Gisteren was het al een feestelijke dag omdat An jarig was maar de dag werd nog mooier toen Yvonne me een mail stuurde met de mededeling dat Willem niet meer terug hoeft te komen voor controle bij de Daniel den Hoed. Om uit te drukken hoe blij ik ben plaats ik een foto van een zonnebloem, in China staat deze bloem symbool voor een lang leven, iets wat ik hun beiden toe wil wensen.
Lieve An, van harte gefeliciteerd met je
Eh.....ik bedoel 29e verjaardag!!!!
Dikke kus van ons
Zowel thuis als op het werk is het behoorlijk druk, Tommie is donderdagavond thuis gekomen en hoewel het elke dag een beetje beter gaat is er toch wat meer spanning in huis, Caya en Sita zijn al vanaf donderdag niet meer beneden geweest want daar loopt een eng rood monster in de rondte met een kraag op zijn kop. Tommie doet elke keer een poging om zich te wassen maar door die kap kan hij nergens bij, heel vervelend want hij is zo schoon op zichzelf en normaal gesproken was hij zich wel tien keer op een dag. Je weet dat het goed komt en je weet ook dat het maar een periode is maar toch, het houdt je wel bezig.
Gisteren zaten we tv te kijken toen de telefoon ging, mijn vader, die belt normaal gesproken niet zo laat, er zou toch niets zijn? Helaas was dat dus wel het geval, mijn moeder is gisteren gevallen en heeft haar arm op twee plaatsen gebroken. Nu is dat voor iemand die gezond is al heel vervelend maar voor haar helemaal. Nog veel erger was dat haar arm gezet moest worden dus extra pijnlijk. Vandaag moest ze terug komen voor controle en aangezien wij er weinig voor voelden om bij de telefoon te wachten zijn we naar ze toe gegaan. In het ziekenhuis bleek alles goed te zijn en nu heeft ze nog een week zacht gips, dat zachte gips moet ervoor zorgen dat de gezette arm de kans krijgt om op zijn plek te blijven. Volgende week komt er normaal gips omheen en dan moet ze zes weken afzien. We vinden het rot want het maakt haar bewegingsruimte er niet echt makkelijker op dus laten we hopen dat die weken heel erg snel voorbij gaan.
Veel sterkte lieverd.....
Vanmorgen ging om 04.30 uur de wekker en nee de reden hiervan was niet omdat ik het weer nodig vond om voor dag en dauw herten te gaan fotograferen in het bos, de reden van dit vroege opstaan wat werkgerelateerd. Ieder half jaar is er vanuit Vitae een landelijk plenair en tijdens zo'n plenair wordt de visie, de stand van zaken en de resultaten besproken. Deze keer dus in het Amsterdamse bos en daar moesten we om 07.00 uur al zijn, aan de ene kant logisch want je omzeilt op deze manier alle files maar aan de andere kant was het flink afzien toen de wekker ging.
Heb het eindelijk een keer gewonnen van Mart want die staat om tien over 5 op. Zat dus al fris (eh) en fruitig (kunstmatige fruitigheid uit een flesje) op de bank toen hij naar beneden kwam. Die lieverd had namelijk gezegd dat hij me wel even bij het station af zou zetten, scheelde mij weer tien minuten fietsen. Denk dat hij stiekem bang was dat ik met mijn slaperige hoofd in een struik zou rijden. Bij het station werd ik opgepikt door Samira, een mede Vipper en in Ijsselmonde hebben we vipper nummer drie Marielle opgehaald. Het was erg gezellig zo s'morgens vroeg met drie meiden naar het Amsterdamse bos.
We waren er om kwart over 7 dus de schade viel mee. Gelukkig stond de hele groep er nog en er kwamen zelfs nog mensen aan. De ochtend bestond uit een aantal onderdelen waarbij we aan de hand van opdrachten informatie over de werkwijze van Vitae en wat er allemaal gaan veranderen de komende tijd. Het grappige was dat er bij iedere uitleg van de opdrachten wel twintig keer gepauzeerd moest worden omdat er wel 30 tot 35 vliegtuigen laag overvlogen. We zeiden al tegen elkaar dat zo'n boswandeling heel fris is in combinatie met de kerosine.
Na de opdrachten zijn we lekker gaan ontbijten en we konden daarna een foto laten maken voor het smoelenboek van Vitae, het is maar goed dat deze zwart wit worden want door al die frisse lucht en het vroege opstaan had een hoofd als een kroot. Het is nu bijna 13.00 uur en ik ga nog even vier uurtjes hard aan het werk om vervolgens vanavond op de bank te stortten en voorlopig niet meer overeind te komen.
Oh ja...over op de bank stortten gesproken...zo ligt onze rode man er op dit moment bij, we zijn in het bezit van een rode schermlamp
Gisteren is Tommie onder het mes gegaan en alles is gelukkig goed verlopen. We heben ervoor gekozen om tussendoor niet naar Tommie toe te gaan want het is vervelend als een beestje denkt dat je hem op komt halen en vervolgens weer weg gaat. Helaas denkt ons rode monster hier anders over want Mart is vanmorgen gebeld met de vraag of we vanavond alsjeblieft lans kunnen komen om hem rustig te krijgen. Hij schijnt onhandelbaar te zijn en ze kunnen hem niet onderzoeken. Vind het heel vervelend, niet direct voor de dierenarts want het is tenslotte hun werk en ze zullen dit wel vaker hebben.
Vind het rot voor Tommie want die sloopt de hele boel omdat hij naar huis wil. We zijn gevraagd of we hem vanavond mee naar huis willen nemen en dan moeten we hem maar twee dagen in de badkamer opsluiten. De reden hiervan is dat hij nu nog een katheder in heeft dus zijn urine kan hij niet vasthouden. Je wil ook niet dat het hele huis onder wordt geplast. We moeten gewoon werken dus het is geen optie om dit te doen, stel dat hij complicaties krijgt en je bent niet thuis. Zal wel vragen of ze hem niet met een pilletje wat rustiger kunnen krijgen tot hij donderdag mee naar huis mag. Wordt vervolgd
Meestal kan je zeggen dat je weekend leuk was of minder leuk maar dit weekend was een combinatie dus als iemand nu vraagt 'hoe was je weekend?' zeg ik 'rommelig' dat is de beste omschrijving.
Vrijdagochtend begon het al met het opnieuw naar de dierenarts brengen van Tommie, het was weer mis, een maand lang is die urinewegverstopping weggebleven maar nu was hij weer in alle hevigheid terug. Hij mocht aan het einde van de dag weer naar huis en het leek even of de ingreep met de katheder had geholpen, zaterdagochtend kon hij plassen dus het probleem leek verholpen.
We zijn dus 's middags naar An en Jef gegaan want we hadden kaartjes voor het Beatstad festival op het Malieveld met optredens van VanVelzen, Illse de Lange, Di-rect en Pink, we hebben echte en hele leuke middag/avond gehad en ondanks dat er 43.000 man stonden was het niet propvol en kon je zelfs nog normaal lopen en bewegen. Na het concert zijn we nog even gestopt bij een MacDonalds voor een late hamburger en kipnuggets, we voelden ons weer 18. Dat de leeftijd toch mee gaat spelen merkte we wel toen we eenmaal weer thuis waren, we dachten maar aan 1 ding...slapen!!
Daar dacht Tommie schijnbaar anders over want eenmaal in de woonkamer zagen we dat het weer mis was met hem. Dan kan je 2 dingen doen, egoistisch zijn en gaan slapen of actie ondernemen. Dat laatste dus en drie kwartier later stonden we bij de dierenarts. Zjin blaas zat weer vol en daar hebben we besloten dat het over moest zijn want zo kan je niet doorgaan dus opereren is de enige optie om dit probleem te verhelpen. Ga niet in detail uitleggen wat er gaat gebeuren want dat is voor mijn mannelijke lezers niet echt een pretje maar hou het er maar op dat er een stukje van een langwerpig lichaamsdeel af wordt gesneden. Hij moet drie dagen blijven dus donderdag kunnen we hem weer ophalen, het achterlaten in zo'n ijzeren kooi vond ik zelf het meest moeilijke maarja, het belangrijkste is dat hij weer gezond wordt.
Over een paar daagjes is ons rode monster er gelukkig weer!
