De laatste keer dat ik een stukje op dit blog achterliet was het nog 2010 en inmiddels zijn er al weer drie maanden van het nieuwe jaar voorbij (gevlogen) waarin ik absoluut niet heb stilgezeten. Het heeft weinig nut om drie maanden te gaan zitten beschrijven maar het is misschien wel goed om te vertellen waar ik dan zo druk mee ben geweest......met werk!
Ben vanaf 3 januari 2011 een nieuwe weg ingeslagen. De secretaresse werkzaamheden heb ik achter me gelaten, ik ben nu budgetconsulent bij SHV, Schuldhulpverlening. Dus een compleet nieuwe wereld waar logischerwijs ook een opleiding bij hoort. Dus drie dagen werken, een dag per week naar school en op mijn vrije momenten 9 tot 12 uur zelfstudie om de wekelijkse toetsen in mijn hoofd te krijgen.
Ben inmiddels, vanaf 5 maart, 34 jaar en zelfs op deze leeftijd durf ik al te zeggen dat het best pittig is om na zoveel jaar weer in de boeken te duiken. Maar het vak boeit me enorm, de klantcontacten, het adviseren, geen dag is hetzelfde en rustige momenten zijn er vrijwel nooit dus de dagen vliegen voorbij!
Wat wel erg wennen was dat was de omslag van totale controle naar 100 ballen hoog houden omdat vrijwel alles nieuw is. Geen houvast meer en proberen om alles in een korte tijd eigen te maken. De opleiding zelf zit er nu bijna op, 4 mei a.s. ga ik op voor het landelijke examen.
Tot die tijd is er gelukkig weer wat meer ruimte voor ontspanning, afgelopen weekend was het eerste weekend dat er geen lesstof op me lag te wachten, ik had wel tien plannen maar de moeheid die er plotseling inhakte heeft ervoor gezorgd dat ik het weekend, vooral gisteren, luierend en slapend heb doorgebracht. Ach ik geef het uurtje winter naar zomertijd maar de schuld. Dit was namelijk vanmorgen voor mijn eerste klant een goed excuus om een vol uur te laat aan te komen...
Nu ik dit laatste opschrijf moet ik opeens denken aan een voorval van jaren geleden, de nadruk ligt vooral op dat jaren geleden...toen hadden wij namelijk, de dag nadat de klok een uurtje vooruit was gegaan, afgesproken met An en Jef, wij kwamen keurig op tijd aan...dachten wij...maar we waren een uur te laat.
