Recent in de categorie Werkverhalen

Vanmorgen ging de wekker af, was even in de veronderstelling dat het voor Mart was want ik was toch vrij..hmmmm..niet dus...Esje niet vrij, Esje werken, dus wekker was wel voor mij. Zucht, steun, geen zin. Bij de bushalte merkte ik hoeveel mensen er nog vrij waren want het was muisstil op straat, voelde me nog zieliger worden.

Eenmaal op de toren kwamen de eerste baarden en snorren al op me af en
na een uurtje voelde mij gezicht aan of het bloot was gesteld aan een polijstmachine, auw! Waarom scheren die gasten zich niet even?? Is dat om de vrouwen te pijnigen? Of moet ik gewoon niet meer zoenen..geen optie wat mij betreft want zoenen is lekker maar niet met haar! Rond tien uur zat ik hier lekker te beppen met wat vrouwelijke collega's tot Dick mij erop attendeerde dat "ze er klaar voor waren" Heb schijnbaar erg onnozel zitten kijken want hij zei meteen daarna "neem je schrijfblok maar mee om te notuleren" Oh...hadden we overleg dan? Ja dus, kaderoverleg van 1 1/2 uur, waarom meteen de eerste dag al?

Het is inmiddels middag, tijdens ritje naar de kantine kwam ik Willem tegen dus het polijsten van mijn gezicht ging nog even verder, hij gaat eerder weg zei hij want het was weer kanon tijd op de afdeling,
hij ging iets voor zijn andere canon kopen. Oh ja Yvon, blijf rustig ademen..hij gaat geen een of ander superobjectief kopen, het gaat om lectuur hihi.

Ga zelf maar weer eens verder met arbeiten, nog steeds geen zin snik!

Mijn laatste dag voor de vakantie is aangebroken, vanmorgen om 08.30 uur ben ik dus met een zeer prettig gevoel richting koffieautomaat gelopen voor mijn ochtend-shot en een flesje water. Er was verder nog niemand bij de balie, ik nam een slok koffie en daarna een slok water, dat laatste ging dus niet goed. Ik voelde dat er iets in dat water zat wat er niet in hoorde en dat verdween zo mijn keel in..het voelde hard aan en het prikte! Na half gestikt te zijn en een paar benauwde minuten kwam er een stukje plastic omhoog van 2 cm lang en een halve cm breed. Ben blij dat het goed is afgelopen maar ik vraag me nu wel heel erg af, hoe is dat in mijn flesje terecht gekomen? Zat het in de watertank of heeft iemand het in mijn flesje gedaan? Ga maar uit van dat eerste want ik kan me niet voorstellen dat men zo'n hekel aan me heeft. Zit nu wel de rest van de dag met een pijnlijke keel maar gelukkig mag ik de kerst nog meemaken.

Ben niet ziek, ben niet op vakantie en ik ben het ook niet zat met dit weblog, juist niet maar het is de afgelopen 1 1/2 week zo hectisch geweest zowel op het werk als thuis dat het schrijven er een beetje bij is ingeschoten. Na ruim een week alleen maar door te hebben gewerkt en ook geen pauze te hebben genomen is het hier eindelijk weer eens een beetje overzichtelijk aan het worden. Je moet je voorstellen dat je door de verhuizing al een week werkachterstand hebt wat op den duur twee weken wordt omdat men hier denkt dat je 16 uur per dag werkt. Tel daar ook nog eens werk bij op wat bij een ander thuishoort maar waar die persoon in kwestie niets mee doet en 1200 vragen van mensen die toch aan de balie op de 8e komen terwijl ze naar de 7e toe moeten. Dat is dus het
@##@@@%% van bij een balie zitten terwijl het geen baliefunctie is. Maar goed, zoals ik al zei, het is weer wat werkbaarder en voordat het straks drie weken geleden is dat ik hier heb zitten pennen wilde ik toch even snel wat van me laten horen. Beloof beterschap! En, vanaf nu is mijn motto:

"Wat er ook gebeurt, hoe druk het ook is, het is en blijft maar werk, als het thuis maar goed gaat, dat is wat telt!"

Vanmorgen stapte ik vol goede moed mijn bed uit want vandaag was de grote dag dat bureau vergunningen naar hun nieuwe stek zou gaan verhuizen. We zouden verzamelen bij bureau vergunningen en rond
10.00 uur naar het City Informatie Centrum gaan voor een kennismakingsbijeenkomst. Dus ik stapte vanmorgen het kantoor binnen en daar was....eh alleen mijn collega Martin die me nogal verbaasd aankeek. Ze waren een beetje vergeten door te geven aan mij dat iedereen vanaf huis om 10.30 uur naar het CIC zou komen en ik hoefde er niet bij te zijn, kwam daar toch niet te zitten dus... Ok dan, door de regen weer terug naar de toren, ga mezelf maar Fikkie noemen. Hier op de 8e verdieping is het een geklaag van jewelste, niemand is blij met zijn of haar plek, hoop dat de stemming aan het einde van de week wat minder grimmig is, ga nu de post eens doornemen en spreek jullie van de week weer.