Gisteren rond 5 uur verliet ik kantoor na een druk maar wel lekker dagje en tot mijn grote vreugde kwam de trein gewoon op de afgesproken tijd, die dag ervoor heb ik er bijna anderhalf uur over gedaan om thuis te komen. De trein sukkelde binnen, de deurtjes gingen open en ik stond netjes te wachten tot iedereen de trein uit was, de laatste passagier was een hoog bejaarde man die nogal onzeker op zijn benen stond. Omdat de treden om de trein uit te komen nogal ver uit elkaar lagen wilde ik hem helpen. Dus ik zei 'meneer ik zal u even helpen' en stak mijn arm naar hem uit om hem te ondersteunen.
Daar was hij dus niet blij mee want hij duwde me behoorlijk hard opzij en stampte zo goed als hij dat nog kon richting trap. De conducteur die dit alles zag riep 'meneer toch ze wilde u alleen maar helpen!' Waarom de bejaarde uitriep 'DAT HOEFT NIET IK KAN HET ALLEMAAL ZELF WEL!'
Ik riep hem nog na dat hij voor zijn leeftijd nog erg fit was en kon er later de lol wel van inzien maar toch sta je wel even met je mond vol tanden, of hij nog veel tanden heeft weet ik niet maar dat er voldoende haar op groeit is een ding wat zeker is....
Die bejaarden van tegenwoordig :-)
Laat een reactie achter