Archieven van juli 2009

Sinds een weekje hebben we hier bij een nieuwe postbezorger, een leuke jonge gozer van een jaar of 24 die mij al een week lang heel erg beleefd aanspreekt met u. Ik zei dus daarnet tegen hem 'je mag gewoon je tegen me zeggen hoor, ben pas 32' Hij kijkt me aan en zegt 'dat is toch al heel oud?'

Auw....dit doet heel erg pijn!!! Hij zei vervolgens ook nog eens 'ik weet niet of ik dat kan doen hoor mevrouw, daar voel ik me niet zo prettig bij'

Nu heb ik de volgende acties bedacht om hem er van te overtuigen dat ik niet oud ben en jullie mogen zeggen wat ik het beste kan doen:

1. negeren

2. morgen een leren jurkje en zweep meenemen en hem straf geven

3. hem vanaf vandaag 'knul' of nog beter 'knullie' noemen

4. me er bij neerleggen en vanmiddag bij een dameszaak voor 60+ een mooie
bloemetjesjurk met bijpassende ceintuur, vleeskleurige panty's en oude oma
schoenen kopen

Voorlopig ga ik me eerst maar eens richten op de sites waar ze tegen een leuk prijsje me strak kunnen trekken...zucht...heb ik dat!!!!

Esje is jarig!!! Althans....zo voelt het wel! Nee ik heb niet de 100.000 gewonnen en nee ik heb ook geen kadootjes gehad, wat dan wel? Gisteren was mijn baas jarig en hij vond het wel een heel erg leuk idee om vandaag rond te gaan met gebak. Dus ik stelde hem voor om in plaats van in alle vroegte een bakker te beroven van zijn gebak op internet een paar lekkere vlaaien te bestellen. Dat vond hij ook een goed idee en ik heb voor hem 8 vlaaien besteld bij Multivlaai, de kosten konden vanmorgen contant worden voldaan aan de chauffeur. Tot dat moment ging alles dus volgens plan.

Vanmorgen begon de dag met een bus die niet kwam, de tweede bus ging zo langzaam dat ik mijn trein net niet haalde dus een half uur moest wachten (lang leven de vakantietijd waarbij de NS van mening is dat er zo weinig mensen met de trein reizen dat ze er maar 2 per uur laten rijden in plaats van 4). Ik kwam hier dus vanmorgen pas erg laat binnen en om kwart voor 10 vroeg ik mijn lieve baas of hij centjes bij zich had voor de vlaaien. Die zouden namelijk rond 10 uur bezorgd worden. Helaas had hij geen geld bij zich, dat moest hij 'straks' nog even halen. Toen ik aangaf dat dit lastig zou worden omdat de taartenboer al binnen een kwartier op de stoep zou staan gaf baaslief me zijn bankpas en vroeg of ik even geld wilde halen. Ok, dat doet Esje wel maar de bank is hier op bijna 10 minuten lopen vandaan. Half rennend en hinkend op mijn te hoge hakken door de plassen en met een bril die behoorlijk nat aan het worden was van al die regen (nee ik had geen paraplu bij me) naar de bank, snel geld gehaald en hinkend weer terug.

Daar stond een vrij boze chauffeur te wachten met 8 taarten, die was dus gearriveerd net nadat ik naar buiten stormde. Na 100 keer sorry en betaald te hebben de taarten naar boven gesleept, in de koeling gezet en daarna zwetend en plakkerig van de regen weer achter mijn bureau gekropen.

Nu is het wachten op een karretje met vlaaien, eet op het werk nooit gebak maar deze keer laat ik een stuk vlaai niet aan mijn neus voorbij gaan, heb er inimiddels al 2 punten vanaf gelopen.

Update 15.12 uur: Er was niet voldoende vlaai maar nog wel mensen die graag een stukje wilde hebben, dus heb ik daarnet bij de bakker op de hoek nog wat extra gebakjes gehaald en zijn alle medewerkers nu voorzien van taart. Althans...niet allemaal, ik heb zelf niet genomen, kan geen taart meer zien!

Een maandje terug zijn Mart en ik op een regenachtige zaterdagavond samen gaan bowlen en op die bewuste avond speelde ik behoorlijk goed. Nu was het zo dat je mee kon doen aan de scooter actie, je moest je hoogste score doorgeven en deze zou op een lijst worden gezet. Op 2 juli, gisteren dus, zou de finale worden gepeeld tussen de 12 beste mannen en vrouwen.

Word ik woensdagavond gebeld op mijn mobiel en krijg ik Theo van de bowlingtent aan de lijn, of ik misschien tijd had om op 2 juli om 20.00 uur te komen bowlen voor de scooter want ik zat in de finale. Sta niet snel met mijn mond vol tanden maar op dat moment wel. Ik ben dus gisteren met Mart samen naar het strijdtoneel gegaan en omdat ik nogal fanantiek ben voelde ik toch wel wat extra druk. In plaats van 24 finalisten waren er bij elkaar maar 20 dus ik had wel het idee dat ik een kansje zou maken, de laatste keer had ik 146 punten bij 1 spel. Ze hadden het zo gedaan dat er per baan een man en een vrouw speelde dus geen gedoe met twee vrouwen die elkaar de haren uit het hoofd trekken of mannen die met elkaar op de vuist gingen.

Mijn concurrent heette Edward en wij mochten naar baan 10, daar aangekomen bleek deze kapot te zijn dus we moesten ons naar baan 2 begeven, dat begon dus lekker. Tel daar een afwezige airco bij op en het feest is compleet. Tijdens het ingooien begon alles al lekker te plakken maar dat ingooien ging best goed want ik bleef spares gooien. Om 20.00 uur was dan het moment daar en gingen we voor het echie. We mochten maar
1 spel gooien en de hoogste score won de scooter.

Ik weet 100% zeker dat het toch die extra druk was want ik gooide echt belabberd, hoger dan 80 punten ben ik niet gekomen en Edward stond trots te grijnzen met zijn 161 punten tss...sommige!! Bij de 8e worp werd er omgeroepen dat degene die nu een strike gooide een gratis consumptie zou krijgen, drie keer raden wat ik gooide...een strike!!

Ja als er gratis bier is te krijgen dan ben ik wakker hoor :-)

Ze hadden de regels dus eigenlijk zo moeten maken dat je bij iedere strike een gratis consumptie zou krijgen, dan had ik nu die scooter gehad.

Om 21.00 uur was de prijsuitreiking en als je dan hoort dat de winnaar 200 punten heeft dan weet je tenminste wel zeker dat je eervol hebt verloren.

Toch ben ik wel een beetje trots want ik heb toch maar mooi in de finale gestaan dus vanaf nu ben ik de ballen koningin.