Archieven van september 2010

Vanmorgen stond ik om 06.10 uur naast mijn bed, had ik er soms in geplast? Nee hoor, wij gingen vandaag naar Brussel en wilden op tijd weg, nou dat is gelukt!

Eenmaal in Brussel begon de eerste uitdaging 'parkeergarage vinden' geen probleem zou je denken, grote stad, genoeg garages dus wat is het probleem? De bordjes met een grote P erop verdwenen op onverklaarbare wijze en wij kwamen in een tunnel terecht, aan het einde van die tunnel bleken we heel gezellig Brussel weer te hebben verlaten en op de rijksweg richting Luik te zitten. Ok..dit was niet de bedoeling, gelukkig konden we er vrij snel vanaf, andere kant er weer op en hup dezelfde tunnel in, daar de bordjes Brussel Centrum gevolgd en deze keer beter opgelet. In juichstemming reden we de parkeergarage in waar ze blijkbaar bezuinigden op verlichting want het was er behoorlijk donker. Echt zo'n garage die je wel eens ziet in hele foute griezelfilms.

We besloten om verder te reizen met het openbaar vervoer en na het kopen van een kaartjes stapten we de bus in die ons naar Centraal Station moest brengen. Normaal gesproken valt zo'n station wel op maar hier was dat dus anders, de bus stopte bij een normale halte en bijna iedereen stapte uit. Het was dat we er door een busreiziger op gewezen werden dat dit Centraal was want anders hadden we nu nog in die bus gezeten.

Brussel is groot, dat wisten we al maar zo groot? Na een hele dag rond te hebben gelopen en meer omhoog te hebben gekeken naar alle prachtige gebouwen, hadden we nog maar net een kwart gezien. Natuurlijk hebben we een paar prachtige kerken en kathedralen gezien, de kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele is een aanrader mocht je er ooit komen maar ook Manneken Pis en de Grote Markt mochten niet ontbreken in het lijstje 'wat willen we zien'.

Verder hebben we winkeltjes met hele dure spulletjes bekeken, we kwamen o.a. een champagnebar tegen waar ze een fles op de kaart hadden staan voor € 790 dat moet wel hele lekkere bubbels zijn...

Tussen de middag kregen we trek en we hadden zin in iets warms dus het is een Brusselse spaghetti geworden die ik als eerste leeg had terwijl ik nog zei 'zoveel trek heb ik niet'. Daarna was het tijd voor een toetje en in Brussel is dat een wafel met in chocolade gedoopte aardbeien en banaan, god wat zoet maar god wat lekker!!

Na een hele dag rond te hebben gelopen hadden we geen voeten meer over, al die straatjes lopen daar of omhoog of naar beneden dus tijd om terug te gaan naar de bushalte. En hoe Mart het doet doet hij het maar zelfs in een stad als Brussel vind hij zonder problemen de weg terug, echt hoor die gozer is een levende TomTom...een nieuwe reclame is geboren 'Doe het Smart en koop een MartMart'

Onderweg naar huis zijn we nog even gestopt bij het Atomium

Dit werd ontworpen door ingenieur André Waterkeyn ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van Brussel in 1958. De bollen van het Atomium stellen de atomen in het kristalrooster voor. Het gebouw symboliseert een schaalmodel van een ijzerkristal zo'n 165 miljard keer uitvergroot. De buizen die de bollen onderling met elkaar verbinden, staan voor de bindende krachten tussen de atomen. Onlangs heeft het Atomium een grootschalige opknapbeurt ondergaan. Hierbij is onder meer de aluminium bekleding vervangen door een speciaal type roestvrij staal.

Eenmaal thuis waren we allebei zo moe dat we rond 21.00 uur 'even op bed gingen liggen' dat even werd zondagochtend 08.30 uur, het was een zeer leuke dag en we gaan er zeker nog een keer heen maar dan een weekend!

Zoals in mijn vorige bericht valt te lezen zijn Mart en ik de trotse eigenaren van een heuse Nespresso 'masjien'. De bijbehorende koffie cupjes die Willem nog over had hebben we erbij gekregen. Hij vertelde ook nog dat ik nieuwe cupjes kan bestellen via de nespresso site of bij de Bijenkorf terecht kan. Maar waarom tijd uittrekken voor iets wat ook vanaf thuis kan, dus vanmorgen heb ik ons 'even' aangemeld als klant...

Het aanmelden zelf ging erg soepel, gegevens invullen en voila ik kon aan de slag, op de site van Nespresso staan een rijtje met smaakjes, ik kon me echt niet bedwingen en heb een drietal smaakjes besteld, tot zoverre ging alles nog steeds soepel. Toen kwam de betaalwijze, helaas, creditcard...en die hebben wij niet.

Bovenaan stond een telefoonnummer en vrij snel kwam ik terecht bij een heel vriendelijke Belg, die vertelde dat het absoluut mogelijk was om aan de hand van een acceptgiro te betalen (zoals Willem ook al vertelde) maar dit kon pas bij de tweede bestelling, ik moest eerst formeel als klant geregistreerd worden. Oh, maar dat had ik toch net al gedaan op internet? Ja mevrouw dat is correct maar we nemen nu samen die gegevens nog even door.

Vervolgens trok hij het boekje 'heel veel vragen' open en vuurde deze op me af. We begonnen met de 1e ronde en die was vrij makkelijk: wie bent u, waar woont u en wist u dat Zwijndrecht ook in Belgie voorkomt? Het leek wel een quiz..en dat op maandag! Ronde 2 werd al lastiger want toen kwamen er vragen als 'waar komt de automaat vandaan, wat is het artikelnummer en wanneer heeft u het gekocht?' Ik legde hem uit dat we het cadeau hadden gekregen van de vorige eigenaar. Helaas was dit voor hem het teken dat hij het boekje 'onderhoudsvragen' tevoorschijn moest halen. Of ik wel wist dat ik het apparaat om de zoveel maanden moet ontkalken om de excellente smaak van de koffie te garanderen....ja hoor dat weet ik. Mag ik nu bestellen meneer? Ja hoor dit was mogelijk, of ik het naampje van het smaakje door wilde geven... (kriebel jeuk jeuk).

Ik noemde de naam van smaak 1 en hij ontpopte zich al als een ware Belgische Nespresso Dichter, dat deze smaak zo subliem is, zo verfijnd, de gebruikte specerijen, de mondbeleving....hij was duidelijk nog maar op de helft van zijn verhaal en toen was ik het beu....

'Meneer, ik heb vrij weinig tijd, is het mogelijk dat we de bestelling zo snel mogelijk af kunnen ronden? Aan de hand van de informatie op de site heb ik de keuze voor deze bestelling gemaakt dus dat volstaat'

Als ik dat wenste kon dat. Heel fijn meneer, binnen 1 minuut waren we klaar en de volgende keer kan ik gewoon zonder telefonisch contact nieuwe cupjes bestellen. Dank u wel! Tijd voor een bakkie.

Vandaad hadden we afgesproken met Willem om te komen ete,foto's van New York en Cyprus te bekijken en vakantieverhalen uit te wisselen. Vanmorgen kreeg ik een sms van hem waarin stond 'ben je al wakker?'

Meteen even gebeld en hij wilde weten of ik het leuk vond om foto's te maken en dan in dit geval foto's van mij. Ja tuurlijk, altijd leuk, in het verleden moest ik er weinig van hebben maar tegenwoordig leen ik me er graag voor. Ik moest me dan wel zwaar opmaken en of ik iets met een capuchon had want die moest ook op. Aangezien ik zelf niets heb met capuchon zou Willem zelf wat meenemen. Vijf minuten later ging weer de telefoon, weer Willem, of we zijn Nespresso apparaat wilde hebben...ja natuurlijk wilden we dat!

Na het boodschappen doen ben ik me voor gaan bereiden en voor mijn gevoel had ik al best wel wat make-up op. Willem bekeek het resultaat en oordeelde 'dat kan veel zwarter en veel extremer, ga maar gewoon over de grens en ook je mond mag rood'. Ok, daar ging ik dan weer met mijn make-up koffer, oogpotlood helemaal rondom uitgesmeerd, rode lippenstift, capuchon op mijn hoofd en toen de tuin in. Ben benieuwd naar het eindresultaat, Willem is namelijk bezig met anloge fotografie en gaat mijn duistere hoofd nu in een donkere kamer ontwikkelen.

Dit is alvast een digitaal voorbeeldje:

Na het fotogeweld zijn we lekker gaan eten, daarna hebben we het fotoboek van Willem bekeken waar echt uitzonderlijk mooie foto's in staan van New York, ben er nog stil van...daarna op onze pc de foto's van Cyprus bekeken, snel een boek maken, dat kijkt toch een stuk lekkerder.

Over lekkerder gesproken...dit is een ware aanwinst in onze keuken!

Toch zijn Mart en ik er nog niet helemaal over uit hoe we nou het beste wakker kunnen worden...met een lekker bakje Nespresso of met bovenstaande foto van mij?

De dag begon met het laatste ontbijt in ons hotel en het is maar goed dat we pas sinds twee dagen de dunne pannekoekjes hebben ontdekt want anders hadden we met aardig wat extra kilo's terug naar huis gegaan, mensen zeg...begin die Engelsen nu toch wel een beetje te begrijpen.

Na het uitchecken en betalen van onze drankrekening heb ik afscheid genomen van 1 van de 2 rode katjes voor het hotel, nummer 2 was jammer genoeg op pad. Daarna kwam de bus die ons naar het vliegveld heeft gebracht, het inchecken verliep soepel, bij de body scan moest ik opnieuw mijn schoenen uit en Mart zijn riem en armband. Vervolgens begon het lange wachten tot we in mochten stappen, duurt altijd weer veel te lang. De vlucht terug duurde voor ons gevoel veel langer dan de heenreis en aangezien we door het slechte weer boven Duitsland behoorlijke turbulentie hadden waren we blij dat we om 14.30 uur de Nederlandse bodem raakte. Althans...van 32 graden naar 14 is behoorlijk afzien!!!

Met de trein en uiteindelijk de bus (omdat er geen taxi beschikbaar was) zijn we naar huis gegaan. Eenmaal thuis hebben natuurlijk eerst de beestjes geknuffeld, die zijn ontzettend goed verzorgd door An en Jef maar waren toch ook wel heel erg blij dat we weer thuis waren. Dit thuis zijn was van korte duur want we moeten nog even langs de garage, Mart had namelijk de afspraak gemaakt de auto 's avonds neer te zetten omdat de kleppen nog gesteld moesten worden.

Dus wij zouden even snel op en neer gaan maar aangezien de huissleutel, die bij Mart aan zijn bos zit, bij An lag en wij met die bos de deur uitliepen moesten we dus even langs An en Jef om de huissleutel op te halen, handig he? Natuurlijk wel leuk om ze zo onverwacht en kort na onze vakantie al weer te zien. Vanaf daar weer terug naar de garage in Zwijndrecht, auto neergezet en lopend naar huis, daar, zoals vast wel verwacht, weinig meer gedaan.....en nu lekker ons eigen bed, zonder springveren, in. Heerlijk!!!

Vanmorgen stonden we al om 6.15 uur naast ons bedje omdat we vandaag rond 8 uur opgehaald zouden worden voor de Catalonische Wandeling in het Troödosgebergte
Nadat de groep compleet was zijn we met een Nederlandstalige gids op pad gegaan, onderweg hebben we ontzettend veel informatie en verhalen gehoord over Cyprus.

De griekse mythologie in Cyprus kent vele verhalen, 1 daarvan gaat over de Godin van de Schoonheid, Aphrodite. Ze is uit het zilveren schuim van de zee ontstaan op het moment dat de golven van de zee bevrucht werden door enige neervallende bloeddruppels van de godenkoning Uranus, nadat deze door zijn zoon Kronos met een diamanten sikkel was gecastreerd en daarna van de heerschappij beroofd.

Ze rees op uit de zee op als de mooiste van alle vrouwen, blank als het schuim, waaruit ze geboren werd. Zo kreeg ze de naam Aphrodite, "de uit schuim geborene".
Eerst zweefde zij over de wateren naar het eiland Kythira, vervolgens ging ze naar het eiland Cyprus. Waar zij verscheen, veranderde de woeste grond in bloeiende velden.

De rots waar zij uit dit schuim zou zijn ontstaan ligt er nog steeds en als je hier met volle maan drie rondjes omheen zwemt (let op, tegen de klok in) verliest nooit zijn of haar jeugd.

Dit zijn 1 van de verhalen die wij gehoord hebben, voor meer verhalen verwijs ik je graag door naar internet :-) Onderweg zijn we ook nog gestopt bij een olijvenboomgaard waar tevens een soort museum is gemaakt met alle materialen die in het verleden werden gebruikt om de olijven te verwerken, ook werd er een film getoond met het proces van olijf tot olie en er was vanzelfsprekend een winkeltje met allerlei producten. Heb er wat zeep en een lekkere body creme gekocht.

Na een klein uurtje kwamen we dan aan in het Troödosgebergte je vind hier mooie kloosters, kerkjes en kapelletjes, prachtige traditionele woningen en in de wintermaanden is een klein deel van Troodos geschikt voor wintersport. In de zomer komen er vooral veel wandelaars omdat je er hele mooie wandelingen kan maken.
Wij waren hier dan ook voor de wandeling naar de Catalonische waterval, een wandeling van ongeveer 2 uur waarbij je bij elke stap die je zet goed moet kijken en afdaalt van 1600 meter tot 1150 meter dus een aardige oefenig voor de knietjes en kuitjes. Had verwacht dat ik er moeite mee zou hebben, had namelijk geen goede wandelschoenen maar dit viel me reuze mee. Al die wandelingen die Mart en ik in Nederland maken kwamen nu goed van pas. De wandeling en waterval was erg mooi en onderweg zagen we ook hier weer een nestje met kleine katjes. Je struikelt hier echt over de hagedissen en katten.

Na de wandeling zijn we gaan lunchen, dit leek meer op een avondmaaltijd, kip of vis, aardappels, salade, brood en wijn en water, dat ging er wel in zeg om 13.00 uur!
Als laatste stop zijn we bij een winkeltje geweest waar een Griekse dame allerlei soorten jam, ingemaakt fruit, groente etc. verkocht. Ik was vrij snel uitgekeken en ontdekte tot mijn grote vreugde ook hier weer een berg met jonge katjes, heerlijk! Uiteindelijk stonden er meer mensen buiten te kroelen met een katje dan dat er binnen iets verkocht werd, tja Hollanders...kijken kijken niet kopen he.

Vervolgens zijn we via de snelweg terug gegaan naar Paphos waar we moe maar voldaan terug kwamen. De laatste avond zijn we met een biertje en een cocktail beneden gaan zitten maar toen we daar geconfronteerd werden met een te kleine, te dikke Elvis imitator. Op het moment dat de rits van zijn te strakke witte elvis pak door zijn buik steeds mee open ging staan hebben we het maar opgegeven...

Morgen naar huis

Deze dag gaat de geschiedenis in als Buggy Day en dat terwijl het eigenlijk de dag van de zonnebril zou moeten worden. Korte toelichting; Mart stond gisteren op het balkon en hing iets te ver met zijn hoofd naar beneden waarbij zijn zonnebril dus naar beneden viel, op een rand waar je een hoogwerker voor nodig hebt om erbij te kunnen. Het hotelpersoneel kon niets voor ons doen dus helaas...zonnebril foetsie, gelukkig geen dure maar wel lastig want met dit weer heb je een zonnebril hard nodig.

Vanmorgen gingen we dus op pad om in het centrum een nieuwe zonnebril te kopen, het duurde vrij lang voordat de bus kwam, de halte grenste direct aan het auto/motor/buggy verhuurbedrijf maar deze was gesloten. Opeens zagen we een meid in een witte buggy aan komen rijden en ze reed het terrein op. Dus Mart er naartoe om te vragen of deze toevallig vrij was en of wij deze konden huren. De Griekse goden waren ons duidelijk goed gezind want we konden hem zelfs tot de volgende ochtend huren. Alles in orde gemaakt en ja hoor, daar gingen we dan, in onze stoere buggy!

Echt heerlijk met alleen een dakje boven je hoofd, de wind en de zon deden hun werk dus het laagje bruin wat we al hadden kreeg op deze manier een mooie aanvulling.

We zijn via Paphos naar Polis gereden, hebben op een terras met uitzicht op de rots, die bekend staat als de geboorteplaats van Aphrodite's een lekker sapje zitten drinken, zijn vervolgens wel 100 keer gestopt om foto's te maken van prachtige bergtoppen, diepe dalen, felblauwe meren, echt geweldig! Onderweg moesten we nog wel even tanken, dat gaat hier ook weer anders.

Bij het station moet je eerst betalen, het geld geef je aan de jongen bij het station, die doet dit in een gleufje en verdwijnt in een soort kluis. Mart betaalde met 10 euro maar het tankje was voor 5 euro al vol dus wij wilden graag ons wisselgeld en dat kon dus niet. Het wisseldgeld konden we de volgende dag op komen halen want het was zondag en de winkel behorende bij het station was dicht. Vandaar dat ze het met het geld dus zo oploste, erg veilig maar niet erg klantvriendelijk. Morgen terugkomen kan niet want:
1: We zijn dan de hele dag op excursie
2: Het na de excursie alsnog ophalen kan ook niet want het tankstation was niet echt
vlak bij het hotel.
Om een lang verhaal kort te maken, wisselgeld kwijt en Es zo pissig over deze hele gang van zaken dat we bijna ruzie kregen met de benzine jongen. Uiteindelijk zijn we maar verder gegaan want het is vakantie en over 5 euro gaan we ons verder maar niet meer druk maken...

We hebben verder echt een geweldige dag gehad en hebben ontzettend veel gezien!

Rond 19.00 uur kwamen we pas weer terug in het hotel, echt veel trek had Mart niet want die had rond 16.30 uur nog een broodje Doner gehaald, dit broodje had zo in Amerika verkocht kunnen worden, qua grote...het is dat Mart een grote mond heeft want anders had hij kramp in zijn kaken gehad. Dus die heeft zich na een klein bordje eten meteen maar op de toetjes gestort en ik heb zijn gebrek aan eetlust ruimschoot goed gemaakt.

Morgen de laatste dag

Vandaag hebben we een bijzonder komische dag gehad, althans...achteraf was
het bijzonder komisch! We wilde er vandaag weer eens 'zelfstandig' op uit te trekken
en het leek ons wel leuk om naar de plaatselijke dierentuin te gaan. Deze konden
we vinden in Limassol maar dat was dik 70 kilometer vanaf Paphos en daar ging geen
rechstreekse bus naar toe. Toen kwamen we erachter dat er ook een 'bird and animal' park was in Paphos daar ging wel een bus naartoe. Dus wij daar heen , nou....eh...tja..hoe zal ik dit eens netjes brengen?

De eigenaar van het park is een rijk heerschap die in eerste instantie zijn prive collectie vogels graag wilden tentoonstellen aan het publiek, uiteindelijk zijn daar andere dieren bij gekomen en nu op september 2010 lijkt het park nog het meeste op een uit de hand gelopen kinderboerderij. De dieren zagen er prima uit dat was het probleem niet (de kaalgeplukte en zwaar neurotische struisvogels niet meegerekend), maar als je bedenkt dat wij samen met vier anderen de enige bezoekers van het park waren, begrijp je wellicht dat het niet echt spectaculair was. We hebben zelfs heel aandachtig voor een kooi gestaan waar uiteindelijk doodnormale duiven in zaten. De aapjes zaten achter een soort spiegelglas dus de uitspraak 'wie kijkt nu naar wie' was hier erg van toepassing, we keken vooral naar ons zelf. Bij de giraffen konden we voor 9 euro voer kopen en dan werd er ook nog een foto gemaakt.....we zijn maar snel gevlucht.

Eenmaal terug in het hotel lekker gegeten en 's avonds erg veel lol gehad om de Robbie Willams imitator.

We beginnen al aardig in ons ritme te komen, de oogjes gingen weer lekker op tijd open dus we stonden bijna als eersten weer klaar voor het ontbijt, dat kan vanaf 7 uur dus de deuren zijn meestal net open als wij aan komen. Omdat het ook vandaag weer behoorlijk heet was (weinig wind) besloten we een bootje te huren, natuurlijk niet zomaar een bootje maar een speedboot.

Op Cyprus kijkt men niet zo nauw, een rijbewijs is voldoende en het liefste zien ze ook nog eens een volle portemonnee waar ze je een raceboot formaat Miami Vice voor aan kunnen smeren. Maar aangezien wij ten eerste niet de look hebben van Crockett en Tubbs en ten tweede onze vakantiecentjes niet in 1 keer wilden uitgeven, hebben we gewoon het lichtste model genomen. Twee uurtjes varen voor 50 euro vonden wij wel voldoende. Uiteindelijk had ik met een half uur ook wel blij geweest, dat kleine bootje ging nog behoorlijk hard, 50km per uur, op het water is dat best hard en tegen de golven in maakt dat harde klappen. Resultaat was dat Crockett niet meer naast Tubbs zat maar naast de Hulk. Mensen zeg...wat was ik misselijk!!

Het varen zelf vond ik echt super leuk en ik vond het hard gaan ook geweldig maar ik was stiekem ook wel erg blij dat we weer aan wal stonden en toen hebben we iets gedaan wat officieel NOT DONE is maarja...nood breekt wetten, ik kreeg trek en ik kreeg niet zomaar trek, ik kreeg superveel trek in.....een big mac, jawel! Laat het nou net zo zijn dat er een Mac Donalds op een steenworp afstand van de speedboot lag. En lekker dat het was!!!

Na deze middag snack zijn we nog even lekker gaan zwemmen en ik heb nog een uurtje of twee liggen lezen, 's avonds zijn we naar de beachparty geweest bij het hotel, niet echt spectaculair maar wel grappig en ach, wat kan ons het schelen, we hebben elkaar en een lekker drankje, meer heb je toch niet nodig?

Vanmorgen hadden we er weer zin in, na een stevig ontbijtje en een lekkere bak koffie was het tijd voor een stevige wandeling langs de kustlijn naar de koningsgraven. De vanaf de derde eeuw voor Christus stammende graven danken hun naam aan de afmetingen, er zijn nooit koningen begraven.

We hadden maandag al begrepen van onze hostess dat het bezichtingen van de graven de moeite waard was maar we niet te laat op de dag moesten gaan omdat het anders te warm zou zijn.

Dus vol goede moed vertrokken wij rond 09.30 uur richting deze graven, om 11.15 uur stonden we pas in het park dus we hadden er al bijna twee uur wandelen op zitten. Het park zelf was behoorlijk groot en ook behoorlijk indrukwekkend. Een aantal van de graven is goed bewaard gebleven. De graven zijn uitgehouwen in de rotsen en via trappen kun je in de kelders komen. Bij sommige kan je er van bovenaf zo in kijken.

Na een uurtje hadden we het wel gezien en zijn met de bus richting Haven gegaan waar we in de schaduw hebben zitten lunchen in combinatie met een groot glas bier, heerlijk! Inmiddels was het al weer bijna half 2 en we besloten dat we nog 'even' een kijkje wilde nemen op het enorme terrein tussen de resten van de oude stadsmuren waar een aantal romeinse villa's is blootgelegd met prachtige mozaïeken van voorstellingen uit de Griekse mythologie. Naar schatting is nog maar de helft van de oude stad blootgelegd

Na ruim anderhalf uur zijn we terug gegaan naar ons hotel waar we nog even lekker hebben gezwommen in zee en zwembad en daarna hebben gegeten. De avonden zijn tot nu toe rustig verlopen, juist omdat we zo vroeg opstaan gaan de luikjes tot nu toe ook behoorlijk vroeg dicht.

Vanmorgen na het ontbijt werden we opgehaald door de bus die ons naar
de haven zou brengen waar de Wavedancer op ons lag te wachten. Eenmaal aan
bord van deze behoorlijke grote boot gingen we, heel toevallig, naast twee Nederlandse vrouwen zitten die, nog toevalliger, uit Dordrecht kwamen.

Vanaf 10.30 tot 16.30 uur hebben we een gezellige dag gehad met eten, drinken, live muziek van Nicky en Simon en twee zwem momenten bij o.a. Coral Bay. Helaas konden we vanwege de stevige wind niet naar het Akamas reservaat waar schildpadden leven maar daar was ik zelf niet echt verdrietig om. Het is niet dat ik er niet graag heen had gewild maar door die wind ging de boot flink tekeer en mijn maag ook.

We waren rond 17.30 uur terug in het hotel en hebben de rest van de dag
lekker rustig aan gedaan.