Vandaag was mijn eerste vrije vrijdag van 2012 en ik heb een prima dag gehad. Gisteren had ik mijn pa gebeld om te vragen hoe het met hem ging en of hij de dagen een beetje kon doorkomen, 31 maanden, 7 dagen per week van 11.00 tot 19.30 uur bij je vrouw zijn en nu opeens niet meer...ga er maar aan staan.
Eerlijkheidshalve was ik wel even bang dat hij in een diep zwart gat zou vallen.
Gelukkig valt dat allemaal reuze mee,, waar hij het wel moeite mee heeft is de tijd, buiten het feit dat er nu zoveel tijd voor hemzelf is was hij gewend om volgens de klok te leven. De dagen zijn op nu nog erg lang en leeg.
Nou daar had ik wel een oplossing voor, kom gezellig langs voor een praatje, wat te drinken en een broodje. Daar had hij wel oren naar. Dus vanmiddag hebben we een paar uurtjes heel fijn als vader en dochter doorgebracht en wat mij betreft blijft het niet bij deze ene middag. Het was leuk pa en nogmaals bedankt voor de mooie rozen.
Laat een reactie achter