Archieven van februari 2007

Lieve mensen, het is aardig stil geweest deze week maar er was dan ook niet zo veel te vertellen, elke dag melden dat je ziek bent gaat ook vervelen en daar komt bij dat niet de pc maar het bed en de bank mijn grootste vrienden zijn geweest.

Maandag de 12e ben ik nog even naar het werk gegaan omdat ik dacht dat het wel meeviel maar toen ik hier zat te duizelen en steeds witter en witter werd ben ik maar naar huis gegaan, erg balen aangezien An en ik weer zouden gaan dansen maarja, ze zei zelf ook al "je gaat gewoon naar huis" dus dat heb ik maar gedaan. Mart was ook ziek dus het waren gezellige dagen...maar niet heus.

Mart is donderdag weer gaan werken en ik ben donderdagmiddag met mijn fietsje naar het station gegaan want ik zou An op gaan halen, zeg expres zou want dat ging dus niet echt volgens planning. Bij het station aangekomen vond ik het vreemd stil, er stonden ook geen tijden op de vertrekborden en toen werd er dus omgeroepen dat er geen treinverkeer mogelijk was aangezien er een brandmelding was bij Barendrecht, het was niet duidelijk hoe lang het zou duren. Fijn zeg! Ik in alle haast An gebeld want het was al bijna kwart voor 4 en om 4 uur zou ze van het werk vertrekken. Na wat heen en weer gebel tussen mij en An, mij en Mart en An en Jef is dus het noodplan in werking gesteld. Jef zou An in Zwijndrecht afzetten, heel lief van hem. Ben dus met het fietsje weer naar huis gegaan en An kwam rond 17.00 uur aan.

Vanaf dat moment is "kletstijd" ingegaan, we hebben alleen 's nachts even een rustmomentje gehad maar verder heeft onze mond niet stil gestaan, we zien elkaar gemiddeld drie keer per week maar toch hebben we elkaar zoveel te vertellen dat het lijkt of we elkaar maanden niet hebben gezien hihi. Erg gezellig!

Het luchtbed waarop ze heeft geslapen was niet echt een succes, het zit namelijk vol met bobbels, waar dat voor is dat is ons een raadsel maar erop slapen dat gaat bijna niet. Mart is vrijdagochtend om kwart voor 6 met de fiets naar de vrachtwagen gereden want wij zouden de auto meenemen naar Ridderkerk. Onze wekker stond om half 8 dus ik vond het vreemd dat ik om 6 uur het licht aan zag gaan en om half 7 An haar tanden stond te poetsen. Wat bleek? Op de telefoon in het kamertje waar ze sliep stond de zomertijd nog ingesteld dus daar was het half 8, we besloten er samen maar uit te blijven en hebben rustig aan gedaan tot het tijd was om te vertrekken.

Eenmaal bij de thermen aangekomen kregen we ons kaartje met hierop de tijden wanneer we onze behandelingen hadden, dat was meteen haasten want om 9 uur moesten we al onder de zonnebank. Het omkleden is in principe zo gebeurd maar An was een klein detail vergeten mee te nemen, het koordje van haar badjas en om nou de hele dag zo goed als naakt rond te gaan lopen was ook niet echt een prettig idee. Dus ik naar de receptie om te vragen of ze een koordje konden missen, nee dus want die zaten aan de jassen vast. Kreeg een cadeaulintje mee, daar moesten we het mee doen. In eerste instantie bedacht An dat haar broekriem ook wel dienst kon doen als koord. Toch uiteindelijk het lint gebruikt want hoewel de kans op een nieuwe mode hype met die riem groot was zat het niet echt lekker.

Alle behandelingen waren weer een groot succes, na het zonnebanken de gezichtbehandeling met een echte chocolademasker, een peeling een voetmassage, de koffie met iets lekkers, de lunch en daarna een rasul behandeling, wij dachten dat je dus met klei in zou worden gesmeerd en daarna met folie zou worden ingepakt. Nou dit was dus meer een workshop "hoe smeer ik mezelf in met klei" We kregen vier bakjes met verschillende klei waar we ons gezicht, armen en benen, rug en billen en borst en buik mee in moesten smeren. Vervolgens moesten we 20 minuten lang in een stoomcabine waar de temperatuur opliep tot ver boven de 80 graden en het ons bijna te veel werdt. De koude douche was een verademing, zelfs voor An die niet bevriend is met koud water. De beste behandeling was nog wel de hot stone massage, ga het niet uitleggen want daarvoor moet je het zelf ervaren, je voelt je na de behandeling wat licht in je hoofd maar ZO ONTSTPANNEN!!!!

Natuurlijk is er deze dag ook weer ontzettend veel gelachen en het mooiste moment was nog wel die van de handdoek, An had een donker oranje exemplaar meegenomen van thuis, na het Turkse stoombad wilde ze deze dus om zich heen slaan maar hij was weg! Bij de thermen verhuren ze ook handdoeken en deze zijn licht oranje.

Ze ging als een soort rechercheur te werk en bekeek iedereen zeer kritisch in de hoop haar handdoek te signaleren. Met succes want na een minuutje of 2 zag ze een dame zitten met haar handdoek om. Heel vriendelijk maar zeer direct zei ze "ik geloof dat jij mijn handdoek om hebt" De dame in kwestie schrok en verschoot en van kleur en deed hem gauw af. Ik kon het niet laten om er weer zo'n Esther opmerking over te maken en vroeg met de gebaren erbij of de handdoek toch niet toevallig af had geveegd aan het haar edele delen, gelukkig viel de grap goed hihi.

Verder natuurlijk weer een hoop tanks gezien, vrouwen met zo'n schaamstreek dat er een compleet hoveniersbedrijf aan te pas moest komen om te maaien en borsten zo groot als watermeloenen dus wij kwamen zeer tevreden met onszelf buiten, heerlijk om zoveel eh..groots te zien en te bedenken dat je met je maatje 38 lekker slank bent hihi.

Eenmaal weer terug in Zwijndrecht onszelf verwend met een patatje en een hamburgertje en vervolgens An naar huis gebracht, nog wat gedronken en toen naar huis want we vielen bijna om.

In september weer!!!

Vandaag een belangrijke dag in het leven van Caya, de afgelopen dagen heeft ze mogen genieten van haar "gevoelens" maar vanaf vanmiddag is de roep naar de natuur voorbij. Ze is gesterriliseerd en toen ik Mart net belde lag ze te slapen, heel duf maar alles is goed gegaan. De hechtingen doen ze tegenwoordig van binnen zodat ze er niet aan kan gaan zitten trekken, dat scheelt weer zo'n kap om haar nek. Vanavond vroeg naar bed en lekker genieten van de rust in huis :-)

Op kantoor kan er soms een gesprek ontstaan waarvan je denkt "hoe komen ze erop?"
Een kudde bouwinspecteurs stonden heel serieus te babbelen over de oorsprong van de lijmlaag op een envelop. De gelatine die nodig is voor de lijm wordt gemaakt van dierlijke kadavers, ook varkens, en nu komt dus de clou van dit verhaal. Als je i.v.m. je geloof geen varkensvlees mag eten dan mag je dus geen enveloppen likken. De kadavers die voor het maken van de gelatine worden gebruikt zijn namelijk niet op de halal wijze geslacht dus is het eigenlijk een zonde om enveloppen te likken.

Er is een oplossing, wij moeten als multiculturele dienst halal enveloppen gaan bestellen. Mochten er lezers zijn die zoiets hebben van "wat is halal?" Moslims mogen alleen maar vlees eten dat volgens de halal wijze is geslacht, dit gebeurt door het met een scherp mes doorsnijden van de halsslagader terwijl de slachter de naam van God uitspreekt. Dit om aan te geven dat het leven van een van Gods schepselen niet ondoordacht wordt weggenomen.

Zo dit was weer een stukje humor en godsdienst in 1

Als je een baby hebt dan slaap je maanden niet, althans, dat hoor ik regelmatig, dan wordt er altijd gezegd "dat hoort erbij" Vraag me na twee, zo goed als, slapeloze nachten af hoe die mensen dat doen. Misschien is het dan anders omdat het om een mens gaat en niet om een brullende Caya die tussen 22.00 en 05.20 uur in totaal twee uur stil is geweest. Heb heel veel begrip hoor, probeer niet boos te worden maar rond half 5 was ik het zo beu dat ik de slaapkamerdeur maar dicht heb gedaan. Helaas had Tommie toen zoiets van "ja dag, niets deur dicht" Die begon als een gek aan de onderkant van de deur te krabbelen en toen werd Mart wakker. Mart heeft door al het Caya gebrul heen geslapen maar wordt wel wakker van Tommie..zucht.. Ik sprong uit bed om Tom en Caya naar beneden te sturen, was lichtelijk boos maar wat wil je ook als je bijna niet hebt geslapen? Er volgde een opvoedkundig verhaal van Mart dat ik niet boos mocht worden en dat een baby hebben nog meer slapeloze nachten zou opleveren. Op dat moment zat ik daar dus niet op te wachten.... Makkelijk praten als je zelf lekker ligt te pitten.

Ben zo blij als het allemaal achter de rug is

Wees niet bang, het gaat niet om mij, als er al iemand is die aan me durft te zitten als ik dat niet wil want dat is vragen om problemen :-) Het gaat in dit geval om onze harige huisgenoot Caya die na 10 maanden een echte dame begint te worden..met alle problemen van dien.

De natuur roept dus ze loopt de hele dag te schreeuwen en als je haar aait gooit ze meteen haar hele kont omhoog. Nu is dat vervelend, 's nachts niet kunnen slapen door dat gemekker is geen pretje, maar die arme Tommie van bijna 9 jaar oud heeft helemaal geen zin in al die aandacht die hij nu opeens krijgt van onze struise dame. Hij probeert zich op alle manieren onzichtbaar te maken, gooit zijn kont naar haar toe, gaat onder tafel zitten of duikt achter een gordijn, niets helpt. Ze stalkt hem door het hele huis en laat onder luid gemiauw merken dat ze het spuugzat is om steeds een blauwtje bij hem te lopen.

Ze kan ook niet weten dat Tommie een halve homo is zonder klokkenspel en dat hij geen trek meer heeft in vrouwelijk schoon. Over Sita kan ik kort zijn, ze vindt het niets, ze mept naar Caya en loopt boos in de rondte. Om al deze ongemakken snel tot een einde te laten komen gaat ze donderdag naar de dierenarts om "geholpen" te worden. Vanaf donderdag is het dus weer rustig in huis.