Archieven van juni 2007

Mart is al weer een tijdje chauffeur bij Team Transport, dit bedrijf wordt ingehuurd door verschillende meubelzaken, Team bezorgt de meubels en Mart is vanaf het begin ondergebracht bij Hoogeboezem. Hoogeboezem gaf een barbeque en een paar mensen van Team mochten hier ook bij zijn, waaronder Mart, op zich natuurlijk heel erg leuk en wij hadden mooi weer besteld. Helaas is de bestelling schijnbaar niet goed doorgekomen want gisteren was het feestje en toen is er ook een paar centimeter regen uit de hemel komen vallen. Ik zag het al voor me dat we in een soort partytent zouden belanden en natte worst en kip zouden krijgen.

Gelukkig was er een plan B in het leven geroepen dus we zouden binnen gaan eten, barbequen in een cafe was mijn eerste gedachte en ik zag al voor me dat het cafe, dat voornamelijk uit hout bestond, in vlammen op zou gaan. Niets bleek minder waar, geen barbeque maar een warm en koud buffet vol met lekkers. Om 19.00 uur zou het beginnen dus wij kwamen netjes op tijd aan. Bij binnenkomst zag ik al wat voor soort avond het zou worden, bij het raam een grote kring met mensen van Hoogeboezem en het kleine groepje van Team zat apart in een hoekje. Aangezien het voor Mart zijn werk was heb ik mezelf tot de orde geroepen, ik zou netjes blijven, geen bijdehand gedrag en geen grote mond, mijn hemel wat een opgave!

Heb deze avond weer eens bewezen dat ik niet in de wieg ben gelegd voor dit soort avondjes. Feestjes kunnen heel erg leuk zijn hoor maar zodra je op een feestje alleen maar gaat zitten aan een tafeltje dan is het wat mij betreft geen feest. Op een feest moet er juist veel rond worden gelopen en gedanst als het even kan. Het gros van de dames was hoogblond, al jaren lid van de zonnebank en een air van heb ik jou daar. Vervolgens ging er een telefoniste bij Mart staan, leunend met haar handen op de rugleuning van mijn stoel, ze kwam even gezellig kletsen, 300 decibel en een half uur later was ik doof.

Het eten kwam pas rond 21.00 uur, had een uur daarvoor als verlekkerd naar de terrastegels gekeken dus ik rende nog net niet op al dat heerlijke voedsel af, moet zeggen, het eten was een dikke 10 waard, veel soorten vis, vlees, salades en brood. Na het eten zijn we nog een uurtje gaan varen, dat was wel leuk. Na het bootje varen zijn we lekker naar huis gegaan...had me al weer lang genoeg netjes gedragen.

Vandaag heerlijk uitgeslapen, althans, Mart vooral want die kwam pas om kwart voor 12 zijn bed uit, vervolgens even naar de stad geweest, erg leuk jurkje gekocht en Mart op de markt een shirtje, natuurlijk ook bij de Vroom geweest, deze keer niet voor koffie maar voor soep en een broodje. Eenmaal thuis nog even in de tuin staan harken en de rest van de avond plat op de bank doorgebracht.

Even een luchtig berichtje want soms gebeuren er behoorlijk grappige dingen op het werk en dat moet ik dus even delen. Op onze afdeling hebben we een lief klein bouwinspecteurtje, hij is 1.60m groot, heeft een baardje en een brilletje en is voor mij vaak het doelwit van grappen. Iets wat hij goed kan hebben want hij geniet er zichtbaar van en maakt ze ook gretig terug.

Vandaag zat hij op zijn hurken bij het keukenkastje en zuchte dat hij de melkpoeder niet kon vinden. Ik kon het niet laten en zei "als je nou het kastje eens ingaat en een rondje loopt dan kom je het misschien wel tegen?"

Een paar weken terug liep ik samen met hem en nog een collega richting draaideuren en die deuren die stoppen dus als je te dicht bij komt, hij stond dus een beetje te dringen bij die deur en ja hoor hij stopte. Hij snapte niet wat er gebeurde en keek heel verbaasd. Kon het niet laten... "ja Peter, wat verwacht je nou?" Die deuren zijn voorzien van infrarood, ze reageren op beweging en hoogte, die deur ziet jou niet en daarom stopt hij!"

Daar staat dan weer tegenover dat hij het nodig vind om tegen mij te zeggen, terwijl ik met een kartonnen doos in mijn handen sta, "god meid wat leuk, heb je je pasfoto bij je?" Of als ik rustig aan het werk ben en opeens iets zeg hij opmerkt "het beweegt!!"

Ja kantoorhumor is soms best leuk...

De titel van dit stukje kan op twee manieren op worden gevat
1. oppassen in de zin van "kijk uit"
2. oppassen in de zin van "babysitten"

Nou in dit geval komen we uit bij optie twee want dit weekend hebben we mogen genieten van een kindje van twee jaar oud, met staart, vier poten en een hele lange tong. Nee nee, niet meteen gaan bellen naar de NASA, we praten hier niet over een alien, we praten hier over Dana, de Duitse herderin van An en Jef. Ze gingen een weekendje samen weg en wij zouden ons over Dana ontfermen. Als je katten gewend bent die op zich wel druk zijn maar gewoon hun eigen gang gaan dan is dit wel een hele happening. Vond het allemaal erg spannend, zou het wel goed gaan, zou ze niet last krijgen van heimwee? Nou nee hoor, niets van dat alles. Dana kwam, zag en overwon.

Vrijdagochtend 09.30 uur begon het feest, An had een tasje vol met eten meegenomen, speeltjes en natuurlijk de slaapmat. Aangezien Dana al vaker bij ons is geweest vond ze het allemaal wel best. Het moeilijkste moment was het vertrek van de baasjes. We hadden bedacht dat ik niet mee zou lopen naar de deur, meteen eten geven en daarna lekker naar buiten. Alles liep volgens plan. Ze keek wel even vreemd naar de deur maar ze gaf geen kik. Vanaf dat moment hebben we echt twee heerlijke dagen gehad, vermoeiend maar wel erg leuk. Ze heeft gezwommen, gerend, zich uitgeleefd tijdens een watergevecht met de tuinslang,nog meer gerend,met alles gespeeld wat mogelijk was, stokken, ballen, nog meer stokken. Zaterdag zijn we naar het Lage Bergse Bos geweest en hebben daar ongeveer twee uur gelopen, althans, na een klein uurtje gooide Mart de touwbal in de boom, een hoge boom. Normaal gesproken zou je zeggen "tsja, jammer, we halen wel even een nieuwe". Mart is iemand die niet opgeeft dus het begon met het gooien van stokken om de bal uit de boom te krijgen, de stok werdt een tak, de tak werdt een halve boom en uiteindelijk na een half uur lag de touwbal op de grond. Ondertussen probeerde ik Dana af te leiden met andere stokken want Mart die met een boom liep te stunten was veel interessanter.

Zaterdagmiddag rond 17.00 uur waren de weekendgangers weer terug, lekker uitgerust en totaal ontspannen. Ik zat daarentegen nog net niet met wallen onder mijn ogen op de bank maar het was het meer dan waard. Zij hebben lekker genoten en wij hebben Dana, zo ver dat mogelijk is, nog meer in ons hart gesloten.

Oh ja, de reden dat in het begin van dit stukje zei dat ze een lange tong heeft zal aan de hand van een foto duidelijk worden gemaakt maar deze volgt nog...

Onze afdeling Vergunningen heeft een zogenaamde walibi groep, deze groep is een paar jaar geleden onstaan en is begonnen met twee collega's die het leuk vonden om naast de jaarlijkse afdelingsuitjes ook tussendoor iets te organiseren voor een vaste groep collega's die op eigen kosten een leuke dag hebben. Het eerste uitje was naar pretpark Walibi en zodoende was de Walibi groep een feit. Ik werk hier nu ruim twee jaar en in die periode heb ik al een paar van die uitjes mee mogen maken. Vooral omdat het met mensen is die het leuk vinden heerst er op deze dagen een waar schoolreisje gevoel.

Vandaag was het weer zo'n dag en deze keer ging de reis naar Antwerpen naar kartbaan in de buitenlucht, voor karten ben ik altijd wel de porren al hou ik er altijd blauwe plekken aan over. Lucille kwam me ophalen bij het station en in een half uurtje reden we naar Hazeldonk waar we de rest zouden treffen. Daar gewacht tot iedereen er was en tot men klaar was met proviand inslaan bij de mac donalds en het benzinestation. Vervolgens doorgereden naar het scheurgebeuren en de lucht werd steeds grijzer en grijzer en ja hoor....regen!!! Maarja, die Belgen zijn best wel stoer dus die roepen niet "je mag niet rijden met regen" nee hoor, hijs je maar in je overall, handschoenen aan en helm op en gaan! Het was niet zomaar doelloos rondrijden maar er was een echte wedstrijd georganiseerd. Eerst 10 minuten baan verkennen, daarna een kwartier op tijd rijden en op basis hiervan werden er twee groepen gemaakt (snelle tijden en langzame tijden) die een finale zouden rijden waarna er een prijsuitreiking was met bekers en champagne. Harstikke leuk! Mijn eerste tijden waren vreselijk slecht, 1 minuut 16 was mijn snelste tijd.

Gelukkig heb ik dat later goed gemaakt want op een gegeven moment gaat het verstand op 0 en dat scheelde 14 seconden. Snelste tijd was dus uiteindelijk 1 minuut 2 Esje was trots. De snelste heer deed er 48 seconden over om een ronde te rijden dus ik kan mezelf nog verbeteren.

Een hele prestatie,vond ik zelf, was het pak waar ik in moest, ze waren allemaal best groot dus de Belgische man die de pakken uitdeelde gaf me maat 168 en zei "hier gaat ge wel in passen vrouwke" Zucht..ik hou van die Belgen!!! En jawel, het pak zat nog goed ook, beetje te goed want ik kreeg meteen te horen "ga je vlaggen of rijden?" Ja...Esje was spontaan getransformeerd in pitspoes. Voelde me ook wel heel stoer met mijn strakke pak, hoge hakken en zonnebril op, of ik bij de Formule 1 mee zou rijden hahahaha.

Na het uitreiken van de prijzen en het knallen en schuimen van de champagne zijn we naar Breda gereden waar we zijn gaan eten bij Humprey's, dit is een restaurantketen die en lekker eten op tafel zet en hier een heel klein prijsje voor rekent, perfect voor als je lekker wilt eten maar niet een rekening van 100 euro wilt hebben. Ze werken met 3-gangen menu's waar je
20 euro voor kwijt bent. Er zijn een aantal gerechten bij waar je een meerpijs voor moet betalen.

Ik heb het volgende genomen:
Rundercarpaccio met pesto, oude parmezaanse kaas en pijnboompitten
Hele gebakken Hollandse Noordzeetong met een peterselie botersaus
Drie soortenvruchtenijs, geserveerd in een tulpenbakje

Het eten was heerlijk, de zaak was gezellig maar helaas zaten er een paar mensen aan tafel die het nodig vonden om zich als 16 jarigen neanderthalers te gedragen, erg jammer maar goed, tegenwoordig kies ik er dan voor om daar zo ver mogelijk bij vandaan te gaan zitten. Heb dus toch een hele leuke avond gehad, moest alleen af en toe het geluid uitzetten om opborrelende irritaties te kunnen negeren. Na het eten zijn we weer lekker naar huis gegaan en ik was erg blij dat ik mijn bedje zag.

Oh ja....resultaat van het karten zijn 3 blauwe plekken en ik heb getuige mogen zijn van
de Flinstones live dus het was een interessant dagje.