Plannen moet je niet doen

Dit weekend is anders verlopen dan gedacht en eigenlijk is het ook gewoon beter om maar gewoon per dag te bekijken wat er gebeurt want er kan van alles tussendoor komen of mis gaan. Zaterdag was de planning dat Mart om 18.00 uur naar Guido zou gaan om bij te kletsen en ik zou samen met An naar de Ikea gaan en 's avonds naar het salsafeest om vervolgens bij hun te blijven pitten, Mart zou me zondag weer op komen halen en als het mooi weer zou zijn zouden we saampies nog ff lekker gaan wandelen. Uiteindelijk is het weekend als volgt gelopen.

Jef belde zaterdag naar Mart om te vragen of hij mee ging naar een speciale dag van de seat dealer en auto's en Mart dat werkt als een magneet dus hij ging op weg naar hun, ik ben met An naar de Ikea gegaan voor o.a. placemats, suiker/melk/koffie blikken, een mandje voor oud papier en plakfolie..er was nog iets...eh..oh ja kussentjes. De Ikea heeft deze dingen in overvloed dus daar zou ze wel slagen. Nou, niet dus. Tuurlijk, alles wat hierboven staat was er wel maar dan in de verkeerde kleur, formaat of niet mooie kwaliteit. We zijn dus na anderhalf uur met lege handen (als je de brochures met keukens en inloopkasten niet mee telt) naar Hoogvliet gegaan. Daar binnen een half uurtje geslaagd bij de blokker voor alles wat ze nodig had. Wat je van ver haalt is dus niet altijd lekker.

Eenmaal thuis zat Mart nog op de bank bij Jef, wat bleek, Guido had afgebeld dus de heren hadden besloten om dan samen maar een leuke avond te hebben. Dat is wel gelukt want met spare-ribs, patat, bier, chips en twee dvd-tjes heb je een heuse mannenavond. An en ik zijn rond 21.00 uur richting Oostvoorne gereden voor het feest der feesten.

Met frisse moed reden we vrij makkelijk naar Oostvoorne, althans makkelijk, wat de route aangaat is An erg bekend in die omgeving dus dat was het probleem niet. Het grote probleem was de Belgische dame die in de Tom Tom zat en ons naar een pikzwart gedeelte van het strand toe bracht waar niets was behalve struiken. Wij zaten al giebelend te verzinnen wat je hier allemaal kon doen als stelletje zijnde maarja, daar kwam het beachcenter niet door in zicht. Wat bleek, de Tom Tom doos had ons naar de verkeerde kant van het water gestuurd. Gelukkig is mijn eigen Annie een zwaar verbeterde versie van de Tom Tom dus An An ging aan en An An bracht ons binnen 10 minuutjes waar we zijn moesten.

Wij hadden ons voor deze avond gehuld in twee hele gezellige jurkjes, aan het strand stond windkracht 10 en wij moesten helemaal om het gebouw heen wandelen om bij de ingang te komen. Resultaat was een vrij koud geheel en grote blijdschap toen we binnen waren. Die blijdschap was van korte duur want het spetterende salsafeest in ons hoofd had in realiteit meer weg van een salsafeest in het bejaardenhuis. De muziek en locatie waren top maar met een man of 35 die meer zitten dan dansen is de sfeer ver te zoeken. Het grappige was dat als onze dansleraar Rick foto's ging maken de hele vloer vol stond maar daarna zakte het af naar 2 a 3 stelletjes.

Natuurlijk was het niet helemaal kommer en kwel want we hebben samen veel lol gehad en ook lekker gedanst, An is ook twee keer gevraagd om een dansje te maken, de eerste keer door een zeer energiek en grappig mannetje van 1.50m die hard bezig was om haar in een deuk te laten liggen. De bijnaam Danny de Vito was snel verzonnen. De tweede dans was voor een lange lijs van 1.90m met het uiterlijk van een oudere Wesley Snipes die ook net zo woest keek. De enkele keren dat ik An kon zien (de lange lijs zorgde er namelijk voor dat An volledig verdween) keek ze met met een blik die boekdelen sprak "Es haal me weg bij deze reus, ik vind dit niet leuk"

Rond half 1 waren we het zat en zijn we lekker naar huis gereden, daar nog ff wat gedronken en op naar huis. De zondag begon om half 9 met een zwaar misselijke Mart die ook nog eens aan de turbo race was. Hij heeft ieder half uur op de plee gezeten. Dacht eerst dat het door het eten kwam, Mart heeft een prikkelbare darm en let daar met zijn eetgewoontes niet altijd op dus dan heb je snel dit soort ellende. 's Middags kreeg ik een mail van An waarin stond dat ze zich ook zwaar klote voelde en ook Jef voelde zich een beetje raar. Een heus virus dus, bij mij is het bij hoofdpijn gebleven maar dat was gelukkig vrij snel over. Zal maar niet te snel juichen want dit soort dingen kunnen opeens toeslaan.