Archieven van oktober 2009

balletje slaan

| 1 reactie

Al geruime tijd zat ik te denken aan mijn favoriete schoolsport volleybal en dat is niet bij denken gebleven...ja dames en heren, val maar van jullie stoeltjes af, deze dame heeft zich gisteren in het ZWEET gewerkt. Ja, de Es die niet zo'n sportmens is heeft zich op gevaarlijk terrein begeven, namelijk een sportcomplex...voorheen vijandig gebied waar ik het liefst met een grote zak patat speciaal heel hard voorbij liep. Ben ik bekeerd en zo ja..door wie? Nee hoor, ik wilde eigenlijk al langere tijd weer iets aan sport gaan doen maar ik ben iemand die graag wil sporten in wedstrijdverband, ik wil er iets mee kunnen winnen, bekers, prijzengeld of de eeuwige roem, het maakt niet uit maar er moet wel iets tegenover al dat zweet staan. Een betere conditie en een strakker lijf is natuurlijk al een mooie beloning maar dat is voor mij niet voldoende, zoals ik vroeger als kind al het liefste wilde winnen met een spelletje wil ik dat ook in het sporten terug zien. Dus via google gezocht en gevonden, een volleybal vereniging in het pitoreske Zwijndrecht. De club is op zoek naar nieuwe leden en ik mocht mee trainen bij dames team 2, je hebt ook nog een team 3 maar die zaten al vol.

Nou ik moet zeggen...het viel behoorlijk tegen, het is en blijft een geweldige sport en ik kwam nat van het zweet terug in de kleedkamer inclusief een dikke hand en rode onderarmen van het bal blokken en meppen. De trainster was zeer te spreken over mijn 'kracht' maar er moet nog heel wat gesleuteld gaan worden aan de techniek. Wat zijn die meiden snel en nog erger, ze meppen bijna door die bal heen. De training begon met warmlopen wat inhield dat ik mocht gaan hardlopen, al jaren niet meer gedaan dus dat viel behoorlijk tegen, maar ik gaf niet toe, ik rende rond of ik nooit anders had gedaan. Dat ik daarna stond te hijgen als een oud karrepaard doet niet ter zake. Vervolgens heb ik dik een half uur met de trainster alle technieken doorgenomen en daarna waren mijn onderarmen al aardig rood. Vervolgens nog een uur in de zaal met de andere meiden staan spelen en langzaam maar zeker begon ik de smaak te pakken te krijgen. Ik ben er nog lang niet en het zal nog heel wat weken training kosten maar ik hem mezelf voorgenomen om door te zetten. Volgende week dinsdag weer!

Oh ja, heb het voor elkaar gekregen om een bal zo hoog te slaan dat hij tussen de ringen in verdween en daar netjes bleef hangen, de rest van het team keek ademloos omhoog en riep in koor 'dat hebben wij nog nooit voor elkaar gekregen' Dus ik heb toch iets gedaan wat uniek was!

Als ik op basis van wat plaatjes moet vertellen wat ik wil dan is het als volgt:

Dit moet het worden:
rep_pezookia.jpg


En dit is het nu:
Volleybal-eend.jpg


Bij het zien van babyfoto's vallen 99,9% van de vrouwen ik katzwijm en nu moet ik eerlijk toegeven dat bij het zien van foto's van baby's die een paar dagen oud zijn ik ook 'ach gossie' roep.

Maar in dit geval heb ik dus niet over die foto's, ik heb het over de foto's waarop baby's te zien zijn die echt nog maar 'net' geboren zijn. Nu kreeg ik vanmorgen zo'n foto te zien en daar moest ik dus eigenlijk ook 'ach gossie' op zeggen, althans, de verwachtinsvolle blik sprak boekdelen.

Maar ik zag eigenlijk alleen maar rimpels en kreukels en kon er nog niet zo veel van maken, dus ik zei dat ik baby's die een paar dagen ouder waren toch mooier vond dan de baby's die net het daglicht hadden gezien. Dit is me niet echt in dank afgenomen. De baby op de foto die ik trouwens te zien kreeg was niet van de dame zelf maar van een collega van haar. Als hij van haar was geweest had ik wijselijk mijn mond gehouden en gezegd 'ach wat een schatje' Goede les voor de volgende keer, zeg in het geval van baby's wat er van je verwacht wordt al is het de baby van de vriendin van de zus van de slager op de hoek... dat is voor de werksfeer een stuk prettiger.

Ik wil graag afsluiten met dit stukje van Hans Teeuwen om maar aan te geven dat het veel erger kan!

Als je maar eerlijk bent he, dat is het belangrijk he
Dat je eerlijk bent, recht door zee, nergens doekjes om winden
Maarja, dat kan niet altijd he...

Soms moet je gewoon, ja, rekening houden
Maar als het kan, vind ik, moet je eerlijk zijn, moet je gewoon huppakee zeggen
wat je denkt. Soms een beetje moeilijk he

Laatst bijvoorbeeld,
Was ik bij vrienden van mij
En..die hadden net een kind gehad
En die moeder laat mij heel trots dat kind zien
En ik zie dat kind...
nouuuu..man ik schrok me kapot!
Nee echt maar echt een hondslelijk kind, weetjewel?

Op zulke momenten, snap ik heel goed, moet je gewoon zeggen wat je denkt.
Heb ik dus ook gedaan
Die moeder staat bij die wieg zo..
'Nou Hans eh...TADAA'
En ik kijk:
'Gatverdamme'
'Wat een gedrocht"
Die lijkt wel 80!
Een soort gesmolten E.T

Ik bedoel, jij bent ook niet mooi, maar dit is toch werkelijk dat je zegt...

Nou, je zult zien dat mensen je daarom respecteren
Want ze weten wat ze aan je hebben
Maar dat softe gedoe man..
Dat is het grote probleem
Hoe mensen kinderen opvoeden bijvoorbeeld, veel te soft man
Veel te soft
Die kinderen zijn straks weerloos, ten dode opgeschreven
Die kinderen kunnen zich niet handhaven in een keiharde wereld
Weet je, ik zou een goede vader zijn
Weet ik zeker
Ik zou een hele goeie vader zijn
Komt m'n zoontje bij mij
'Papa, papa, ik heb een tekening voor je gemaakt'
*zucht*

Ik sta uit het raam te kijken man!
Wat tekening?
Wat is 't, laat eens zien
Wat is dit voor shit?
Hier dit, wat is dit?
KIJK DAN
Wat zijn dit?
Handen? Dat zijn harken

Ja, en dit is de zon neem ik aan?
Waarom lacht ie?
De zon is een bal met lava, lava lacht niet, lul!
Sjonge, sjonge, sjonge
Ben ik dat?
Ben IK DAT?
Oh ja, pappa is net zo groot als het huis
Tuurlijk

Ga maar naar je kamer en maak er nog maar een
Nou, dit kind redt zich, want het is weerbaar, snap je?
Is heel belangrijk

Maar je moet, je moet die kinderen niet zo serieus nemen,
dat gezeik van die kinderen ook man
'Kijk pappa zonder handen'
Ja man, is een driewieler, flikker toch op!

Nog een keer gefeliciteerd

| 1 reactie

Vandaag is mijn vent jarig, 35 jaar en nog steeds heeft hij weinig tot niets met verjaardagen, iets wat voor mij dan juist weer een uitdaging is :-) Gisteren had ik zijn
collega die op de planning zit een mail gestuurd met de vraag of ze Mart vandaag konden verrassen met een versierde auto.

Vanmorgen heb ik Mart natuurlijk gefeliciteerd en toen kon het wachten beginnen want was het gelukt? Nou dat kan je wel stellen, toen Mart aan kwam op zijn werk was echt zijn HELE auto versierd me slingers, vlaggen, vaantjes, A4-tjes met 'gefeliciteerd' erop en al zijn collega's stonden meteen om hem heen. Mart doet dan wel net of hij dat heel erg vind en hij moppert dan even flink maar hij eindigt dan wel door te zeggen 'ik vind het toch wel leuk'

Ik ga straks even richting bakker voor iets lekkers en langs de drankhandel om dat lekkers mee weg te spoelen en dan gaat het vanavond wel goed komen. We hebben afgesproken om zaterdagavond samen uit eten te gaan.

Lieverd, van mij voor jou een dikke kus en nog vele vele jaren!

Gefeliciteerd!!!

| Geen reacties

Vanmorgen stapte Mart om tien over 5 zijn bedje uit en net voordat hij de nog
donkere slaapkamer verliet riep hij 'gefelicteerd he!'

Dus ik dacht bij mezelf 'waarmee?' Hij is morgen pas jarig dus dat kon het niet zijn..was ik iets vergeten...wat dan? Dus ik vroeg 'eh schat..waarmee?' Vol overtuiging riep Mart 'nou met ons, we zijn vandaag 14 jaar samen!!!' Toen ik voorzichtig zei dat dit pas de 14e is dus volgende week hoorde ik even niets, vervolgens 'oh eh...ik dacht dat het vandaag was'

Nu hoop ik wel dat hij vandaag een bos bloemen heeft gekocht voor me met een
7 dagen vershoudgarantie zodat ze de 14e ook nog mooi zijn.

Lekker ding is het toch ook he...

Weblogbeheer

Over dit archief

Deze pagina is een archief van berichten op oktober 2009 gerangschikt van nieuw naar oud

september 2009 is het vorige archief.

november 2009 is het volgende archief.

De nieuwste berichten zijn te vinden op de hoofdpagina of kijk in de archieven om alle berichten te zien.