Archieven van januari 2012

Maandag 30 januari 2012, een memorabele dag, althans, voor mij want vandaag heb ik voor de eerste keer de presentatie geven die bij onze nieuwe werkwijze hoort, een project waar ik behoorlijk trots op ben en waar ook behoorlijk wat tijd in is gaan zitten.

Op 16 januari was de officiële kick-off en aangezien mijn naamgenote ontzettend bedreven is in het geven van voorlichtingen heeft zij de presentaties tot op heden op zich zich genomen.

Afgelopen donderdag liet ik, in haar bijzijn, vallen dat ik maandag, vandaag dus, een presentatie voor mijn rekening zou nemen, eenmaal gezegd was er, voor mij, geen weg meer terug. Vanaf dat bewuste moment heb ik een paar dagen de tijd gehad om een heerlijke zenuwen knoop in mijn maag te laten ontstaan. Een knoop die ik, door een zeer geslaagde dag met An op zaterdag en een heerlijke strandwandeling met Mart gisteren behoorlijk heb weten te beperken.

Helaas werd het vervolgens zondagavond, bedtijd en voila, daar kwam de knoop in volle hevigheid opzetten. De gehele nacht heb ik liggen draaien, zweten en heb het gevoel gehad of ik een enge ingreep moest ondergaan. Vanmorgen (vannacht) rond kwart over 5 ben ik maar onder de douche gedoken en heeft Mart me daarna gezelschap gehouden tot ik naar mijn werk moest, Mart moest vandaag pas laat beginnen dus hoe lief ben je dan om je vriendin zo te steunen?

De maandag vorderde langzaam maar op een gegeven moment werd het dan toch echt 14.00 uur, de klanten gingen zitten en ik kwam/zag en overwon...nou ja....overwon...ik herkende mezelf niet meer terug. De zenuwen waren weg, ik stond er of ik het al tig keer had gedaan, geen moeilijke momenten, geen gehakkel, geen rode vlekken, ik had er zelfs lol in...en om 14.40 uur ging alles uit...letterlijk!!! De stroomvoorziening in Schiedam hield het voor gezien, de powerpoint presentatie viel letterlijk in het water. Gelukkig hadden we alles voor de klanten op papier klaar liggen dus kon ik door, al was het wel even schakelen.

Uiteindelijk is er een groep klanten weg gegaan die mij bedankten voor mijn uitleg en ik verliet omstreeks vier uur het pand omdat er nog steeds geen stroom was, volledig rustig maar ontzettend trots!! Dit smaakt naar meer!

Vandaag hadden we afgesproken met An en Jeff, die zouden gezellig bij ons komen eten en dan vind ik het altijd wel leuk om weer iets nieuws te maken. Dat pakt over het algemeen best goed uit, helaas liep dat deze keer iets anders.

's Morgens had ik in een receptenboekje een wokrecept gezien met veel verse groente en kip, er zaten ook wat spannende toevoegingen bij zoals tomatenpuree, lichte sojasaus, sherry en sinaasappel. Alles bij elkaar leek me dat wel een leuke smaakbeleving. Na het boodschappen doen en het voorbereiden kon het koken beginnen. De kip met ui, knoflook, peultjes en paprika zag er lekker uit maar toen moest de beruchte saus er nog bij, die saus met die sherry en tomatenpuree. Het dikke mengel schepte ik vrolijk door het geheel maar de geur die eraf kwam veroorzaakte geen holladiee stemming, verre van dat.

Uiteindelijk ben ik An een vorkje gaan laten proeven en die zei ze iets proefde wat ze niet kende, een of ander kruid of zo, dat bleek de ingekookte sherry te zijn, uiteindelijk stonden we met vier man te proeven en kwamen tot de eindconclusie dat we dit maar niet moesten gaan eten. Inmiddels was het al 19.00 uur en we hadden best wel trek, dus pc aan, site van de bezorgbeer opgestart en spareribs en zalmmootjes besteld, een half uur zaten we alsnog aan tafel, met vier kartonnen dozen en konden we eindelijk eten.

Vandaag was mijn eerste vrije vrijdag van 2012 en ik heb een prima dag gehad. Gisteren had ik mijn pa gebeld om te vragen hoe het met hem ging en of hij de dagen een beetje kon doorkomen, 31 maanden, 7 dagen per week van 11.00 tot 19.30 uur bij je vrouw zijn en nu opeens niet meer...ga er maar aan staan.
Eerlijkheidshalve was ik wel even bang dat hij in een diep zwart gat zou vallen.

Gelukkig valt dat allemaal reuze mee,, waar hij het wel moeite mee heeft is de tijd, buiten het feit dat er nu zoveel tijd voor hemzelf is was hij gewend om volgens de klok te leven. De dagen zijn op nu nog erg lang en leeg.

Nou daar had ik wel een oplossing voor, kom gezellig langs voor een praatje, wat te drinken en een broodje. Daar had hij wel oren naar. Dus vanmiddag hebben we een paar uurtjes heel fijn als vader en dochter doorgebracht en wat mij betreft blijft het niet bij deze ene middag. Het was leuk pa en nogmaals bedankt voor de mooie rozen.

Op 25 december 2011 schreef ik dat mijn moeder is overleden en nu is het al
weer 3 januari 2012, de afgelopen dagen hebben in het teken gestaan van afscheid nemen maar ook van warmte, vriendschap, ontspanning en goede gesprekken.

Woensdag 28 december hebben we afscheid van mams genomen zoals zij dat zou hebben gewild. Ik heb namens mezelf en pa voor haar gesproken, Queen heeft twee nummers voor haar gezongen 'who wants to live forever' en 'the show must go on' en Rob de Nijs zong 'Open einde'. Na de crematie zijn Mart en ik met pa mee naar huis gegaan waar we met elkaar hebben gesproken over ma en we zelfs hebben gelachen.

De donderdag heb ik puur besteed aan mezelf, ik ben spontaan de stad in gegaan en heb daar een mooie oudejaarsavond jurk gekocht en ben vervolgens een kapsalon binnen gestapt want ma zei altijd tegen me 'je moet goed voor jezelf zorgen'. Zaterdag zijn we met onze slaapspullen en een bak vol met sushi naar Hoogvliet gereden waar we met zes man een ontzettend ontspannen en gezellige oudejaarsavond/nacht/ochtend hebben gehad. Op 1 januari 2012 ben ik rond 9 uur 's morgens richting luchtbed vertrokken, ik was niet moe te krijgen. De kater van die nieuwjaarsdag heb ik op de koop toegenomen want de gezelligheid die eraan vooraf was gegaan was de hoofdpijn dubbel en dwars waard.

Gisteren was de eerste werkdag van dit jaar. Gelukkig heb ik een fijne baas die me een dienst opdracht heeft gegeven onder het mom 'hoe goed je je ook mag voelen, voor dit werk heb je 100% energie nodig en die heb je inmiddels wel verbruikt' dus ik mag deze week gewoon komen werken maar moet om 13.00 uur verplicht naar huis. En heel stiekem bevalt dat goed want hoewel ik ma haar overlijden heb geaccepteerd en ik er vrede mee heb was het toch wel een heftige week.

Heb ik nog goede voornemens dit jaar? Ja mijn blog wat meer up to date houden, niet dagelijks maar wel vaker dan 1 keer in de vier maanden. Tot snel!!