De ballen van Es

| 1 reactie

Wij hebben vandaag met alle secretaresses een kerstlunch gehouden, dit idee is tijdens het laatste secretaresseoverleg geboren en in de afgelopen paar weken hebben we lijstjes gemaakt wie wat mee zou nemen. Het was dus een lunch op z'n Amerikaans. Ik had bedacht kleine pittige gehaktballetjes te maken. Gisteren stond ik dus een kilo gehakt te kruiden, te kneden, te draaien en te bakken. En vanmorgen was het moment gekomen ze mee te nemen naar kantoor.

Zoals inmiddels bekend en VOELBAAR is het de laatste dagen verschrikkelijk koud en na tien minuten op een trein te hebben gewacht en een stuk te hebben gelopen kwam ik hier als een ijsblokje aan. Mijn collegaatje Wendy kwam ik op de parkeerplaats tegen en we liepen samen het trappenhuis in, achter ons liep 1 van de portefeuillehouders (iemand die niet wist dat wij een kerstlunch hadden en die ook niet wist dat er in mijn plastic tasje gehaktballen zaten).

Ik riep dus in mijn enthouiasme "jezus wat is het koud zeg, zelfs mijn ballen zijn bevroren!"

Het enige wat ik hoorde was een hoop gekuch achter me.......

1 reactie

haha....jij altijd met je grote mond.
Maarre je ballen waren vast heerlijk...:-)

Laat een reactie achter

Over dit bericht

Deze pagina bevat één bericht door Esther gepubliceerd op 20 december 2007 14:24.

De donkere dagen voor kerst.... was het vorige bericht op deze weblog.

Een nieuw jaar... is het volgende bericht op deze weblog.

De nieuwste berichten zijn te vinden op de hoofdpagina of kijk in de archieven om alle berichten te zien.