Archieven van augustus 2009

Mart zijn vakantie is vandaag begonnen dus de verbouwing van onze slaapkamer is eindelijk een feit. Om meteen maar goed van start te gaan heeft hij in 1 dag hetzelfde gedaan waar een ander een dag of 3 mee zoet is. Terwijl ik totaal in onwetendheid op kantoor zat heeft mijn spuersnelle en superhandige vent de volgende dingen gedaan:

1. het uit elkaar halen van het bed

2. het uit elkaar halen van de kast

3. verwijderen van het behang wat nog achter de kast zat (een verrassing is vaak leuk
maar deze keer niet)

4. het verwijderen van het laminaat uit de slaapkamer en kleine kamertje

5. het slopen van een deel van de muur tussen de twee kamers waar later de schuifwand
en toegang tot de inloopkamer (je kan het geen kast meer noemen) komt te staan.

6. al het afval naar de tuin brengen (niet zomaar neer gegooid maar alles netjes bij
elkaar en zelfs het laminaat in kleine stukjes bij elkaar gebonden met tape)

Ik kwam rond 6 uur thuis en ik keek mijn ogen uit, ik wist dat Mart goed was maar dit slaat werkelijk alles! Heb hem maar snel geholpen met het verwijderen van alle grote stukken steen die er nog lagen en het aanvegen van de kleine stukjes die nu in vuilniszakken in de tuin staan. Nu nog stofzuigen en dan kan ik vanavond lekker op mijn matrasje Wilma Flintstone op de betonnen vloer gaan spelen. Je hoort mij niet zeiken, echt niet...ik ga een standbeeld laten maken van mijn Mart.

Morgen een nieuw verhaaltje!

Vandaag ging ik na een lange en erg drukke vrijdag op kantoor eerst even naar de Meent waar foto van der Graaf zit, ik had daar wat afdrukken laten maken voor mams zodat ze naar iets kleurrijks kan kijken in plaats van een kale muur en er zaten ook twee afdrukken voor An bij van de shoot met Nancy die we een paar weken terug hebben gedaan.

Helemaal blij dat ik het nog had gered, de winkel sluit om half 6 en ik kwam pas om tien over 5 op Blaak aan, stapte ik in de trein naar huis. In mijn tas vond ik nog een lekker snoepje maar op het moment dat dat snoepje goed en wel in mijn mond zat schoot het door een plotseling hard remmende trein recht mijn keel in. Ik verslik me wel eens vaker, wie niet zou je zeggen, maar deze keer was het toch wel erg heftig.

Snoepje zat vast, luchtpijp ook en daar ga je vreemde geluiden van maken, met heel wat moeite het snoepje retour kunnen krijgen en daarna volgde er natuurlijk een hoestbui compleet met snot en doorgelopen mascara. Ik zat in een bomvolle trein en iedereen om me heen zat me alleen maar verstoord en geirriteerd aan te kijken, ik stoorde de mensen bij hun krantje en boekje.

Ik wist al een poosje dat een groot deel van Nederland bestaat uit egoistische mensen die alleen maar bezig zijn met hun eigen leventje en zich totaal niet interesseren voor hun medemens maar nu heb ik het ook van heel dichtbij mee mogen maken. Weet dus ook niet wat ik enger vind, dat verslikken in een snoepje of dat de mensen je aan kijken of dat je een misdaad pleegt....schokkend!

Zaterdagochtend rond 5 uur ging ons wekkertje dus we hebben voor ons doen heerlijk uit kunnen slapen (verleden week zaterdag toen we naar het AWD gingen liep hij nameijk al om 3 uur af en toen heb ik weinig spectaculaire foto's kunnen maken).

Ons doel van vandaag was de Millingerwaard, een groot wandelgebied in de buurt van Kekerdom (omgeving Nijmegen). Daar aangekomen om half 8 begon de wandelroute met een zeiknat weiland en Mart had zijn Nikes aan dus zijn voeten waren meteen doorweekt. Vervolgens ging de route de rimboe in en als ik zeg rimboe bedoel ik ook echt rimboe.

Langzaam maar zeker veranderde ik dus weer in de Survivorman die deze keer niet door de woestijn liep maar door het regenwoud :-) Ik vond het eigenlijk wel heel spannend om tot aan mijn oksels door de struiken heen te moeten. Helaas was Mart het daar niet zo mee eens, die liep voor me met zijn handen omhoog (het leek of hij een polonaise in zijn uppie aan het lopen was) en ik hoorde alleen maar 'zo dan' of gehoest en geproest als er weer een spinnenweb in zijn gezicht terecht kwam.

Na een uurtje hinkend en struikelen begon ik het ook wel zat te worden dus we hebben maar rechtsomkeert gemaakt naar de auto. Helaas ging dat ook niet helemaal volgens planning. We kwamen op een dijk terecht en hoewel dat fijner liep dan door de jungle zaten daar weer wespen en die komen altijd op Mart af....het moet voor de bewoners langs de dijk een vreemd gezicht zijn geweest toen er twee mensen wild zwaaiend en meppend voorbij kwamen rennen.

Eenmaal in de auto besloten we aan de hand van de kaart, ja wij hebben geen tom tom maar doen het nog op de ouderwetse manier, richting het eerstvolgende bos te rijden en dit was dus het Bergerbos, goed besluit want prachtig bos, compleet met bloeiende heidevelden en het mooiste, een hele kudde met neanderthalers. Dit moet ik even uitleggen, het ging hier om een kudde met geiten maar dan wel hele speciale met heel veel haar, hoorns, ongemanierd gedrag (de bronstijd was in volle gang) en ik ben vanaf nu een groot fan! Wat een fantastische beesten zijn dit zeg! Na een uur moest Mart me echt meetrekken want ik had gerust de rest van de middag blijven staan. Het was een hele leuke en gezellige dag.

Gisteren was het prachtig weer maar na die lange wandeltochten van zaterdag wilde we vandaag rustig aan doen maar niet thuis gaan hangen dus we besloten een bootje te gaan huren. Eerst richting Biesbosch in Dordrecht, daar waren alle bootjes al weg, zelfs de kano's. Dus daar vandaan richting Alblasserdam waar je bij de restaurant de Theetuin ook bootjes kan krijgen en daar lagen er nog zat. Twee uurtjes gevaren en daarna op het terras aan het wit bier gegaan en als afsluiter van de dag zijn we oud Hollands gaan midgetgolfen :-)

Het weekend was weer veel te vlug voorbij!

Vreemde titel vind je ook niet? Ja dat klopt maar weet je wat ik nog veel
vreemder vind? Dat al die weervrouwen en weermannen van Nederland alleen
een weeralarm afgeven zodra het hoost, onweert, hagelt, sneeuwt of als de wegen zo
glad zijn dat je rupsbanden onder je wagen moet zetten om van A naar B te komen.

Toen ik vanmorgen om half 8 de deur uit stapte was het al warm, niet dat dit heel erg is maar als je tot 13.00 uur in een kantoor hebt gezeten, waar de temperatuur zo rond de 21 graden is, een verhuizing achter de rug hebt en toch met kippevel de deur uit stapt je opeens in Afrika bent. Vervolgens stap je een rijdende sauna in, ze noemen het in de volksmond een trein, na 25 minuten stapte ik als een soort Spongebob uit. Het kon toch niet nog erger worden?

Jawel hoor...ik had weinig trek in een wandeling van een half uur in 35 graden (ik ben namelijk niet zo'n Discovery Survival figuur die door woestijnen ploetert en zich in leven houdt door het eten van giftige schorpioenen). Dus Es pakt de bus, een bus uit het jaar 1930 want geen airco en de 'ventilatie luiken' zaten potdicht. Dit busritje duurt ongeveer 8 minuten maar na 2 minuten voelde ik me als een goudvis op het droge, althans...droog...het zweet liep letterlijk mijn bilnaad in!

Nu zit ik thuis met alle ramen open, een lekker koud biertje en ik ga zo meteen Piet Paulusma bellen om te vragen of hij zo vriendelijk wil zijn om ook bij tropische temperaturen een weeralarm aan te kondigen. Pff....ik zit even heerlijk oud Hollands te zeiken, het spijt me lieve mensen, zeker voor al die types die het heerlijk vinden als de zon door je heen brand maar ik verlang op dit moment naar regen, wind, hagel en sneeuw!

P.s. ik hou van de zomer maar niet van de tropen!

Vanaf afgelopen zaterdag ben ik in het bezit van een reflectiescherm wat ik erg goed kan gebruiken bij mijn fotografie om vervelende schaduwen op het gezicht of andere lichaamsdelen weg te halen. Toen ik het schem kocht zat het netjes opgevouwen in een mooi compact tasje. Eenmaal in de auto kon ik het niet laten om toch eens even te zien hoe dat scherm er nou uitzag...ja in de auto ja...je leest het goed!

Als een soort volautomatische airbag kwam dat scherm op me af en bleef ook zo staan, er was geen beweging meer in te krijgen, als een soort buitenformaat frisbee zat dat ding tegen me aan geplakt.

Heb het na heel wat geduw en getrek maar opgegeven om hem weer netjes in het tasje terug te krijgen en het scherm op de achterbank gelegd. Eenmaal thuis heel wat pogingen gedaan om hem op te vouwen maar ho maar, het is een bepaalde draaitechniek wat je echt even in je vingers moet krijgen.

Gisteren was Willem bij ons om even bij te praten, hij heeft weer een behoorlijk heftige week achter de rug dus met een broodje hebben we een paar uur pratend doorgebracht.

Voor we dat gingen doen heeft hij me een cursus reflectie scherm opvouwen gegeven. Je houdt het scherm vast als een stuur en je maakt een draaiende beweging met je pols net of je een biertje drinkt. Nu weet ik echt wel hoe je een biertje drinkt maar hoe ik ook bewoog, dat scherm deed gewoon waar hij zelf zin in had. Mart had het kunstje meteen door en vouwde het in 1 keer op.

Na een half uur vouwen, grommen en zweten vroeg ik of deze techniek bij mij niet ging omdat ik links ben en er voor linkshandigen iets anders nodig was. Dat was de opmerking van de avond want na wat onderzoek bleek dat ik het ook kon, ik moet nu met mijn handen een beweging maken of ik een handdoek sta uit te wringen.

Nu vraag ik me een dag later af of het niet gewoon een seksistisch scherm is, als een man het vastheeft mag hij bier drinken om het op te vouwen en zodra het een vrouw is mag ze de was doen...