven aan dit onderwerp, het resultaat was de kleur van een tomaat.

Vanmiddag had ik in de kantine naast mijn bammetjes met corned beef twee sinaasappels gehaald en na de lunch met An was er nog zo'n oranje rakker over, die was voor de middag bedoelt. Eenmaal terug op mijn werkplek vroeg mijn collega Vjeko waarom ik zo stil was en dat hij zich niet voor kon stellen dat dit door de werkdrukte kwam. Ik liet dit niet op me zitten en stuurde hem een mail met de tekst "Ik zit porno te kijken en ben daar stil van" Daar kwam de vraag op "mag ik ook weten op welke site je zit te kijken?" Aangezien die sinaasappel nog steeds op mijn bureau lag verzon ik ter plekke een sitenaam, namelijk "www.verbodenvrucht.nl"

Hij opende de mail, het bleef even stil en schoot vervolgens keihard in de lach..ik liep naar hem toe en vroeg wat er zo leuk was, nou die verzonnen sitenaam van mij die bestond dus ook nog en raad eens?? Het was dus een heuse pornosites met alles wat er maar op dat gebied te verkijgen is inclusief foto's filmpjes en meer van dat moois. Ik verschoot van tomaatrood naar auberginepaars. Vjeko keek me schoolmeesterachtig aan en zei "dat valt me tegen van je"
Op mijn plek aangekomen stuurde ik hem een mail met de tekst "had beter www.langelummel.nl naar je toe kunnen sturen, dat had beter geweest" Je zal het geloven of niet, deze site bestaat ook en dit blijkt dus een snackbar te zijn.

Heb het opgegeven en ben mijn sinaasappel maar gaan pellen, dit was duidelijk en dag om snel te vergeten, bijna weekend, nog even volhouden.

Normale mensen gebruiken het weekend om bij te komen van de werkweek, abnormale mensen gebruiken de werkweek om bij te komen van het weekend en laat ik nou bij die laatste categorie horen.

Zoals inmiddels bekend is heb ik klusliefhebber thuis zitten, zo'n eentje die pas echt gelukkig is met het zweet op zijn voorhoofd en een meetlat in zijn hand, vol met stof of onder de verf, dan is hij pas echt in zijn element. Helaas beschik ik niet echt over dezelfde genen, geef mij aub liever een hoop georganiseer en geregel zolang ik maar niet vies word. Daar komt bij dat ik nogal zenuwachtig word van troep en dan bedoel ik ook echt troep dus overal stofwolken, lijmresten etc. Tot zover mijn inleiding.

Vrijdag was een vrij normale dag, gewoon lekker thuis gerommeld, was opgevouwen, gestofzuigd, beetje gedweild hier en daar, boodschapjes gedaan en natuurlijk met An zitten mailen want anders zijn de dagen toch niet echt compleet, ja ik ben verslaafd hihi. Verder nog even met Yvon gekletst want die had ik op het feest voor het laatst live gesproken. Een lekker dagje dus.

Vanaf zaterdagmiddag 15.00 uur ging het eigenlijk pas verkeerd met het rustige weekend want Mart en ik liepen door Dordrecht op zoek naar een leuke trui en omdat we niets tegenkwamen zijn we dus maar richting huis gegaan. Onderweg hadden we het over het huis en wat we daar nog aan wilde verbouwen/veranderen/renoveren/bijbouwen etc. Voor een aantal dingen is
flink geld nodig dus dat komt later maar voor andere dingen hoef je geen kapitalen uit te geven.

Een van die dingen is mijn computerkamertje, een ongezellig geel hok met lelijke muren en niet een plek om lekker lang te zitten. Ik wilde graag een "sfeervolle" kamer hebben met warme kleuren dus geen zachtroze behang maar een beetje gedurfd. Bij de Formido hebben we behang gehaald (drie kleuren en dan de bruintinten) << foto's volgen, dat spreekt meer, gipsplaten voor de muren bij het raam die erg slecht zijn, door het bevestigen van gipsplaten maak je het geheel wat strakker. Mart is zaterdagavond begonnen met het voorwerk en gisteren zijn we aan het behangen geslagen. Resultaat is twee muren die af zijn en de gipsplaten zitten er tegenaan.

Aankomend weekend de andere twee muren, het aanbrengen van een andere vensterbank en later dit jaar nog een andere laminaatvloer in een warmere kleur. Geef eerlijk toe dat het resultaat nu al mooi is maar voor mij hoeft dat klussen niet zo.

Wil dit lange verhaal afsluiten met de mededeling dat de "blik" van Mart me zorgen baart als ik hem zo rond zie lopen in huis, weet nu al dat 2007 een klusjaartje gaat worden maarja, blijven uitstellen is ook niet goed. Nu nog een leuk prijsje winnen in de loterij.

Zo aan het einde van mijn eerste werkweek wilde ik ontzettend graag naar huis toe en alles leek gewoon goed te gaan want de trein van 17.35 uur kwam keurig op tijd. Op station Lombardijen bleef hij vrij lang stil staan maar ik had een tijdschrift en ik zat lekker dus geen paniek. Helaas was het stil staan niet voor korte duur want er werd omgeroepen dat de trein i.v.m. een lekkende ketelwagon in de buurt van Zwijndrecht niet verder mocht rijden van de brandweer.

De trein waar ik in zat zou teruggaan naar Rotterdam Centraal. Ik besloot dan maar terug te gaan naar Beurs, daar de metro naar Kralingse Zoom te pakken en dan met de bus naar Zwijndrecht. De bus zou om 18.30 uur komen dus al met al viel het nog mee, was tenslotte pas een half uur later thuis dan normaal. De bus die kwam was niet zomaar een bus maar zo'n mooie luxe touringcar compleet met tv. Daar zat ik dan naar oude afleveringen te kijken van
Mr. Bean, was de enige in de bus die dubbel lag, kan er niets aan doen maar ik vind die man zo vreselijk grappig. De tourincar besloot een toeristische route te nemen, dwars door Hendrik Ido Ambacht, dus ik kwam pas om 19.10 uur aan op Zwijndrecht en stapte om
19.30 uur binnen, het was me het dagje wel.

Vandaag is de eerste werkdag van 2007 dus weet je als vrouw zijnde dat je, als je het toe laat, er aan het einde van de dag niet meer uitziet door al die snorren en baarden die je open halen. Dit jaar ging ik vol goede moed de toren in, vastberaden het bij handjes geven te houden. Helaas mislukte dit behoorlijk want bij binnenkomst kwam de eerste priksnor al op me af. Gelukkig heb ik het deze keer bij vier kunnen houden, de rest hou ik op afstand, geef netjes een hand en that's it. Resultaat hiervan is dat er nu een paar hele droevige mannen me aan zitten te staren of ik ze net hun lollie heb ontnomen eh...speelgoed auto klinkt beter. Nu sta ik dus bekend als "dat mens dat anti feestdag is" Er werdt net gevraagd of ik geen oud en nieuw vierde. Zei daarop "ja met vrienden en nu is het 2 januari en nu gaan we weer normaal doen"

Pff...maak mezelf niet populair....

EN LAAT DAT NOU NET MIJN GOEDE VOORNEMEN VOOR DIT JAAR ZIJN :-)
Een goed begin is het halve werk.