Archieven van maart 2007

De ene dag gaat alles goed, de andere dag speel je de hoofdrol in je eigen film die "verzekeringsmaffia" heet. Heb lang getwijfeld of ik dit leuke weblog wel moet misbruiken om mijn agressie te delen want wie zit hier op te wachten? Aan de andere kant, een weblog gebruik je niet alleen voor de leuke zaken des levens maar ook de schaduwzijde moet af en toe belicht worden. Nu moet ik zeggen dat die schaduwzijde inmiddels complete duisternis is geworden dus tijd om mijn gal te spuwen, mensen, succes!!

De schutting in de tuin is gaar, zo gaar dat deze vervangen moet worden, wij wilden hier nog even mee wachten want financieel gezien is zo'n schutting een behoorlijke klap voor je portemonnee, helaas besloot er medio januari een tornado over Nederland heen te gaan en de schutting lag nog net niet om. Ik besloot op aanraden van Willem deze schade op te geven bij mijn verzekeringsmaatschappij aangezien stormschade wordt verzekerd. 20 februari heb ik dus een mail gestuurd naar Centraal Beheer Achmea, vrij snel kreeg ik antwoord, ik hoefde weinig te doen, het totaalbedrag van de offerte voor de nieuwe schutting was afdoende. Ik werd al helemaal blij, wat een fijne maatschappij, niet moeilijk doen, hoe was het mogelijk, dat was het dus ook niet!

Ruim anderhalve week later stuurde ik opnieuw een mail om te vragen wat de status was van deze schademelding. Het antwoord was kort maar verbijsterend:
Wij kunnen de schadevergoeding alleen bepalen aan de hand van de offerte die u op zou sturen (????)

Goed, ik begon al lichtelijk woest te worden want mij was niets bekend, heb dus op 10 maart jl. de offerte en een begeleidende brief in een envelop gedaan en richting Centraal Beheer verzonden.

Op 19 maart, gisteren, was ik toch wel benieuwd hoe het ervoor stond, weer een mail. Wat krijg ik terug? De melding dat er nog geen offerte was binnengekomen. Toen ik hier dus mijn onvrede over uitte kreeg ik als reactie dat Centraal Beheer contact op had genomen met het Schadecentrum inspectieteam die een afspraak met mij zouden maken voor een huisbezoekje om verder misverstanden te voorkomen.

Ja hallo..mag ik even, die misverstanden hebben ZIJ van CENTRAAL BEHEER in de hand gewerkt en ZIJ van CENTRAAL BEHEER hebben mij als een soort pingpongbal alle kanten op laten stuiteren, ben natuurlijk geen Jan Doedel die je alles maar wijs kan maken.

Vandaag dus lekker in de pen geklommen en een vette klacht naar Centraal Beheer en een kopie naar het Schadecentrum gestuurd. Punt 1, ik ga geen vrij nemen om met iemand een half uur over een offerte te gaan zitten babbelen, iets wat ook op afstand kan, Punt 2, mocht er zo nodig live met me gesproken moeten worden dan komen ze maar naar mijn werk. Ben klant, betaal netjes mijn premie dus een beetje klantvriendelijkheid is hier wel op zijn plaats.

Heeft iemand nog een andere verzekeringsmaatschappij in de aanbieding? Tijd om over te stappen!! Wordt vervolgd

Dit weekend is anders verlopen dan gedacht en eigenlijk is het ook gewoon beter om maar gewoon per dag te bekijken wat er gebeurt want er kan van alles tussendoor komen of mis gaan. Zaterdag was de planning dat Mart om 18.00 uur naar Guido zou gaan om bij te kletsen en ik zou samen met An naar de Ikea gaan en 's avonds naar het salsafeest om vervolgens bij hun te blijven pitten, Mart zou me zondag weer op komen halen en als het mooi weer zou zijn zouden we saampies nog ff lekker gaan wandelen. Uiteindelijk is het weekend als volgt gelopen.

Jef belde zaterdag naar Mart om te vragen of hij mee ging naar een speciale dag van de seat dealer en auto's en Mart dat werkt als een magneet dus hij ging op weg naar hun, ik ben met An naar de Ikea gegaan voor o.a. placemats, suiker/melk/koffie blikken, een mandje voor oud papier en plakfolie..er was nog iets...eh..oh ja kussentjes. De Ikea heeft deze dingen in overvloed dus daar zou ze wel slagen. Nou, niet dus. Tuurlijk, alles wat hierboven staat was er wel maar dan in de verkeerde kleur, formaat of niet mooie kwaliteit. We zijn dus na anderhalf uur met lege handen (als je de brochures met keukens en inloopkasten niet mee telt) naar Hoogvliet gegaan. Daar binnen een half uurtje geslaagd bij de blokker voor alles wat ze nodig had. Wat je van ver haalt is dus niet altijd lekker.

Eenmaal thuis zat Mart nog op de bank bij Jef, wat bleek, Guido had afgebeld dus de heren hadden besloten om dan samen maar een leuke avond te hebben. Dat is wel gelukt want met spare-ribs, patat, bier, chips en twee dvd-tjes heb je een heuse mannenavond. An en ik zijn rond 21.00 uur richting Oostvoorne gereden voor het feest der feesten.

Met frisse moed reden we vrij makkelijk naar Oostvoorne, althans makkelijk, wat de route aangaat is An erg bekend in die omgeving dus dat was het probleem niet. Het grote probleem was de Belgische dame die in de Tom Tom zat en ons naar een pikzwart gedeelte van het strand toe bracht waar niets was behalve struiken. Wij zaten al giebelend te verzinnen wat je hier allemaal kon doen als stelletje zijnde maarja, daar kwam het beachcenter niet door in zicht. Wat bleek, de Tom Tom doos had ons naar de verkeerde kant van het water gestuurd. Gelukkig is mijn eigen Annie een zwaar verbeterde versie van de Tom Tom dus An An ging aan en An An bracht ons binnen 10 minuutjes waar we zijn moesten.

Wij hadden ons voor deze avond gehuld in twee hele gezellige jurkjes, aan het strand stond windkracht 10 en wij moesten helemaal om het gebouw heen wandelen om bij de ingang te komen. Resultaat was een vrij koud geheel en grote blijdschap toen we binnen waren. Die blijdschap was van korte duur want het spetterende salsafeest in ons hoofd had in realiteit meer weg van een salsafeest in het bejaardenhuis. De muziek en locatie waren top maar met een man of 35 die meer zitten dan dansen is de sfeer ver te zoeken. Het grappige was dat als onze dansleraar Rick foto's ging maken de hele vloer vol stond maar daarna zakte het af naar 2 a 3 stelletjes.

Natuurlijk was het niet helemaal kommer en kwel want we hebben samen veel lol gehad en ook lekker gedanst, An is ook twee keer gevraagd om een dansje te maken, de eerste keer door een zeer energiek en grappig mannetje van 1.50m die hard bezig was om haar in een deuk te laten liggen. De bijnaam Danny de Vito was snel verzonnen. De tweede dans was voor een lange lijs van 1.90m met het uiterlijk van een oudere Wesley Snipes die ook net zo woest keek. De enkele keren dat ik An kon zien (de lange lijs zorgde er namelijk voor dat An volledig verdween) keek ze met met een blik die boekdelen sprak "Es haal me weg bij deze reus, ik vind dit niet leuk"

Rond half 1 waren we het zat en zijn we lekker naar huis gereden, daar nog ff wat gedronken en op naar huis. De zondag begon om half 9 met een zwaar misselijke Mart die ook nog eens aan de turbo race was. Hij heeft ieder half uur op de plee gezeten. Dacht eerst dat het door het eten kwam, Mart heeft een prikkelbare darm en let daar met zijn eetgewoontes niet altijd op dus dan heb je snel dit soort ellende. 's Middags kreeg ik een mail van An waarin stond dat ze zich ook zwaar klote voelde en ook Jef voelde zich een beetje raar. Een heus virus dus, bij mij is het bij hoofdpijn gebleven maar dat was gelukkig vrij snel over. Zal maar niet te snel juichen want dit soort dingen kunnen opeens toeslaan.

Ik werk in Rotterdam maar vandaag is het gebouw spontaan, zonder dat ik het wist, verplaatst naar Cuba, nu verdenk ik An hiervan omdat zij een Cuba-fan is maarja, dan had ze dus ook een cursus "hoe verplaats ik gebouwen zonder dat iemand het merkt" moeten volgen. De mensen die dit lezen hoor ik nu bijna denken "wat bazel je allemaal?" Ja ik weet dat ik wel vaker last heb van verstandsverbijstering maar in dit geval heb ik een goed verhaal.

In het verleden werkte ik bij de balie, daar was het gemiddeld 18 graden, nu werk ik op zaal, aan de verkeerde kant van het gebouw en zit ik hier met mijn groene koltrui met 24 graden mijn werk te doen, althans..mijn werk...dat komt er dus niet echt van. Heb hoofdpijn, heb zware ogen en heb besloten om het verslag dat ik nog uit moet werken maandag te gaan doen.

Ga nu even naar An om af te koelen want zij zit aan de goede kant van de toren

Fijn weekend!!

Toen ik gisteren thuis kwam heb ik vrij snel mijn zwarte broek inclusief panty uitgetrokken en ben mijn bedje ingedoken. Vanmorgen wilde ik dus mijn zwarte broek nog een keertje aantrekken, geen probleem tot zoverre. Zit ik bij de trein op het bankje te wachten en opeens voel ik een rare bobbel ten hoogte van mijn dij, er zaten heel veel mensen om mij heen dus opvallend aan mezelf zitten was er op dat moment niet bij maarja om nou met een bobbel rond te gaan lopen was ook geen optie. De keuze was dus snel gemaakt, hand in broekspijp en net zolang naar boven tot ik bij de bewuste bobbel was aangekomen...dat bleek dus die panty van gisteren te zijn. Toen kwam dilemma twee....laten zitten of eruit halen? Eruit halen dus maar en de mensen om mij heen tjsa..sommigen die keken me aan of ik een rat uit mijn broek haalde maar de meesten lagen dubbel. Ik ga mezelf dus maar verhuren als treinkomiek, kan ik nog een hoop geld mee verdienen.

Gisteren om 17.00 uur ben ik samen met An naar huis gegaan waar het natuurlijk eerst tijd was voor cadeautjes, Jef was gisteren ook jarig dus we zaten samen met een pakje op schoot, heb het nieuwe luchtje gekregen van Gloria van der Bilt + de bodylotion en heb me er natuurlijk meteen mee ondergespoten hihi. Daarna zijn we gaan eten, patatjes, shoarma en broodjes plus
heel erg veel knoflooksaus. Ach we gingen toch samen dansen dus niemand zou er last van hebben...dacht ik nog...

Eenmaal op de dansschool begonnen we lekker met een warming up en na de eerste salsa ging opeens de muziek uit, Rick zei "ik wil even jullie aandacht want we hebben een jarige in ons midden" Voelde de bui al hangen en ja hoor, hij ging verder met zijn toespraak "ze staat daar achteraan en laten we allemaal in een kring om haar heen gaan dansen" Gelukkig gebeurde dat laatste niet maar er volgde wel "happy birthday" in salsastijl en meteen kwamen er een paar mannen met stoppels op me af om me te feliciteren. Rick eindige zijn verhaal met de opmerking dat hij eigenlijk niet mocht vertellen dat ik 26 was geworden dus Rick, bij deze jongen, ik hou nu nog meer van je!

Ondanks de rode wangen van de stoppels en ondanks het best wel opgelaten gevoel moet ik toch eerlijk toegeven dat ik het superlief van An vind dat ze dit voor me heeft geregeld.
Ze weet dat ik aan de ene kant niet zo van de verjaardagen ben omdat het meestal zo'n verplicht gedoe is maar dit was erg leuk!! An je bent een schat.

Moet ook zeggen dat dit echt de meest goedkope verjaardag was die ik ooit heb meegemaakt, heb bij An en Jef gegeten en de cola light bij het dansen kostte maar 85 eurocent dus ik ga de geschiedenis is als goedkoopste 30 jarige haha.

De avond eindigde met een hoop gelach in de auto, iets wat door de sanitaire problemen van
An niet echt een succes was maar toch, het was een hele leuke verjaardag.

Rectificatie op bovenstaand bericht
An attendeerde mij erop dat ik toch wel hele belangrijke informatie was vergeten, het gaat hier om opmerking die ik gisteren plaatste en die zorgde ervoor dat zij met open mond stond te kijken en ik me heel hard afvroeg waarom ik soms dingen zeg die niet anders dan vunzigs opgevat kunnen worden.

Ik leg het even goed uit. Tijdens het dansen draait de dame heel erg veel en het is en blijft een kunst om als man (dat ben ik dus) ervoor te zorgen dat zij goed die draai in gaat en er weer uit komt. Het is de bedoeling dat je tijdens het draaien van de dame als man zijnde wat kleine pasjes doet om het totaalplaatje er een beetje aantrekkelijk uit te laten zien. Helaas ben ik altijd zo driftig bezig met An in en uitdraaien dat ik er zelf als een aardappelzak bij sta te wachten tot ze klaar is. An zei dus "je moet zelf ook bewegen Es" Dus wat zeg ik? Ik doe eerst jou en dan mezelf tsja, dat komt natuurlijk wel heel dubbelzinnig over, vooral toen An door middel van een opgewonden kreet liet merken dat ze daar wel voor in was.

Vandaag een heuse mijlpaal in mijn leven, niet langer een 20-tiger, ik hoor nu bij de oudjes hihi, ik schijn er volgens mijn vrouwelijke collega's heel erg veel last van te moeten hebben en hoewel het wel een beetje een maf gevoel is dat ik 30 ben geworden heb ik verder nergens last van. Vanmorgen werd ik in het kaderoverleg verwend met een lekkere fles wijn en bonbons, erg lief dat ze eraan gedacht hebben.

De eerste die me vanmorgen feliciteerde was Mart, hij weet dat ik weinig om verjaardagen geef maar moest me toch even knuffelen, de tweede was natuurlijk Annie en toen ik net uit overleg kwam stond mijn inbox vol met allerlei lieve wensen.

Ik wil dus iedereen die aan me heeft gedacht bedanken, geeft toch wel een fijn gevoel....