Archieven van april 2007

Vreemde titel hoor ik jullie denken, begrijpelijke gedachte maar na het lezen van dit stukje totaal begrijpelijk.

Mart moest gisteren, zoals gewoonlijk, meubels afleveren en stond, zoals gewoonlijk, met zijn vrachtwagen voor de deur van de klant en er konden, zoals gewoonlijk, geen andere mensen langs met hun auto. Dat is lastig en vooral als je haast hebt maar Mart moet ook zijn werk doen en kilometers verderop gaan staan en je rug breken met een driezitter of vitrinekast is ook niet de bedoeling. In ieder geval kwam er autootje aan met twee oude mensjes erin, de volgende dialoog volgde (de M staat voor Mart en de O staat voor oude dame)

O: kan die wagen niet even opzij, wij moeten er langs
M: mevrouw, ik ben over tien minuutjes klaar
O: daar kunnen we niet op wachten, die wagen moet weg
M: mevrouw, u moet toch echt even geduld hebben, er is geen andere plek voor de wagen
O: u bent brutaal
M: ik ben niet brutaal, ik moet gewoon mijn werk doen daar moet u begrip voor hebben
O: wij hebben boodschappen bij ons en daar zitten diepvriesproducten bij, die gaan nu ontdooien en wij wonen hier 5 minuten lopen vandaan
M: van 5 minuten lopen is nog nooit iemand dood gegaan
O: (heel boos) Ik ga het bedrijf bellen waar u werkt (ze begon het tel.nummer op de wagen op te lezen)
M: als u even wacht krijgt u een kaartje van me dan hoeft u het nummer niet te onthouden, u wordt ook al een dagje ouder
De man van de vrouw: kom maar, die man spreekt geen Nederlands
M: Nee ik spreek geen Nederlands, wat sagen Sie? Ik zou maar snel gaan lopen want anders ontdooien de dieprvriesproducten

De oude mensen stapten grommend de auto weer in
Mart reed na het afleveren van de spullen langs de auto en zei nog even:
"heel erg bedankt voor het geduld"

Zucht...wat een mannetje is het toch ook he!

Vanmorgen mocht ik weer eens aanwezig zijn bij een werkoverleg, dit duurde van 09.00 tot 11.15 uur dus aardig gaar kwam ik terug op mijn werkplek. Omdat het nogal warm was in het vergaderhok was het tijd om me te voorzien van een lekker luchtje, heb standaard een flesje met parfum in mijn tas zitten, het luchtje dat ik van An heb gehad voor mijn verjaardag, tot nu toe had ik nog geen klachten gehoord...tot vandaag...

Kom een collega tegen en die zegt "sorry dat ik het zeg hoor maar je ruikt naar een pritstift"
Heb ik dat...

Het weekend is voor de meeste mensen het moment om even rustig aan te doen maarja, niet als je Esther en Martin heet. Vanmorgen ging om 04.30 uur de wekker want we hadden het in ons hoofd gehaald om naar het AWD te gaan (De Amsterdamse Waterleiding Duinen). Op de zoom site waar ik zo nu en dan wat foto's plaats had ik deze afkorting al een paar keer voorbij zien komen vergezeld van foto's van herten dus die wilde ik graag zelf eens zien.

Dus om 05.00 uur zijn we richting Bloemendaal gereden waar dit AWD zich bevond, onderweg een paar keer gestopt om wat foto's te maken van de weilanden die er gehuld in nevel en een opkomende zon bijna sprookjesachtig uitzagen. Eenmaal in het bos aangekomen werden we meteen getrakteerd op een hertje dat midden op het pad stond maarja, op 40 meter afstand is een foto maken niet echt aantrekkelijk want dan krijg je niet meer dan een stipje.

Het grote verschil met dieren in de dierentuin die niet weg kunnen lopen en voor fotografen een makkelijk doelwit zijn is dat het foto's maken hier meer op topsport begon te lijken. Herten zijn snel, herten zijn bang en herten gaan standaard achter een boom of tussen een struik staan zodat je bijna gedwongen wordt om met een tele tele tele lens rond te lopen met een bereik van een meter of 10. Mart had gelukkig zijn normale camera ook bij zich en die heeft een behoorlijk zoombereik dus de hertjes kunnen we nog eens terugzien.

Natuurlijk heb ik in de loop van de ochtend nog wel wat geluk gehad en een hert met gewei relatief dichtbij stond, je hoort me deze keer niet zeuren dat er takken of boomstronken op de foto staan want je kan in dit soort situaties niet teveel wensen hebben. We hebben van 6 tot 12 rondgelopen en bij elkaar een half uurtje pauze genomen om koffie te drinken en boterhammetjes te eten. Een vermoeiend ochtendje dus maar het was het wel waard!

Wat is het toch met de mensheid (lees vrouwelijke collega's) dat ik na mijn 30e verjaardag ongewenst in de doelgroep "jij moet aan kinderen gaan beginnen" ben beland. Het ging een hele tijd goed tot vanmiddag. Lees en huiver:

Ik sta bij het koffieautomaat en een vrouwelijke collega die hier ooit heeft gewerkt kwam voorbij wandelen met haar zoontje van 3, leuk mannetje hoor maar daar gaat dit verhaal niet over.

Ze komt naar me toe en vraagt "hoe gaat het?" Ik zeg dus "goed hoor, met jou ook zie ik, leuk zoontje heb je" (heel aardig toch?) Wat zegt ze "ja leuk he, hoe zit dat met jou, jij bent toch ook al 30?" Dus ik zeg "om eerlijk te zijn heb ik geen kinderwens en de kans is vrij klein dat die wens er wel komt" Weet je wat ze zegt?????? "Het is maar goed dat er heel veel vrouwen zijn die niet zo denken want dan zou het snel over zijn met de mensheid en daar komt bij dat de mens op deze aarde is gezet om zich voort te planten"

Nou vraag ik je....

Dit is in het kort wat ik haar heb gezegd:

De grootste reden dat ik geen kinderen wil is omdat ik er het geduld niet voor heb en daar komt bij dat ik het niet nódig vind om mezelf half na te maken. Om een klein mensje op de wereld te zetten naar de gelijkenis van mij en mijn partner. Ik denk dat er al veel te veel mensen op de aarde zijn.

Zo...en daar moet mams het maar lekker mee doen! Mocht ik terug komen na mijn dood wil ik terugkomen als man, die kunnen tenminste gewoon zonder enige discussie melden dat ze geen kinderen willen.

Het is 09.28 uur dinsdagmorgen en ik heb nu al een fijne blunder gemaakt. Normaal gesproken kom ik hier 's morgens binnen en het eerste wat ik doe is water halen en koffie, helaas, de koffie was nog steeds op.

Op de 7e, 6e en 5e precies hetzelfde verhaal dus wat was ik blij dat er op de 4e wel bruin vocht aanwezig was. Helemaal blij met mijn bakkie ging ik richting lift, ja ik had ook met de trap kunnen gaan maar Esje is lomp dus de kans wat TE groot dat er dan koffie over me heen zou komen.

Bij de lift kwam ik Willem tegen en druk babbelend liepen we naar binnen, ik was zo druk met praten dat ik dus niet zag dat er nog iemand stond. Het onderwerp ging over de koffie en ik zei "ach, wat zit ik nou toch te zeuren, in Afrika moeten ze 100 kilometer lopen voor ze water tegenkomen en hier hoef je maar een paar verdiepingen te lopen voor een bak koffie"

Nu hoor ik jullie denken, wat nou blunder? Dat is toch een hele normale opmerking?? Denk nog even terug aan het moment dat ik zei dat er nog iemand stond. Die iemand was dus een dame...een hele donkere....Afrikaanse dame...

Bloos....

Vanmorgen weer vroeg op want Willem zou me rond 08.00 uur ophalen voor een ouderwets dagje dierentuin. Mart stond ook al klaar om te vertrekken want de kast was nog niet helemaal klaar, er moest nog wat geschuurd en gelakt worden en Mart is nogal perfectionistisch ingesteld dus hij wilde zijn "kindje" zo goed mogelijk achterlaten. We gingen dus samen de deur uit maar wel naar andere locaties, ons huis noemen we nu al "de basis" waar we samen thuiskomen en slapen hihi, ach het is voor een goed doel.

Je maakt twee mensen blij en voor ons is het een mooie bijverdienste voor de schutting, het volgende project en dan is er ook nog iets met een inloopkast bij ome Jef en tante An maar daar horen jullie later veel meer over.

Terug naar de dierentuin. Vandaag was er van het fotoblad Zoom een dag georganiseerd voor de zoomleden, een grote opkomst en grappig om te zien hoe bijna 100 man beladen met kilo's fotospullen en statieven het park bestormde, het leek een beetje op een speciale eenheid.

Moet zeggen dat ik mezelf goed heb leren kennen tijdens deze dag, ik moet zeggen..beter heb leren kennen. Ik ben iemand die vrij individueel is ingesteld, veel mensen om me heen dat hoeft voor mij niet. Ben ook niet iemand die heel vrij is om op vreemden af te stappen maar kijk liever even de kat uit de boom. Ik fotografeer vooral omdat ik het leuk vind en omdat ik geniet van de natuur en de dieren om me heen, het liefst lekker alleen of gewoon met z'n tweetjes.

Mensen kennen mij als een behoorlijk sociaal mens en dat ben ik ook maar mijn interesse voor fotograferen gaat niet zo diep dat ik alle specificaties van een camera uit mijn hoofd ken/wil kennen. Zolang ik weet hoe het zit met diafragma en sluitertijden en iso-waarden ben ik allang blij. Tijdens zo'n dag zijn er, logisch ook, veel fotografen die graag met elkaar de diepte in gaan en alle mogelijkheden, lenzen en camera's bespreken. Een zoomdag is iets wat je een keertje mee moet hebben gemaakt als je graag foto's maakt maar wat mij betreft ga ik vanaf weer lekker alleen of samen met Willem op pad.

We zijn rond half 4 vertrokken en waren binnen een uur in Zwijndrecht, het was lekker rustig op de weg dus dan kan je aardig doorkarren en als dat niet lukte omdat er iemand met 100 op de linkerbaan zat dan zorgde Willem er gewoon voor dat die persoon naar rechts ging.

Mart was ook al thuis en die had een lekker dagje gehad, hij had de ochtend besteed aan het afmaken van de kast en is daarna met Yvon naar Middelharnis gereden waar ze samen hebben geluncht en in de zon hebben genoten van gamba's en mosselen. Na het eten zijn we samen nog een uurtje gaan wandelen en rond 21.30 uur naar bed gegaan.

Het was me het weekend wel zeg, moe maar voldaan en voor het aankomende weekend lekker saampies, we kijken er nu al naar uit!!

De zaterdag begon al vroeg want Mart ging vandaag de kast van Yvon en Willem afleveren en installeren. Dus 's morgens eerst twee loodzware kasten van zolder naar beneden, best eng want je wilt op dat moment niets kapot maken, het zweet stond dus al dik op mijn voorhoofd toen de kasten beneden waren. Toen moest alles nog in de vrachtwagen + gereedschap dus op het moment dat Mart de straat uit reed kon ik aan het infuus. Ben vervolgens boodschappen gaan doen, huis schoon gemaakt dus alles gestofzuigd van boven tot onder en toen nog gedweild. 's Middags nog twee uurtjes buiten gezeten en daarna boven op zolder wat wasgoed weg staat vouwen en strijken, ja Esje is weer druk ja.... Mart was behoorlijk gaar toen hij eindelijk thuis kwam want na al die uren beunen had hij ook nog in de file gestaan. Morgen weer vrolijk verder want hij is nog niet klaar.

Lieve mensen, het is de hoogste tijd om na een bomvol weekend weer eens iets van me te laten horen want ik heb weer verhalen genoeg.

Vanmorgen ben ik richting Zalmplaat vertrokken om samen met An, Daantje en Khyra (hee een nieuwe??? < kom hier zo op terug) een middagje in de zon door te brengen. De vrijdag begon helaas met bewolking dus ik vreesde dat ik onder mijn kleding voor niets rondliep in een bikini waarvan het broekje een eigen leven leek te leiden. An en Daan stonden beneden op me te wachten en wapperde enthousiast met haar staart heen en weer toen ze me zag rectificatie Daan haar staart ging heen en weer hihi. Op weg naar de auto viel ons oog op een groepje brandweermannen en eentje ervan viel heel erg op dus het duurde vrij lang voor we van de parkeerplaats af waren. Zelfs Dana liet een goedkeurend gebrom horen.

Vanaf Zalmplaat zijn we richting Hellevoetsluis gereden om Khyra op te halen, een Duitse herder van 4 maanden, echt een schatje zeg! An en Jef zijn de afgelopen weken bezig geweest om haar te helpen met socialiseren omdat ze van nature een nogal schuw beestje is. Nou van die schuwheid is niets meer te merken, het is echt een knuffelbeer zeg, hartstikke lief en het gaat ook nog eens perfect met Daantje. Ze moet natuurlijk wel haar plek weten dus als ze te enthousiast wordt dan corrigeert Daan haar door even te grommen en dan is het weer goed.
Bij de Bernisse was het natuurlijk dolle pret met de bal en ze gingen allebei het water in, Khyra nog niet zo ver als Daan maar het begin is er, bang voor water is ze in ieder geval niet. We zijn er ruim 2 1/2 uur geweest en Khyra heeft zelfs nog helemaal dicht tegen me aan gelegen Esje was meteen verliefd.

Heb natuurlijk weer een hoop foto's gemaakt en An heeft zich ook weer even met de camera uit kunnen leven hihi. Eenmaal thuis nog even wat gedronken en daarna Jef ophalen van zijn werk, ik was toen toch bij Schiedam Centrum dus ben meteen door gegaan naar huis, het was een heerlijke middag.

Dit stukje hoort duidelijk in de categorie pffff thuis en dan pffff als in opgelucht. Yvon moest vanmorgen naar het ziekenhuis voor de uitslag van het onderzoek dat ze een aantal weken geleden heeft moeten ondergaan. Ik ga hierover niet in detail treden maar de mensen die het aan gaan weten precies wat ik bedoel.

Vanmorgen zijn Yvon en Willem dus voor de uitslag naar het ziekenhuis geweest en deze was gelukkig goed, ze moet in mei nog wel terug voor een dagopname maar dit is om grotere problemen in de toekomst te voorkomen.

Yvon, ik kan je helaas nu live geen knuffel geven maar deze digitale is net zo gemeend.

De pasen begon voor mij al op donderdagmiddag 13.00 uur, eenmaal thuis stond Mart in de tuin de mega kast van Yvon en Willem te lakken, daar is hij vrijdag ook nog mee doorgegaan en ik heb me lekker bezig gehouden met de binnen en buitenboel. Zaterdag zijn we vroeg van huis vertrokken want Jef en Mart gingen saampies naar de autorai dus die wilden er op tijd bij zijn. Later bleek dat ze als eerste voor de deur stonden dus ze hebben alle hallen met auto's en mooie vrouwen kunnen bekijken, vooral dat laatste was het onderwerp van gesprek toen ze thuiskwamen, de hormonen waren flink aanwezig hahaha.

An en ik hebben ook een vol dagje gehad, we zijn begonnen met winkelen in Spijkenisse, An wilde graag kijken voor een jurk die ze tijdens de bruiloft van haar vriendin aan wil doen. Helaas niet geslaagd voor een "bruids"jurk maar wel voor een andere. Zelf heb ik een blouse, jurk en schoenen gekocht. Na Spijkenisse zijn we even naar huis gegaan om met Daantje te wandelen en vervolgens nog even naar het centrum van Hoogvliet om daar verder te gaan zoeken naar de jurk voor An, helaas daar ook niet geslaagd, we kwamen toevallig de toekomstige bruid met toekomstige man en zoontje tegen, erg leuk kereltje die op een gegeven moment tegen An riep "hou van jou". Als je de garantie hebt op zo'n leuk kind dan ga je er meteen aan beginnen.
Op weg naar huis even wat te eten gehaald en na het eten achter de pc gekropen om een paar leuke jurken te bestellen, dat is het fijne van deze tijd, zie je niets in de winkel dan haal je de winkel gewoon naar huis. Het was een erg leuke dag!

Zondag is Mart weer aan het lakken geslagen en ik heb me uit zitten leven in de tuin, verder lekker rustig aan gedaan. Wat wel grappig is om nog even te melden over de kast is dat Mart er tot zijn afschuw achter kwam dat er een duif in zijn kast had zitten schijten, op dat soort momenten mag je niet lachen..proest...dus heb ik maar even een pokerface op gezet.

Maandag zijn we naar Willem en Yvon gegaan voor de paasbrunch, de tafel stond weer vol lekkers waaronder paasbrood, paling, zalm, champagne, verschillende soorten beleg, vers sap en ik had zelf appelflapjes gemaakt en een vispate dus onze buikjes zaten dus weer lekker vol.

We zijn rond 17.00 uur naar huis gegaan en kwamen er halverwege achter dat ik mijn tas had laten staan, aangezien mijn pasjes + treinabonnement er in zaten moesten we wel terug. Al met al waren we dus pas laat thuis maarja, eigen schuld.

Vreemde titel hoor ik sommige van jullie denken maar ik zal het op mijn geheel bekende wijze uitleggen.

Op maandag dansen wij (An en Es, niet te verwarren met Anus) en zoals bekend transformeer ik in dat uurtje van vrouw naar man. Aan de ene kant bevalt het wel goed want wat is er nou fijner dan iemand leiden en vooral An want die moet dan opeens naar me luisteren.

Ze probeert me hierin aan alle kanten te saboteren en doet dit door niet mee te werken, weg te lopen, heel hard te roepen dat ze een andere man wil, spontaan te gaan draaien terwijl ik daar niet op bedacht ben en dan bijna op mijn plaat ga etc. etc. Dat salsa dansen van ons werpt inmiddels wel zijn vruchten af want we zijn na een paar cursussen best goed en soepel maarja, ik blijf een man. We hebben al met elkaar afgesproken dat bij een volgende cursus we allebei met een man gaan dansen, dat is bij feesten ook wel fijn want dan kan je met verschillende mensen dansen.

Je moet je voorstellen dat je als hetero vrouw zijnde niet echt makkelijk naar een andere hetero vrouw toeloopt en zegt "zo wijffie zullen wij eens even lekker tegen elkaar aan gaan rijden op de dansvloer" hahahahahah.

An en ik hebben in ieder geval elke week erg veel plezier en liggen soms zo in een deuk dat we bijna niet meer bijkomen. Vanavond liep de les heel anders dan verwacht want halverwege de les kwamen Rick en Jose op ons af en Jose sleurde An mee en daar stond ik dan met Rick, ik ging dus als vrouw dansen..hoe? Geen idee... Door zijn goede leiden gingen mijn benen vanzelf een bepaalde richting uit en ik kon niet anders dan mee gaan.

Moet zeggen dat ik het geweldig vond, zo voelt het dus om vrouw te zijn....fantastisch!!! Of het nou kwam door het lekkere geurtje van Rick of door zijn gespierde armen geen idee maar het enige wat ik na afloop tegen An kon zeggen was "ik ben een vrouw geworden!!!!"