Archieven van juni 2009

Vrijdag 26 juni ben ik om half 9 van huis vertrokken met een volle tas fotospul op weg naar An die het leuk leek om een paar mooie foto's van zichzelf te hebben, nu is dat niet zo moeilijk want An is een mooie meid dus dat moest een eitje worden.

Het weer zat mee, dus we besloten om de foto sessie buiten te houden. Mijn voorstel dit naakt in de branding te doen was iets te enthousiast dus ik nam genoegen met een grasveld vol schapen.

Maar voordat ik te snel ga eerst terug naar het begin. We konden niet meteen beginnen want eerst moesten haar haren nog in de krul en of ik dit wilde doen. Dus aan de slag met de krultang en hoewel ik dit nog nooit had gedaan bij iemand anders was het resultaat erg mooi.

Vervolgens verdween ze de gang op om zich voor de spiegel nog mooier te maken dan ze al is en de laatste stap was een geschikte outfit voor deze shoot. Rond half 2 zijn we per fiets vertrokken naar de eerste locatie, het weiland met de schapen.

Helaas ging deze tocht niet helemaal zonder ongelukken want we waren nog maar net op weg toen een behoorlijk grote tor besloot haar ook in te vliegen. Het eerste laagje mascara zat dus meteen op haar wang en met een half dicht oog vervolgde we onze tocht. Net 100 meter verder kwam de kleine zus van de tor op het idee om ook maar eens hetzelfde oog in te vliegen. Na wat gepeuter, gewrijf, nog minder mascara en een dicht oog kwamen we dan aan op het grasveld.

Na wat heen en weer geloop en het instellen van de camera konden we beginnen, voor de foto die ik wilde maken moest ik op de grond zitten maar dan moet je dus niet met je been in een bos verdroogde distels gaan zitten. De naalden van de distel gingen recht een ader in dus stond ik daar met een bebloed been waar direct een bult op verscheen. Maar wij gaan niet zielig doen, Es is een bikkel en deze bikkel wilde hoe dan ook foto's maken. Gelukkig trok de pijn vrij snel weg en hebben we een mooie serie gemaakt, zelfs een paar met een schaap erop want deze lagen ongeschoren te zweten op het gras dus dat was wel een heel mooi moment om An en haar schaapje vast te leggen (dit klinkt best vreemd eigenlijk.....)

Na de beestenboel op naar een bloeiende struik met mooie roze bloemen, daar heb ik An tussen gedrapeerd en we konden weer verder met de volgende serie, in de flat erachter verzamelde zich steeds meer wellustige mannen die een wel heel geslaagde middag hadden, maar ook hier laten we ons niet door afleiden. We zijn gestopt op het moment dat er een oude man erg lang bleef staan met zijn hond die ook nog eens vlak bij mijn fototas ging zitten zeiken (de hond, niet de man), zelfs bikkels hebben grenzen!!

Eenmaal thuis de foto's zitten bekijken en er nog wat gemaakt van An en Jef samen.
Het was een superleuke dag!

Nu verder naar het tweede deel van de titel, de vriend en de taalgrens. De vriend heet Willem en deze fijne vent heeft zijn Canon bij mij achtergelaten om deze voor een leuk prijsje te verkopen op marktplaats. Na de Nigeriaanse bende was het even stil gebleven maar toen kondigde zich daar Elvis aan, Elvis deed een leuk bod maar hij sprak uitsluitend Engels.

Na mijn zojuist afgeronde cursus Engels moest dit niet zo'n probleem zijn maar ik vond het allemaal toch wel erg spannend. Na wat heen en weer te hebben gemaild stond Elvis afgelopen zondag voor de deur, Mart bleef expres boven want hij wilde me niet nog zenuwachtiger maken.

Elvis bleek een expert te zijn (zowel in fotograferen als in het uitspreken van woorden die ik tijdens mijn cursus nog niet heb gehad). Hij keek de camera van boven tot onder na, maakte foto's, stelde allerlei lastige vragen waar ik geen antwoord op kon verzinnen dus ik besloot maar flink met mijn wimpers te knipperen en lief te lachen. Wat is het trouwens toch fijn om blond te zijn...ik hoefde niet eens mijn best te doen om dom over te komen. Gelukkig heeft al dat geknipper uiteindelijk wel geholpen want hij heeft hem gekocht.

Elvis ging tevreden naar huis en ik? Ik zat met het zweet in mijn bilnaad op de bank en het eerste wat ik heb gedaan is een biertje naar binnen gooien, geen blonde maar een Hertog Jan.

Half Nederland is zich inmiddels aan het voorbereiden op de vakantie in eigen of buitenland, een ander deel is zich aan het orienteren op die vakantie en er zijn er ook bij die thuis blijven. Wij behoren bij die laatste groep maar wel met een hele goede reden, sinds we in Zwijndrecht wonen ergeren we ons behoorlijk, zeg maar gerust rot, aan onze slaapkamer, een saai hok waar je zelfs met je grootste fantasie niets sfeervols van kan maken.

Dus het besluit was vrij snel genomen om er dit jaar iets moois van te maken en op 20 juni hebben we de eerste grote stap gezet door het kopen van een bed, een boxspring met electrisch verstelbare matrassen in chocoladebruin, heerlijk! Deze aankoop ging niet zonder slag of stoot want we zijn begonnen in het Alexandrium waar ze bedden durven te verkopen met een prijskaartje van minimaal 6000 euro. De beddenverkoper zei dat we voor minder niet veel bijzonder zouden kunnen vinden. Toen we in verschillende winkels waren geweest begon ik dat ook te geloven maar gelukkig was Mart heel erg optimistisch en riep dat we voor minder ook wel moesten kunnen slagen. Hij kreeg gelijk toen we in Dordrecht terecht kwamen, ik had op dat moment al een humeur om op te schieten want meubels kijken is niet echt mijn ding.

De beddenverkoper nam ons mee naar een wel heel erg mooi en groot bed en ik was even bang dat hij weer een bedrag ging noemen waar ik nog meer van ging stomen maar dit viel best wel mee. Het enige wat op dat moment wel een beetje storend was dat ik recht tegen de onderbroek van meneer stond aan te kijken want zijn gulp stond tot aan het laatste tandje open. Ik durfde er op dat moment niets van te zeggen want je laat op die manier wel erg blijken dat je naar delen staat te kijken waar je niet naar hoort te kijken. De beddenman en Mart hadden niets door en de gulp, zoals ik hem vanaf nu zal noemen, vroeg of ik even lekker wilde gaan liggen zoals ik dat thuis ook deed. Dus ik moest wel op mijn zij en toevallig net aan de kant waar de gulp ook stond, op die hoogte had ik helemaal goed zicht. Ik besloot er toch maar iets van te gaan zeggen, want je staat op die manier wel voor lul eh paal eh...gek! De gulp was dolblij met mijn opmerking en daarna kon ik me gelukkig weer concentreren op het bed. De koop was vrij snel rond en als een kind zo blij verlieten we de winkel.

Een week later, zaterdag de 27e, zijn we verder gegaan met onze tweede grote aankoop, een heuse inloopkast, de kamer naast de slaapkamer wordt op dit moment gebruikt als 'kattenkamer' beetje zonde van de ruimte. In Zwijndrecht zit een speciale winkel waar ze kasten op maat maken, bij het woord op maat denk ik meestal al in torenhoge prijzen maar dit viel wel zo ontzettend mee dat ik behoorlijk los ben gegaan.
Dit stukje zou te lang worden als ik alles moet vertellen dus voor alle mensen die bij ons over de vloer komen...eind september gaan we alles showen :-)

Net voor Mart en ik boodschapjes wilden gaan doen voor ons avondeten, altijd een probleem als je niet zo goed weet waar je zin in hebt, liep ik de tuin in om onze bontballen binnen te halen. Ik hoorde bij de deur van het schuurtje een hoog gepiep en moest meteen denken aan de moordaanslag van gisteren op dat lieve kleine musje, het dejavu gehalte was op dat moment dus erg hoog.

Ik zag onze behaarde dames Caya en Sita vol interesse bij elkaar staan, hier moest iets achter zitten want normaal gesproken gaan ze elkaar een beetje uit de weg. In dit geval hadden ze dus duidelijk een complot gesmeed want deze keer bleek het slachtoffer een kikker te zijn die ze in het nauw probeerde te drijven. Ik heb een groot hart voor alles wat dier heet dus ik riep Mart dat hij even een bakje met water moest halen.

Mart kwam naar buiten met een bakje water en onze twee zwaar beledigde katten stuurde ik naar binnen, die moesten hun avondmaal maar gewoon boven gaan nuttigen. Kikkerbillen staan hier niet op het menu, het is hier tenslotte geen 5-sterren restaurant.

Stonden we daar met een bakje en een kikker die hier duidelijk geen zin in had. Met een paar grote sprongen verdween hij of zij (heeft een kikker eigenlijk wel een geslachtsdeel?) onder de schutting.

Zucht........ grote kans dat er nu een zeer tevreden straatkat zijn bek loopt af te likken

De laatste keer dat we bij Willem waren liet hij weten dat hij zijn Canon EOS 5D wil verkopen en omdat ik al een keer een camera voor hem heb verkocht op marktplaats, bood ik aan om dat nu weer te doen. De advertentie stond nog er nog maar net op en ik had de eerste bieder al binnen. Femke Janssen, 37 jaar, woonachtig in Belgie gaf aan dat zij zeer geinteresseerd was in de camera en was bereid er voor te geven wat ik ervoor wilde hebben.

Zij gaf aan dat zij het geld over zou maken op mijn bankrekening en dat ik de camera op kon sturen naar haar zoon in Nigeria. Bij het woord Nigeria had ik wel even mijn twijfels en bij Mart gingen er meteen 100 alarmbellen af maar ik gaf haar het voordeel van de twijfel.

Ik mailde dus terug dat ik eigenlijk alleen verkoop op basis van afhalen en contant betalen maar in dit geval een uitzondering wilde maken. De camera zou ik versturen zodra het geld op mijn rekening stond. Ging er niet vanuit dat ik nog iets zou horen want wie stort er nou eerst geld zonder zekerheid dat je er iets voor terugkrijgt? Nou deze Femke die dacht daar dus anders over, ik kreeg binnen een uur een mail terug dat ze de volgende dag naar haar bank zou gaan om het geld over te schrijven en ik zou als bevestiging een mail van haar bank krijgen. Iets wat hier in Nederland nooit gebeurt maarja, misschien is dat in Belgie heel normaal? De volgende dag, gisteren dus, kreeg ik s'morgens deze mail van haar:

Hallo, ik ben net terug van mijn bank en heb het geld overgemaakt.
Net even mijn bank rekening gecheckt en het geld is afgeschreven.Bij de bank hebben ze me laten weten dat u een mail krijgt dat ik het geld heb overgemaakt.
De naam van mijn bank is City bank.Graag zou ik u willen vragen om het product op te sturen en het track and trace nr te sturen naar mijn bank. Zodra u dat
heeft gedaan ontvangt u het geld direct, is mij verteld.
Hoop snel iets van u te vernemen.
mvg

Een half uur later kreeg ik een mail van haar bank, het zag er allemaal erg professioneel uit maar City Bank schrijf je met een -y op het eind en op het logo in deze mail stond Citi Bank, daar kon ik al meteen aan zien dat deze hele zaak net zo stonk als een oksel die een maand niet is gewassen.

Heb haar dus direct een mail terug gestuurd met de mededeling dat het pakket pas zal worden verstuurd als ik het geld heb en dat ik dit al eerder aan haar had doorgegeven. Heb haar tevens gemeld dat ze e.e.a. maar ongedaan moest maken bij haar bank en dat ik de camera niet aan haar verkoop. Na die laatste mail heb ik niets meer van haar vernomen.

Ik ben vervolgens toch maar even gaan googelen op 'Femke Janssen' en wat blijkt, het betreft hier een actieve en zeer succesvolle Nigeriaanse bende die al vele mensen op deze manier hebben opgelicht of hebben proberen op te lichten.

Moet zeggen dat ik me achteraf toch wel even flink heb zitten schamen, ik zei altijd dat ik hier nooit in zou trappen, nu is dat ook wel niet gebeurt maar het scheelde een haartje!

Sta ik net lekker in de tuin nog even te genieten van het mooie weer en naar de zwaluwen te kijken hoor ik opeens een afgrijselijk gekrijs en gepiep uit de hoge dennenboom tegenover onze tuin komen.

Een paar tellen later zie ik daar een ekster uit komen met een heel jong musje in zijn bek, het arme beestje piepte als een gek maar helaas..de ekster had duidelijk trek in jong mussenvlees.

Hij ging op het dak zitten en pikte een paar keer in het pluizige bolletje en het enige wat ik hoorde was een hoog gepiep wat langzaam minder werd en vervolgens ophield..., ik stond echt aan de grond genageld. Ja het is de natuur en ja het is in vergelijking met al het leed in deze wereld misschien totaal geen onderwerp om bij stil te staan maar
IK VOND HET ZWAAR KLOTE OM TE ZIEN!

zucht.......

Toen ik vanmiddag vanaf het station naar huis liep (geheel vrijwillig omdat ik wandelen een fijne manier vind om mijn werkhoofd leeg te maken), had ik voor mezelf al een hele planning gemaakt wat ik die avond wilde gaan doen.

Aanstaande maandag is mijn laatste cursusdag bij de Beeldfabriek en voor onze eindopdracht 'excentriek op straat' wilde ik een selectie maken. Eenmaal thuis aangekomen heb ik eerst samen met Mart wat gedronken en daarna stond ik bij de tafel om mijn sleutels te pakken want ik moest eerst nog wat boodschapjes doen. Terwijl ik daar stond vroeg Mart iets aan me, die stond al bij de voordeur stond om naar zijn afspraak te gaan, ik liep met jas en tas naar hem toe en midden in ons gesprek liepen we naar buiten en trokken de deur dicht.

Eenmaal terug van boodschappen doen kwam ik tot de ontdekking dat mijn sleutels dus nog steeds op tafel lagen, ik had me behoorlijk laten afleiden.... Maar geen paniek want de deur naar de tuin had ik wel dichtgetrokken maar niet op slot gedaan want ik zou toch zo terug zijn. Dus bij Thea de buurvrouw aangebeld en haar gevraagd of ze misschien twee ladders had zodat ik over onze schutting heen kon klimmen (ben inmiddels ervaringsdeskundige)

Ze had er maar eentje dus deze keer zou dat een circus voor gevorderden worden. Ik klom dus op de ladder, sloeg 1 been over onze schutting en bleef zo hangen met aan weerszijden 1 been (ben blij dat ik geen man ben en al een gat in het mdden heb want voor je edele delen is deze houding geen pretje). Buurvrouw Thea probeerde de ladder, in open stand, over de schutting heen te krijgen maar helaas, die klapte dus dicht!!

Vraag me niet hoe ik het heb geflikt maar met het been wat aan de tuinkant van de schutting hing heb ik de ladder open kunnen krijgen en met een bovennatuurlijke leningheid, zal wel door dat lopen komen, mezelf op de ladder gehesen (die behoorlijk laag was dus het vergde enige moeite).

Helemaal blij bedankte ik Thea en zei ging met ladder en al weer richting haar huis. Kom ik daar bij de deur aan en wat denk je....Mart had de deur dus, zonder dat ik het had gezien, op slot gedraaid!! En dan komt er dus ook nog het moment dat je mobiel binnen ligt om op te laden dus bellen was ook geen optie (had ik ook niet gedaan want ik wilde Mart niet storen). Sta je daar dus om 19.50 uur in de wetenschap dat je daar nog tot 21.20 uur staat en ook nog eens moet plassen met een steeds grijzer wordende lucht boven je.

Natuurlijk was de deur van ons schuurtje ook op slot dus ik kon voor eventuele regen of schuilen in de groene of blauwe bak of het zonnescherm naar beneden halen. Godzijdank is het droog gebleven en heb ik me op mijn eigen manier maar vermaakt in de tuin, met wat? Nou ik heb ontdekt dat er heel erg veel slakken zaten waar je mee kan gooien, mee kan knikkeren of verzuipen, verder heb ik hier en daar wat bruine blaadjes van planten afgehaald en met de tuinslang hier en daar wat tegels schoon gespoten, je moet toch wat.

De tijd kroop voorbij en mijn blaas raakte zo vol dat ik net op het punt stond om achter de hortensia te gaan zitten voor wat extra bemesting, gelukkig is het zo ver niet gekomen want Mart stond net op tijd in de woonkamer me heel verbaasd aan te kijken. Hij baalde er van dat ik zo lang buiten had gestaan maarja, eigen schuld dikke bult, moet je ook niet af laten leiden. Misschien toch wel een goed idee om een reservesleutel af te geven aan Thea of standaard een reservesleutel in mijn tas op te bergen.

Dat was dus mijn dinsdagavond!