Dit virus blijkt behoorlijk hardnekkig blijkt te zijn, zit dit berichtje dan ook te tikken met een bonkend hoofd. Mart ligt op dit moment plat met een deken tot aan zijn oren want hij heeft het koud. Hij ligt daarbij ook nog lekker te hoesten dus er rustig bij gaan liggen zit er niet in. Ga zo wel even een rustig plekje zoeken waar ik lekker kan slapen, maar eerst dit stukje weblog zodat jullie ook weer op de hoogte zijn.
We hebben echt van alles in huis om dit virus snel de nek om te draaien maar er is 1 ding wat we niet kunnen kopen en dat is tijd, tijd die wij onszelf niet gunnen en te snel denken 'oh het gaat wel weer'. Vandaag zijn we dus een flink stuk gaan wandelen bij de Loonse en Drunese Duinen, een mooi gebied maar helaas, het woord zegt het al, veel duinen dus veel mul zand. Niet prettig als het snot je oren uit komt. Mart zijn benen waren na twee uur als kauwgom en ik voelde me op dat moment ook 80 in plaats van 31.
Dus nu moeten we boeten voor deze actie en sluit ik af door jullie een hele fijne zondagavond te wensen, Yvon, sorry, we zouden even gezellig bellen en bijkletsen maar ik maak het echt goed met je! Willem, sorry voor het aansteken...al snap ik niet hoe ik dat voor elkaar heb gekregen op zo'n grote afstand.
Laat een reactie achter