Archieven van december 2008

31 december 2008, de laatste dag van het jaar, een jaar vol met hoogte en dieptepunten een jaar waarin we weer veel hebben meegemaakt, leuke en minder leuke dingen maar vooral een jaar waarin we meer stil zijn gaan staan wat echt belangrijk is en wat is dat dan?

Vriendschap, gezondheid, liefde, gewoon lol hebben om stomme dingen, genieten van kleine dingen en juist die kleine dingen maken het leven waard om geleefd te worden. Een beetje melodramatisch? Misschien wel maar toch is het waar. Natuurlijk zijn er ontzettend veel dingen mis gegaan en is het erg makkelijk om daar in te blijven hangen maar wat is de meerwaarde daarvan? Toen ik voor de eerste keer bij de maatschappelijk werker kwam zei hij dat ik niet alles wat er mis gaat moet weg relativeren, scheld maar eens lekker, voel je maar gewoon eens een middag of een misschien een hele dag klote, zwelg maar even lekker in zelfmedelijden.

Maar daarna is het wel weer tijd om je wonden te likken en door te gaan want ik heb maar 1 leven (althans...daar ga ik voorlopig nog maar even vanuit tot het bewijs is geleverd dat dit niet zo is). We hebben niet alles in de hand, we kunnen niet alles oplossen en dat is maar goed ook. Stel je voor dat het lot van al je dierbaren in jouw handen ligt, dat jij die persoon bent die al die problemen en situaties op moet lossen? Dan moet je minimaal kunnen toveren en zolang ik Esther de Groot heet en niet Esther Potter gaat dat helaas niet lukken.

Ik loop nu bijn 32 jaar rond op deze aardbol, ik heb 1/3 van mijn leven hier rond mogen wandelen, mogen genieten, mogen proeven van het leven. Het laatste jaar heb ik de klappen van de zweep hard gevoeld en ja die klappen komen nog steeds stevig aan. Toch heb ik ook heel erg veel geleerd. Ik heb geleerd om mezelf niet meer op de laatste plaats te zetten, geleerd om meer van mezelf te houden, mezelf in de spiegel aan te kijken en te durven zeggen 'je doet het lang niet slecht wijffie en je mag er zijn!'

Gisteren sprak ik An, ik had een behoorlijk emotioneel dagje, Mart is maandag ziek thuis gekomen uit zijn werk en voelt zich behoorlijk beroerd. Dit jaar zouden we samen met An en Jef oud en nieuw vieren, lekker gourmetten, spelletjes spelen, een glas met bubbels, gewoon een gezellige avond. Een avond waar we ons allebei erg op hadden verheugd. Maar nu Mart ziek is hebben we het helaas af moeten zeggen. Gisteren lag hij de hele dag in bed en ik voelde me rond half 4 even heel zielig, iets wat ik vroeger weg stopte maar nu kon ik gewoon tegen An zeggen dat ik me even heel rot voelde en er zelfs een traan bij laten, voor mij een moment om trots op te zijn want waarom altijd maar stoer doen en roepen 'ach komt wel weer goed hoor'.

An zei 'Es, niet alles in 2008 was slecht, er zijn ook genoeg mooie momenten geweest en daar moet je ook aan denken, je moet niet alles negatief zien want dan blijf je in een negatieve spiraal hangen' Hele ware woorden want het is zo makkelijk om alleen maar die dingen op te noemen die niet goed waren maar ik doe mezelf ontzettend tekort en ook de mensen om me heen als ik alleen maar herinneringen heb aan slechte dingen.

Als ik heel eerlijk ben naar mezelf dan is het ook wel goed om te zeggen dat de band tussen mij en mijn pa dit jaar weer net zo sterk is geworden als toen ik nog een klein meisje was. Dat Mart zo ver is dat hij aan zichzelf gaat werken, onze liefde voor elkaar alle bergen en dalen heeft overwonnen en zal blijven overwinnen tot we heel oud en gerimpeld zijn. Maar laat ik ook mezelf niet vergeten want door meerdere goed bedoelde schoppen ben ik ook zo ver ben dat ik een maatschappelijk werker heb opgezocht. Het gaat heel erg goed op mijn werk, ben bezig met een cursus Engels, ga een cursus fotograferen volgen op dezelfde avond als Willem dus dat is ook een leuk vooruitzicht, in maart ga ik samen met An en Jef naar het concert van Pink. Kortom...ik wil dit jaar vooral heel erg veel leuke dingen doen!!!

Deze oudejaarsavond gaan we in ieder geval uitgebreid overdoen, als Mart weer beter is dan komt de champagne gewoon uit de koelkast, het gourmetstel op tafel, de spelletjes uit de kast en het luchtbed van zolder. Kortom, vier het leven en blijf niet in die negatieve spiraal hangen.

Ik wens jullie allemaal een geweldig 2009 toe en ik hou heel erg veel van jullie!

Dit jaar zijn Mart en ik met kerst naar Drenthe geweest om ons daar een paar dagen lang in de watten te laten leggen op ieder denkbaar gebied, een kamer met bubbelbad, twee keer een kerstbrunch die begon met champagne, twee keer een uitgebreid kerstbuffet waar alles te vinden was waar wij blij van werden, zelfs oesters!! (hier kom ik zo op terug). We hebben echt drie heerlijke ontspannen dagen gehad, onder ontspannen versta ik ook de wandeltocht van ruim 17km die we door een prachtig bos hebben gemaakt omdat Mart mij een heus hunebed wilde laten zien, in mijn hoofd zag dat er toch mooier uit dan in werkelijkheid.

Maar goed, de rest van wandeling was echt prachtig

Verder zijn we ook nog een middagje in Giethoorn geweest, leuk stadje en inderdaad, zoals men zegt, het Venetie van Nederland, je hebt echt het gevoel of je in een stadje komt waar de tijd twee eeuwen heeft stil gestaan.

En natuurlijk waren deze jongens er ook...het is maar goed dat ze zo'n dikke vacht hebben want mensen wat was het koud zeg!

Ook qua weer hebben we heel erg veel geluk gehad want twee dagen volop zon is echt een wonder hier in Nederland en zeker in de deze tijd. Vooral het 'alles mag en niets moet' is voor ons ontzettend goed geweest.

Maar helaas, zelfs in die hele rustige omgeving van het plaatsje Westerbork, waar ons hotel stond, moest toch nog even iets moest gebeuren wat roet in het eten gooide. Gelukkig op de laatste dag maar wel met voldoende effect dat meteen de rest van je vrije weekend verpest is.

Men nemen een oester, die oester eet je lekker op en dan blijkt die oester niet goed te zijn...nou geloof me...ik dacht echt dat ik gek werd. Vanaf zaterdagochtend kwart over 5 tot zaterdagavond 21.00 uur heb ik meer bij de toiletpot gezeten dan op de bank en vooral de lange tocht van Westerbork naar huis was een hel want als je misselijk bent weet je het in een auto niet echt waar je het zoeken moet met al die hobbels in de weg, heb dus ook de vuchtstrook nog een keer gezien. Het gaat op dit moment redelijk en ik ben erg blij dat ik het kwijt ben maar mijn hemel, wat kan zo'n kreng een hoop ellende veroorzaken.

Het waren in ieder geval Franse oesters en ik las zojuist op internet dat die het norovirus bij zich kunnen dragen en een bekende veroorzaker is van voedselvergiftigingen in Nederland. Het virus veroorzaakt buikgriep. Een infectie met het norovirus kenmerkt zich door braken en diarree. Deze ziekteverschijnselen beginnen meestal tussen de vijftien en 48 uur, nadat iemand het virus heeft binnengekregen. < dit klinkt heel erg bekend...

Maar verder was het een heerlijke kerst!