De hele dag was ik niet vooruit te branden, zelfs na twee kiwi's, een sinaasappel, broodje gezond en een paar bakken koffie bleef mijn hoofd aanvoelen of er zojuist een kudde watten besloten had te gaan kamperen in mijn hoofd.
Een uurtje geleden heb ik als laatste redmiddel een beker warme chocolademelk met espresso genomen, espresso-choc noemen ze dat. Je kan het beter espresso-schok noemen want de watten vlogen spontaan mijn oren uit. Wat een bakkie met chocola al niet kan doen!
De suikers begonnen spontaan hun werk te doen en mensen die mij goed kennen weten hoe melig ik kan worden van suiker. Op weg naar mijn kamer kwam ik Wendy tegen en die zei 'hee Pollewop!' Nu is dit voor mensen die niet melig zijn niet zo heel grappig maar ik kwam niet meer bij. Ik vroeg dus met een quasi beledigd gezicht 'Pollewop????'
Zegt ze 'ik noem mijn poes ook pollewop'
Ik zei dus dat dit wel het meest vreemde koosnaampje moest zijn voor ons vrouwelijke deel. Waarop zij zegt 'neeeee niet de poes, ik bedoel mijn huisdierpoes'
En dan te bedenken dat zij nog helemaal nuchter is..... althans...dat zegt ze.
P.s. Tante Pollewop blijkt nog te bestaan ook..
Laat een reactie achter