Verleden week vrijdag, 21 maart, kreeg ik in de loop van de ochtend keelpijn en ik had het gevoel of de man met de hamer was langsgekomen. Dacht eerst dat het gewoon lag aan de drukte op het werk en omdat ik de avond ervoor pas om 22.00 uur thuis van een bijeenkomst van Vitae in Utrecht. Eenmaal thuis bleef ik me zo voelen en dat bleef zo de rest van het weekend dus Pasen is stilletjes aan mijn huis voorbij gegaan (deze zin hoort eigenlijk thuis bij een man met een witte knol en een mijter maar goed, het gaat even om het beeld).
Dinsdagochtend heb ik gezocht naar de trein die over me heen was gereden en besloot om me, bij hoge uitzondering, ziek te melden, achteraf gezien een goed idee want de rest van de week heb ik in ligstand doorgebracht, voelde me echt 100!
Omdat ik me zo rustig heb gehouden voelde ik me zaterdag goed genoeg om naar An en Jef te gaan, we hebben een hele leuke dag gehad, lekker in de tuin gewerkt, over An haar examen zitten brainstormen, 's avonds heerlijke nasi gegeten en daarna cake met slagroom. We moesten ontzettend lachen toen we daar aan tafel zaten met onze plakjes cake met
slagroom en snoepjes (je weet wel, die je normaal gesproken over een kinderijsje heen strooit).
Gisteren ook weer druk bezig geweest in onze eigen tuinen (voor en achter) dus het was een groen weekend, voel me ook erg energiek vandaag! Vervelend is wel dat An zich nu heel erg rot voelt, hoop niet dat ik haar heb aangestoken.
Laat een reactie achter