Voor een echte vriendin ga je door de distels en voor een echte vriend over je taalgrens

Vrijdag 26 juni ben ik om half 9 van huis vertrokken met een volle tas fotospul op weg naar An die het leuk leek om een paar mooie foto's van zichzelf te hebben, nu is dat niet zo moeilijk want An is een mooie meid dus dat moest een eitje worden.

Het weer zat mee, dus we besloten om de foto sessie buiten te houden. Mijn voorstel dit naakt in de branding te doen was iets te enthousiast dus ik nam genoegen met een grasveld vol schapen.

Maar voordat ik te snel ga eerst terug naar het begin. We konden niet meteen beginnen want eerst moesten haar haren nog in de krul en of ik dit wilde doen. Dus aan de slag met de krultang en hoewel ik dit nog nooit had gedaan bij iemand anders was het resultaat erg mooi.

Vervolgens verdween ze de gang op om zich voor de spiegel nog mooier te maken dan ze al is en de laatste stap was een geschikte outfit voor deze shoot. Rond half 2 zijn we per fiets vertrokken naar de eerste locatie, het weiland met de schapen.

Helaas ging deze tocht niet helemaal zonder ongelukken want we waren nog maar net op weg toen een behoorlijk grote tor besloot haar ook in te vliegen. Het eerste laagje mascara zat dus meteen op haar wang en met een half dicht oog vervolgde we onze tocht. Net 100 meter verder kwam de kleine zus van de tor op het idee om ook maar eens hetzelfde oog in te vliegen. Na wat gepeuter, gewrijf, nog minder mascara en een dicht oog kwamen we dan aan op het grasveld.

Na wat heen en weer geloop en het instellen van de camera konden we beginnen, voor de foto die ik wilde maken moest ik op de grond zitten maar dan moet je dus niet met je been in een bos verdroogde distels gaan zitten. De naalden van de distel gingen recht een ader in dus stond ik daar met een bebloed been waar direct een bult op verscheen. Maar wij gaan niet zielig doen, Es is een bikkel en deze bikkel wilde hoe dan ook foto's maken. Gelukkig trok de pijn vrij snel weg en hebben we een mooie serie gemaakt, zelfs een paar met een schaap erop want deze lagen ongeschoren te zweten op het gras dus dat was wel een heel mooi moment om An en haar schaapje vast te leggen (dit klinkt best vreemd eigenlijk.....)

Na de beestenboel op naar een bloeiende struik met mooie roze bloemen, daar heb ik An tussen gedrapeerd en we konden weer verder met de volgende serie, in de flat erachter verzamelde zich steeds meer wellustige mannen die een wel heel geslaagde middag hadden, maar ook hier laten we ons niet door afleiden. We zijn gestopt op het moment dat er een oude man erg lang bleef staan met zijn hond die ook nog eens vlak bij mijn fototas ging zitten zeiken (de hond, niet de man), zelfs bikkels hebben grenzen!!

Eenmaal thuis de foto's zitten bekijken en er nog wat gemaakt van An en Jef samen.
Het was een superleuke dag!

Nu verder naar het tweede deel van de titel, de vriend en de taalgrens. De vriend heet Willem en deze fijne vent heeft zijn Canon bij mij achtergelaten om deze voor een leuk prijsje te verkopen op marktplaats. Na de Nigeriaanse bende was het even stil gebleven maar toen kondigde zich daar Elvis aan, Elvis deed een leuk bod maar hij sprak uitsluitend Engels.

Na mijn zojuist afgeronde cursus Engels moest dit niet zo'n probleem zijn maar ik vond het allemaal toch wel erg spannend. Na wat heen en weer te hebben gemaild stond Elvis afgelopen zondag voor de deur, Mart bleef expres boven want hij wilde me niet nog zenuwachtiger maken.

Elvis bleek een expert te zijn (zowel in fotograferen als in het uitspreken van woorden die ik tijdens mijn cursus nog niet heb gehad). Hij keek de camera van boven tot onder na, maakte foto's, stelde allerlei lastige vragen waar ik geen antwoord op kon verzinnen dus ik besloot maar flink met mijn wimpers te knipperen en lief te lachen. Wat is het trouwens toch fijn om blond te zijn...ik hoefde niet eens mijn best te doen om dom over te komen. Gelukkig heeft al dat geknipper uiteindelijk wel geholpen want hij heeft hem gekocht.

Elvis ging tevreden naar huis en ik? Ik zat met het zweet in mijn bilnaad op de bank en het eerste wat ik heb gedaan is een biertje naar binnen gooien, geen blonde maar een Hertog Jan.