Vandaag waren we lekker op tijd wakker en Mart en ik hadden weinig zin in sport of andere binnenhuis activiteiten dus op naar het Drielandenpunt in Vaals. Ja dat is heel ver rijden ja maar we wilden er allebei even lekker tussenuit en het is een prachtige omgeving waar we ons allebei erg prettig voelen. Dus wij op pad om twee uur later op onze eindbestemming aan te komen.
Als je van wandelen en fotograferen houdt is het een perfecte plek om helemaal los te gaan maar na ruim drie uur over paden vol met stenen, dwars door weilanden vol met koeien, grasvelden, nog meer heuvels en een hoop klei en modder waren we blij weer bij de auto te zijn. We voelden ons daarentegen wel als herboren, jeetje wat word je daar rustig van! Allebei met een rood hoofd, zweet op onze bovenlip en benen als kauwgom van al dat geklim maar zo ontspannen of je net uit een sauna komt.
Dit gaan we vaker doen! Het was voor mij sowieso erg leuk om daar te zijn want ik heb hele leuke herinneringen aan Limburg, ik ben rond mijn 12e samen met pa en ma twee weken op vakantie geweest vlak bij Gulpen, daar zijn we ook met de auto nog doorheen gereden. Vlak voordat we naar huis gingen zijn we ook nog even gestopt bij Margraten, het grondgebied van de Amerikaanse militaire begraafplaats. Deze begraafplaats was een van de eerste begraafplaatsen waar in Duitsland gesneuvelde Amerikaanse militairen werden begraven.
Zeer indrukwekkend, vooral omdat het er zo groot is en overal waar je kijkt zie je witte kruizen.
Daarna was het helaas weer tijd om naar huis te gaan, we hadden er graag nog een paar dagen aan vast willen plakken maar ja, morgen weer werken, Mart naar de tandarts en zijn auto weg voor een grote beurt en APK maar we komen hier zeker nog een keer terug.
Laat een reactie achter