Na alle slechte berichten van de afgelopen weken heb ik goed nieuws, mijn lieve mama is weer thuis en dat is iets wat toch wel op dit weblog thuis hoort. Het is geweldig dat mijn pa na heel wat gesprekken en na heel wat geregel via het ziekenhuis haar eindelijk na al die weken weer bij zich heeft. Wie had dit kunnen denken, het zag er namelijk heel erg slecht uit in de eerste twee weken maar mama is een vechter en mama blijft vechten met alle kracht die ze nog heeft.
Een ziekenhuis is een vreselijke omgeving en zeker omdat er weinig tot geen tijd is voor de patienten. Pa kwam elke dag trouw langs om haar te helpen met eten, met haar te praten en hij heeft wel 1000 keer gezegd dat ze moest vechten omdat ze dan weer mee naar huis toe kon.
Het ziekenhuis heeft geregeld dat ze 's morgens en 's middags hulp krijgt van de thuiszorg en over ongeveer een maandje gaat ze een paar dagen per week naar de dagverpleging en mag ze 's avonds gewoon naar huis en in haar eigen bedje slapen.
Het allerbelangrijkste is in ieder geval wel zo dat ze niet 100% naar een verpleeghuis toe hoeft en dat is voor iedereen het allerbeste, pa kan op de dagen dat ze naar de dagzorg gaat een hoop dingen thuis doen en niet te vergeten, ook wat dingen voor zichzelf. De andere dagen is ze gewoon thuis en dan komt de thuiszorg. Ben echt super super super blij dat het allemaal zo goed is afgelopen!!
Wij zijn ook dolblij voor jullie.
Kracht zit niet alleen in het lijf maar ook in het hoofd. Je moeder heeft dat ook begrepen. Heeeeeeeeeeeel erg fijn
kusjes