Archieven van december 2007

Wij hebben vandaag met alle secretaresses een kerstlunch gehouden, dit idee is tijdens het laatste secretaresseoverleg geboren en in de afgelopen paar weken hebben we lijstjes gemaakt wie wat mee zou nemen. Het was dus een lunch op z'n Amerikaans. Ik had bedacht kleine pittige gehaktballetjes te maken. Gisteren stond ik dus een kilo gehakt te kruiden, te kneden, te draaien en te bakken. En vanmorgen was het moment gekomen ze mee te nemen naar kantoor.

Zoals inmiddels bekend en VOELBAAR is het de laatste dagen verschrikkelijk koud en na tien minuten op een trein te hebben gewacht en een stuk te hebben gelopen kwam ik hier als een ijsblokje aan. Mijn collegaatje Wendy kwam ik op de parkeerplaats tegen en we liepen samen het trappenhuis in, achter ons liep 1 van de portefeuillehouders (iemand die niet wist dat wij een kerstlunch hadden en die ook niet wist dat er in mijn plastic tasje gehaktballen zaten).

Ik riep dus in mijn enthouiasme "jezus wat is het koud zeg, zelfs mijn ballen zijn bevroren!"

Het enige wat ik hoorde was een hoop gekuch achter me.......

Nog een kleine week te gaan en dan barst wereldwijd het kerstfeest weer los, in die laatste dagen voor de kerst is het extra vroeg donker maar zo donker als om 08.30 uur vanmorgen was het nog nooit.

Toen ik aankwam bij het Brainpark in Rotterdam zag ik bij de bedrijven een hoop mensen voor de deur staan, ik was nog even in de veronderstelling dat er een Brainpark uitje was gepland waar ik niets van af wist. Bij KPMG Meijburg was het ook al zo stil en donker, het was toch geen zondag? Eenmaal binnen hoorde ik dat er dus een stroomstoring was en het zou zeker nog een paar uur gaan duren.

Sta je daar, zonder koffie nog na te dampen van de vrieskou. Rond half 10 hoorde ik dat een collega van me richting Zwijndrecht zou vertrekken dus ik melde me meteen aan als bijrijder, een ochtendje of zelfs een dagje bijzonder verlof sprak me wel aan.

We waren bijna thuis toen zijn telefoon ging....de receptie...de stroom deed het weer. Dus wij weer omgedraaid en teruggereden naar kantoor. Mijn dag is dus net pas begonnen met een kop warme koffie en met nog zes uurtjes voor de boeg.

Zucht..die stomme Eneco!

In deze tijd van het jaar zit er bijna dagelijks een kerstkaartje in de brievenbus, de eerste kaart die we kregen was van An en Jef en natuurlijk stond er ook dit jaar weer een hele lieve tekst op, dit soort kaarten bewaar ik altijd, het is leuk om af en toe de kaartendoos te openen en al die lieve teksten opnieuw te lezen.

Naast de bewaar-kaarten zijn er ook de kaartjes waar alleen namen op staan en die verdwijnen na kerst in de grote grijze zak, toch is er nu een kaartje met alleen de namen van de buren erop en deze kaart zou wel eens in de bewaardoos terecht kunnen komen en dat allemaal dankzij Mart.

De bewuste kaart was afkomstig van Babette en Jan-Kees onze buren, ik had het kaartje op de kast gezet, Mart komt van boven, loopt naar de kast en pakt het kaartje, draait het om en leest hardop voor "Groetjes van Babette en Yankees, wie zijn die Yankees??" Ik had het niet meer...Babette had JanKees op de kaart geschreven zonder koppelstreepje ertussen en Mart dacht dus echt dat er Yankees stond.

Je blijft lachen met die jongen....