Archieven van januari 2008

Het laatste berichtje wat ik hier achterliet is van een week geleden en in die week is er weer een hoop gebeurd, zowel leuke als minder leuke dingen, eerst de leuke dingen maar,
de badkamer van An en Jef is zo goed als klaar en An vertelde gisteren via de mail dat haar nieuwe bad echt een succes is, compleet met bubbels en lekker groot dus de volgende keer als we bij hun zijn maken we er een badparty van in plaats van een pyamaparty.

Verder is het idee geboren om samen een weekje weg te gaan, ik met An en Mart met Jef. In eerste instantie had ik nog zoiets van 'vind het wel leuk maar ik vind het niet zo leuk zonder Mart'. De laatste keer dat ik een weekje van huis ben geweest was toen ik in het ziekenhuis lag en toen zag ik hem nog elke avond bij het bezoekuur. Inmiddels zijn An en ik al druk bezig met een leuk en betaalbaar land uit te zoeken.

En dan is er nog meer leuks, althans, voor ons is het erg leuk, we zijn zaterdag naar het Kookpunt geweest en hebben ons daar getrakteerd om een nieuwe pannenset, wat een keus hebben ze daar zeg, niet normaal meer. Gelukkig zijn we erg goed geholpen en gingen we uiteindelijk met twee tassen vol pannen de deur weer uit.

Nu wat minder goed nieuws, Yvon is gisteren opgenomen in het ziekenhuis, ze is de afgelopen dagen erg ziek geweest van de chemo en hier is ook nog eens koorts bij gekomen, iets wat in deze situatie erg vervelende gevolgen kan hebben.Dus meteen het ziekenhuis gebeld en daar zeiden ze dat ze meteen moesten komen. Helaas was er geen normale kamer vrij dus ligt ze nu op de Intensive Care, we hopen dat de koorts heel snel zakt. Die arme mensen krijgen het wel ontzettend voor hun kiezen en als je dan ziet hoe moedig ze zich er elke keer weer doorheen slaan kan ik alleen maar zeggen dat ze allebei keisterk zijn!

Het afgelopen weekend zijn we zaterdag bij Willem en Yvon geweest, het was erg fijn om elkaar te zien en te kunnen knuffelen, men zegt dat praten het beste medicijn is en iedere keer blijkt deze uitspraak waar te zijn.

Het is mooi en troostend om te zien hoe sterk Yvon is en hoe veel vechtlust ze heeft, elke keer zeggen we weer hoe knap we het vinden en hoeveel bewondering we voor haar hebben. Hoe zou je zelf reageren? Yvon zegt altijd 'je hebt altijd een keuze'

Kanker is een vreselijke ziekte, een sluipmoordenaar zoals Willem zegt, een goede vergelijking want je weet niet of, wanneer en waar hij toe zal slaan. Yvon heeft ons een paar keer bewezen dat haar geest en lichaam sterker is dan de sluipmoordenaar en ik heb met haar afgesproken dat ze dat deze keer ook gaat doen. Samen staan we sterk. Vandaag heeft Yvon haar eerste chemo achter de rug, het is redelijk vlot verlopen, we hopen dat ze er niet al te zien van wordt. Woensdag een scan om een zogenaamde nulmeting te doen zodat ze na verloop van tijd kunnen zien wat de chemo's voor resultaat hebben gehad. Het zijn erg spannende tijden...

Zondag zijn mijn ouders langs geweest, erg fijn om hun ook weer te zien want de afgelopen week stond echt in het teken van vervelende berichten en ook bij pa en ma staat het leven niet stil. Elke keer weer sta je voor keuzes en wat is uiteindelijk de goede beslissing? Mijn vader zei gisteren 'geen beslissing nemen is ook een beslissing en soms is dat de beste'. Het was een fijne middag en mijn moeder bleef me maar knuffelen toen ze weer naar huis gingen, deze keer een middag zonder al te zware gesprekken maar gewoon lekker met z'n viertjes bij elkaar zijn, een wijntje, een stokbroodje en ouderwets lachen, wat wil je nog meer?

Vandaag een vrije dag, had het echt even nodig en ben voor mijn gevoel weer redelijk opgeladen, morgen weer aan de slag. Voor het komende weekend hebben we al afgesproken dat we niet gaan klussen, maar er gewoon een gezellig weekend samen van gaan maken!
Nog vier dagen te gaan :-)

Op vrijdag zit ik hier normaal gesproken redelijk fit om me heen te kijken en me te verheugen op het weekend, vandaag zit ik met dikke ogen en een bak koffie die niet werkt naar dit beeldscherm te staren. Het is echt een hele volle week geweest vol met drukte, emotie, gedoe en weinig tot geen ontspanning dus op zich is het logisch dat ik me zo voel.

Maar goed, vandaag dus de laatste dag en ik hoop dat het heel snel half 5 is, mag vandaag eerder weg want ik zat hier vanmorgen al om tien voor 8, kon niet meer slapen en dan kan je maar beter gaan werken. Voordeel is wel dat ik nu alle tijd heb om dit stukje te tikken zonder dat er meteen tien man aan mijn bureau staan :-)

Ben trouwens heel erg benieuwd naar de vloerbedekking en het zeil als ik straks thuis kom, kreeg net een smsje van Mart waarin stond dat er op dit moment 1 oudere man bezig is, op hoop van zegen dat het allemaal goed gaat. Uit voorzorg hebben we trouwens wel Tommie, Sita en Caya opgesloten in de woonkamer want we willen voorkomen dat ze onder de lijm komen te zitten en er uiteindelijk zo uit gaan zien:

Had al eerder beloofd foto's te maken van het resultaat maar een trapgat fotograferen is best lastig dus ik zou zeggen, kom het maar gewoon zelf bekijken.

Voor alle mensen waar we van houden:

Een knuffel
1 woord
7 letters
2 betekenissen

Een knuffel,een pluchen beer zo zacht, zo warm
Soms de enige die luistert
Soms de enige die je troost
Soms de enige die je helpt
De knuffel als pluchen beer
staat altijd voor je klaar,
soms is hij je je enige vriend.

Een knuffel, een stevige dikke knuffel
van een vriend, kan je zo goed doen, vooral als je het nodig hebt.
Een knuffel als gebaar van vriendschap,
van liefde, zegt soms meer dan 1000 woorden.

Een knuffel
1 woord
7 letters
2 betekenissen

Op 2 januari wensten we iedereen die ons dierbaar is alle gezondheid, liefde en geluk toe en nu twee weken later wensen we hetzelfde maar dan honderd keer zo hard. Voorlopig wil ik nog niet teveel in detail treden omdat we de mensen waar het hier om gaat zelf in de gelegenheid willen stellen om hun verhaal te doen op hun manier.

Weet wel dat we ontzettend geschrokken zijn van dit ontzettende rotnieuws! Je moet op alles voorbereid zijn, het zijn van die dooddoeners die nergens op slaan als je eenmaal het nieuws te horen krijgt. Soms gebeuren er teveel dingen achter elkaar, je maag knijpt samen en je kan elkaar alleen maar verslagen aankijken. Dit bericht is voor vier hele speciale mensen in ons leven die opnieuw door een periode heen moeten waarbij ze alle kracht en alle steun hard nodig zullen hebben.

Ken je die momenten dat je eens kritisch in je huis in de rondte kijkt en tegen elkaar zegt
'er moet hier nodig wat gebeuren'. Dit moment hadden wij dus een week geleden, we zaten ons al heel lang groen en geel te ergeren aan onze twee trappen, het gangetje op de 1e verdieping en de zolder.

We wisten ook wel wat we wilden maar voordat je de moed en de centen hebt ben je weer een jaartje verder. Verleden week waren beiden aspecten aanwezig en hebben we de spreekwoordelijke knoop eindelijk doorgehakt. Op naar Carpetright waar verleden week zaterdag een leuke kortingsactie was op al het zeil en tapijt. De keuze was snel gemaakt, tapijt voor het bekleden van de trappen en gangetje en zeil voor op zolder.

We stonden binnen een uurtje en een rib uit ons lijf armer weer buiten, de bestelling was gedaan. Op 18 januari komen er tapijt en zeil boeren ons huis weer een stukje mooier maken. We hadden bedacht dat het wel handig zou zijn om alvast de beide trappen te gaan behangen, dat scheelde alvast weer. Dus diezelfde zaterdag ook meteen behang en lijm gekocht en verleden week zondag alvast begonnen met het halletje beneden en de eerste twee banen van de eerste trap opgang.

Dit weekend was het helemaal feest want we hadden in twee dagen nogal wat ingepland, vrijdagavond alvast alle boodschappen in huis gehaald om te voorkomen dat het helemaal rennen en vliegen zou worden. Om jullie niet te vermoeien met alles wat we dit weekend hebben gedaan, hier een klein lijstje:

1. het leeghalen van de zolder want daar komt zeil en de grond moest vrij zijn
2. het verwijderen van al het zeil
3. in de schuur zetten van alle troep die donderdag met het grof vuil mee moet
4. behangen van 80% van de eerste trap
5. behangen van de 2e trap
6. slopen van de badkamer bij An en Jef

Nu om 18.37 uur met twee broodjes achter de kiezen en een bak koffie eindelijk even zitten tijdens dit bomvolle weekend, wachtend op An en Jef, die voorlopig geen badkamer meer hebben en lekker bij ons komen douchen om te voorkomen dat ze stinkend door het leven moeten.

Mart is donderdag en vrijdag vrij, moet ook wel want donderdag moet hij de trappen lijmvrij maken en licht opschuren, vrijdag komt er eindelijk een einde aan deze ellende, ben nu alweer toe aan weekend!

Maar het wordt allemaal erg mooi! Foto's volgen nog...

Vrij zijn is heerlijk, het is echt iets om naar uit te kijken en zeker als het twee weken is, heel december zat ik me te verheugen op al die vrije tijd die ik zou gaan krijgen. Nu is het 7 januari, de vakantie zit erop en ik probeer weer in mijn werkritme te komen. Zonder al teveel succes, ga tijdens mijn pauze An maar eens bellen, moet even klagen over hoe zwaar ik het heb hihi, zal ze blij mee zijn! Ik ga een poging wagen om de middag door te komen, zal blij zijn als deze dag erop zit!

Wat een zeikerd ben ik he?

Lieve vrienden,

2007 was een jaar vol hoogte - en dieptepunten, vol met vreugde maar ook vol verdriet.

Het was het jaar dat we, vooral dankzij Willem en Yvon, weer eens met onze neus op de feiten werden gedrukt en opnieuw leerden inzien dat we elke dag moeten genieten van het leven en de vrienden om ons heen. Vrienden waar je niet zonder kan en vooral niet in donkere tijden.

2007 was ook het jaar dat ik weg ging bij de dS+V, na tien jaar overheid opnieuw beginnen binnen de commerciele wereld. Ik ben mezelf behoorlijk tegen gekomen en alleen had ik het niet gered. Daarom wil ik twee bijzondere dames bedanken voor alle steun en de schop onder mijn kont die ze me gegeven hebben in deze moeilijke periode. Niet alleen ik maar ook Mart zei vaarwel tegen zijn werkgever en heeft het sinds oktober 2007 super naar zijn zin bij Nesselande Transport.

Dit was ook het jaar dat An en Jef hun huis kochten, dat An begon met haar opleiding tot mode-styliste en hoewel onze vriendschap al sterk was is deze alleen maar hechter geworden. Wat hebben we weer veel gelachen, gepraat en meegemaakt met elkaar, vriendschap is net goede wijn, hou ouder hoe lekkerder en zeldzamer ze wordt.

Laten we ook mijn ouders niet vergeten in deze korte terugblik op 2007, lieve pa en ma, jullie hebben het zeker niet makkelijk gehad en er zijn heel wat kopzorgen geweest. De keuken, het rondkijken voor een nieuwe woning, de gebroken arm van ma, het zat allemaal niet mee. Pa, onze complimenten voor het feit dat je, ondanks dat alles op jouw schouders neerkomt, toch je hoofd boven water hebt weten te houden. Je mag trots zijn op jezelf! We wensen jullie voor dit jaar vooral veel rust en gezondheid toe.

Juist door alles wat er is gebeurd was het daarom ook zo fijn om dit heftige jaar af te sluiten met een zalig kerstdiner en een knallend oud en nieuw met onze dierbaarste vrienden.

Lieve mensen om ons heen, we zijn blij dat we jullie ook dit jaar weer om ons heen hebben mogen hebben en laten we van 2008 een mooi en gelukkig jaar maken.

Dikke kus van Es en Mart