De werkgever van Martin vindt het erg leuk om aan het einde van het jaar de wagens zo vol te laden dat ze "night-riders" worden in plaats van "day-riders" die om 17.00 uur klaar zijn. Vanaf afgelopen vrijdag is het al huilen met de pet op wat Mart zijn aanwezigheid thuis betreft.Moet in mijn uppie eten en mezelf warm houden met dekens en hoewel ik onze poezenbeesten erg lief vind zijn ze als gesprekspartner niet echt geschikt, al zijn ze wel erg blij met alle aandacht die ze nu extra krijgen.
Maandag was ons huis te vergelijken met een soort gaarkeuken, alle pitten waren in gebruik, ik stond salade te maken met kipstukjes en stoofpeertjes, echt een ontzettend lekkere combinatie (maar dit terzijde) op de andere pit stond een 3 liter pan soep te pruttelen, een man moet toch eten als hij laat thuis is.
Voor mezelf is het frequente laat thuis komen van Mart
fantastisch voor mijn figuur want salade, soep en brood is niet echt een calorieen knaller. Ga dus slank de kerst in om er volgevroten weer uit te komen , dit ook weer terzijde!
Gisteren was meneer pas om 21.00 uur thuis, eenmaal omgekleed kon hij meteen aan zijn soep beginnen en anderhalf uur later lag hij weer op bed. De vergelijking met een hotel is dus snel gemaakt, ik zorg voor zijn eten, stop hem in bed en vouw zijn gewassen werkkleding op zodat hij weer fris de deur uit kan..zucht....weet het nu zeker hoor, wordt Mart zijn bijrijder! Heb hem vanmorgen al aangeboden om voortaan met schortje voor zijn soep in de schenken maar daar kreeg hij weer hele andere gedachten bij..viespeuk......
= reden voor dit spontane etentje

