Archieven van april 2009

Vanmorgen kwam de trein keurig op tijd het station binnen rollen, althans, de trein die ik moest hebben kwam op tijd, het perron stond helemaal vol met boze mensen, wat bleek, de twee treinen voor mijn trein waren niet op komen dagen. Resultaat was een bomvolle trein waarbij we gezellig oksel aan oksel stonden.

Helaas zijn er nog heel wat mensen die hun vouwfiets meenemen maar op iedere vrije centimeter stonden mensen en drie keer raden waar ik stond, juist bij die fiets....beter gezegd, in de fiets, er prikte allerlei onderdelen in mijn been dus grote kans dat er vanavond wat blauwe plekken op mijn kuit zitten.

Bij Barendrecht stond natuurlijk ook weer een hele lading met enthousiast werkvolk maar de trein was toch echt wel vol. Een grote bebrilde man van een jaar of 50 wurmde zich naar binnen, keek mij hoopvol aan en zei 'achter je is nog ruimte wil je even naar achteren stappen zodat ik er nog bij kan?'

De man had duidelijk de fiets niet gezien die inmiddels een onderdeel van mezelf aan het worden was dus het enige wat ik op dat moment kon roepen (ik kom oorspronkelijk uit Rotterdam...) 'dat gaat niet echt lukken meneer want de vouwfiets die hier achter me staat zit bijna in mijn hol!' Resultaat was dat de menige om mij heen spontaan in de lach schoten en de bebrilde man besloot het een treinstel verder te proberen. Ja kom op zeg...ga toch fietsen man!

Gisteren tijdens mijn Engelse les vertelde James een opvallend verhaal over een oudere student van hem en ik heb hem gevraagd of ik dit op mijn blog mocht zetten, zoals je kan zien mocht dit dus bij deze:

Het verhaal speelt zich af in de tijd dat ons landje midden in het hippie tijdperk verkeerde, de student waar dit verhaal over gaat was op dat moment een jongen met lang haar met een vrij zorgeloos leventje. Hij was ook nog eens ontzettend verliefd en de liefde was gelukkig wederzijds. Ze wilde heel erg graag gaan trouwen maar het meisje wilde zeker weten dat haar geliefde zorgzaam en verantwoordelijk genoeg zou zijn dus ze onderwierp hem aan een test.

Kort daarna stond ze bij hem voor de deur met een kitten in haar hand en ze vertelde dat hij een jaar lang voor het beestje moest zorgen en er ook voor moest zorgen dat hij gezond bleef.

Na een jaar was de kitten uitgegroeid tot een geweldige kater, supergezond en een vacht zo glanzend als een spiegel. Het meisje was overtuigd en ze besloten samen te blijven, ze gingen trouwen, er kwamen kinderen en het leven was goed. Na 17 jaar besloten ze uiteindelijk toch te gaan scheiden en een half jaar na de scheiding overleed de kater.

De kater heeft het stel bij elkaar gebracht en heeft zijn laatste adem uitgeblazen toen de liefde over was.

Ergens in januari had ik meegegaan met een enquete voor schoonheidsverzorging, ik kon daar een pakket met artikelen mee winnen en omdat ik dol ben op alles wat smeerbaar is en lekker ruikt heb ik met de vraagjes ingevuld. Zaterdag werd ik gebeld door een dame die mij enthousiast vertelde dat ik 1 van de winnaars was van dit pakket en of ze me nog wat vragen mocht stellen. Ik zag al een grote rieten mand voor me met allerlei heerlijks erin dus ik ging er eens even lekker voor zitten.

Ze had maar een paar vraagjes en dit klopte ook, 5 in totaal waar ik alleen maar altijd/vaak/regelmatig/soms/vrijwel nooit of nooit op hoefde te antwoorden, dat ging dus lekker rap, ik rook die mand al bijna :-) Vervolgens vertelde ze me iets over het pakket, volgens haar zat er van alles in en het had een totale waarde van € 15 poeh hee...nou dat was wel een heel bedrag zeg....

Voor een lekkere body lotion betaal je al minstens € 5. Ik zag mijn denkbeeldige mand inmiddels krimpen tot een "bakje" en toen kwam het ergste 'dit pakket zal door de TNT bij u worden bezorgd dus u hoeft het niet op te halen, er wordt wel een kleine bijdrage gevraagd van € 6,80 maar dat is geen probleem mag ik aannemen?' Ik schoot in de lach en zei 'nou dat is dus wel een probleem, u biedt mij een pakketje aan met een waarde van € 15 en ik mag de helft van het pakket zelf betalen? Wilt u zo vriendelijk zijn mijn naam van uw lijst te halen en mij verder niet meer lastig te vallen met dit soort onzin?'
Stelletje eikels....

Gisteren hadden An en ik afgesproken om saampies naar Xotus te gaan, een plantenzaak en toko in 1 dus om 11.30 uur gingen we gewapend met een boodschappenlijstje richting Delft en om 13.30 uur gingen we net over de van Brienenoordbrug heen en nee ik woon niet in Arnhem.

We hebben over een stukje van 10 minuten dik 2 uur gedaan, de file begon ongeveer op het moment dat An de rijksweg op draaide en deze hield niet meer op. Natuurlijk, het is misschien achteraf gezien niet zo slim geweest om met dik 20 graden, blauwe lucht en zon de kant op te rijden van Den Haag en nee het is misschien ook niet zo slim om dat op 2e paasdag te doen waarop heel Nederland gaat meubel en auto shoppen.

Dat we tot overmaat van ramp een half uur na vertrek met een volle blaas zaten zal ik maar achterwege laten maar we hebben we lol gehad. Op zo'n rijksweg, als je echt stil staat, zie je van alles, een gezellige Engelse bulldog die met zijn dikke hoofd uit het raam hing, mensen die meer buiten de auto stonden dan erin, er ontstond bijna een asfalt camping.

Uiteindelijk zijn we maar omgekeerd en zijn we thuis na een plasje en een glaasje sap richting Intratuin gereden, lekker dichtbij op nog geen 5 minuten rijden en zonder file. Helaas geen bami, ketjap en andere Oosterste lekkernijen maar wel leuke plantjes voor onze tuinen.

Het was een gezellig dagje of zoals de Rivella reclame 'een beetje vreemd maar wel lekker'

Vanmorgen ging om half 8 de wekker want vandaag was de grote 'beeldfabriek digitaal 1 dierentuin dag' Onze docent Quinten had een paar weken geleden doorgegeven dat we ook een zaterdag naar diergaarde Blijdorp zouden gaan om daar drie opdrachten uit te voeren. Nu ben ik altijd wel te porren voor een dagje beestjes kijken dus ik had me enthousiast opgegeven.

Vanmorgen dus op pad richting dierentuin, helaas ging dat niet helemaal zonder slag of stoot. Tot aan Rotterdam Centraal ging het lekker maar daar zijn ze al een hele tijd bezig met verbouwen dus de bussen vertrokken, volgens de wegwijzers vanaf het Kruisplein. Ik liep dus, zo goed als kwaad als het ging met camera tas en statief, richting bushalte. Mijn bus stond daar keurig te wachten dus ik wilde instappen.

De vrouwelijke buschauffeur keek me minzaam aan en zei 'dit is geen opstapplaats, je moet terug lopen naar Centraal' Ik vroeg of ik misschien toch niet in mocht stappen omdat ik zoveel spullen bij me had, maar nee hoor, de deuren gingen dicht en mevrouw rijdt weg!! Ik heb onderweg heel wat vloekwoorden gebruikt die ik hier maar niet zal gebruiken maar het is een understatement als ik zeg dat ik haar een behoorlijke trut vond!!!

Omdat de bussen op zaterdag maar 2 keer per uur rijden besloot ik te gaan lopen dus 25 minuten later stapte ik de dierentuin in, daar met de groep een hele gezellige ochtend gehad, veel foto's gemaakt en mijn statief dankbaar gebruikt want het zonnetje liet zich vooral vanmorgen niet echt lekker zien. Rond 12 uur kwamen we aan bij het kleine olifantje en ik vond het nogal onhandig om daar met statief te fotograferen. Dus ik zette hem achter me neer, maakte wat foto's draaide me om en....weg statief!! Het zweet brak me echt lekkerlijk en figuurlijk uit!!! Ik rende dus het pad af in de hoop dat ik de 'dief' tegen zou komen, maar helaas.

Tijdens mijn marathon kwam ik een vader, moeder en drie kinderen tegen, de man vroeg wat er aan de hand was, ik vertelde hem dus dat mijn statief weg was. Het gezin vertelde mij dat ze een vrouw met een kort rood jasje vrij snel hadden zien wegelopen met een statief maarja, op dat moment hadden ze er verder niet echt bij stil gestaan dat dit niet van haar was (logisch). We spraken af dat ik mijn mobiele nummer aan hem zou geven, als ze haar zouden zien zouden ze me bellen. Met een zwaar gevoel ben ik richting Oceanium gelopen want daar zit de centrale balie waar gevonden voorwerpen af worden gegeven, heb daar mijn gegevens achter gelaten en ben met een somber gezicht verder gegaan met foto's maken. Mijn dag was dus al verpest, niet alleen omdat mijn statief weg was maar vooral omdat ik het voor mijn verjaardag cadeau had gekregen van Mart, dat maakte het allemaal nog erger.

Rond half 4 ging opeens mijn mobiel af...het was de man aan wie ik mijn nummer had gegeven, hij zei 'we hebben je statief!' Ik ben wel eens vaker blij geweest maar dit was blij met een hoofdletter i !!!!! Bij de oude ingang van Blijdorp stond het gezin me op te wachten. Ze hadden de dief, want dat bleek het dus uiteindelijk wel te zijn, gezien terwijl deze bijna buiten was, met mijn statief!! Hun dochter had haar gezien en geroepen 'kijk dat is die vrouw die het statief van die andere mevrouw heeft gestolen!!!' Dat wijf durfde niet meer door te lopen want ze was er gloeiend bij. Ze had gezegd 'ik wilde het inleveren hoor want ik had er uiteindelijk toch niets aan'. Hoe bedoel je brutaal???????
Heb hun dochter uit dank een knuffel gegeven!

Zo zie je maar weer dat je je spullen nooit maar dan ook nooit onbewaakt achter moet laten.

In de periode dat Mart nog bij de Zuiderster werkte kwam hij ooit eens thuis met het verhaal dat hij een boom vol met papegaaien had gezien in Den Haag. Ik heb hem toen alleen maar wazig aangekeken en gezegd 'ja natuurlijk Mart het zal best'. Gisteren,toen hij me op kwam halen van mijn Engelse les begon hij er weer over 'Es je had vijf minuten eerder naar buiten moeten komen want ik heb die groene papegaaien weer gezien'. Heb hem de hele terugweg zitten pesten met deze opmerking en vanmorgen stuurde ik hem een sms dat ik hem geloofde omdat ik in onze hortensia een miniatuur nijlpaard had gezien, iets wat hij weer niet wilde geloven, heel flauw! Want ik heb hem echt gezien...kijk maar

In ieder geval wilde ik toch zeker weten dat ik gelijk had dus ben ik eens gaan zoeken op internet en helaas, ik moest Mart toch bellen om hem te vertellen dat ik hem geloof want er blijken heel erg veel van deze groene vogeltjes in dit koude kikkerland te leven:

In Nederland leven verschillende papegaaiensoorten in het wild. De ene soort doet dit succesvoller dan de andere soort. De halsbandparkiet (Psittacula krameri) is de meest succesvolle papegaaiachtige die in Nederland leeft. Het is een middelgrote, groene vogel met een lange staart en een rode snavel. In de vlucht heeft hij puntige vleugels, een lange staart en een snelle, directe vliegwijze. Het zijn luidruchtige vogels die veel in groepen te zien zijn.

Waar komen ze voor?
In het broedseizoen nabij parken, landgoederen, boomgaarden en tuinen met oudere bomen waarin nestholten aanwezig zijn. Buiten deze periode komen de vogels ook elders voor. In het oorsprongsgebied India worden ze gevonden in de jungle en nabij boerderijen en tuinen.

Waar kunt u ze zien?
Voornamelijk in West-Nederland (Randstad). Hoofdpopulaties zitten in Den Haag, Amsterdam en Rotterdam.